Moj internet dnevnik
Naše tijelo
Zdravlje
Arhiva
« » lis 2012
Podijeli sa prijateljima
Zarada na internetu
Blog - listopad 2012
nedjelja, listopad 28, 2012
Iako živimo sa svojim telom i čini nam se da ga dobro poznajemo, ponekad nas iznenadi neka njegova neočekivana reakcija, recimo, vrtoglavica ili lupanje srca. Šta se stvarno krije iza toga? Uglavnom ništa strašno.

 

Štucanje: prebrzo ste jeli

 

Osetili ste nagli trzaj u dijafragmi. Istog časa se zatvara grkljanski poklopac (epiglotis) i počinjete da štucate. Ovaj refleks se uglavnom javlja kada jedemo ili pijemo prebrzo, kada konzumiramo prevruću ili suviše hladnu hranu ili piće, ili kada nam je želudac prepun.

 

Šta preduzeti? Postoji nekoliko načina da zaustavite štucavicu. Zadržite dah, gurajte jezik snažno prema nepcima, jedite suv hleb, pojedite kašičicu šećera ili brzo popijte čašu vode.

 

Ali, ako štucavica ne prođe do sutradan, obavezno se javite lekaru, jer dugotrajna štucavica, doduše u retkim slučajevima, može biti znak upale jednjaka ili neke druge upale u grudnom košu ili u predelu trbuha.

 

Igranje oka: uzrok je hormon stresa

 

Jedan kapak ili tanani mišići u spoljašnjim uglovima oka počinju da vam trepere, a ponekad osećate i blagi svrab. Reč je o fascikulaciji - finim, brzim treperavim drhtajima snopova mišićnih vlakana.

 

Značajnu ulogu u ovoj pojavi igra i hormon stresa adrenalin, koji nadražuje male mišiće, što se najsnažnije oseća ispod kože. Razlog su često neispavanost i preveliki stres u svakodnevnom životu.

 

Šta preduzeti? Potrebno vam je više mira. Priuštite sebi češće pauze, spavajte najmanje sedam sati dnevno. Više šetajte, najbolje uveče. To će vas opustiti i sprečiti lučenje hormona stresa.

 

Krčanje u stomaku: vazduh pravi buku

 

Ponekad iz želuca dopiru glasni zvuci, ali ne brinite - krčanje u stomaku je znak da varenje dobro funkcioniše. Želudac je šupalj mišić koji meša hranu i zatim je transportuje do drugih organa tako što se grči deo po deo (peristaltika). To se dešava i kada se u njemu nalazi samo vazduh. Tim pokretima potiskuje vazduh, proizvodeći zvuke.

 

Šta preduzeti? Pojedite nešto. Kada je želudac napunjen, zvuci su slabiji. Dobro je sve što je tečno i kremasto, npr. jogurt. Savet za prvu pomoć: popijte čašu tople vode, jer toplota ublažava grčeve.

 

Vrtoglavica: znak premorenosti

 

Imate osećaj da se sve oko vas vrti, a najčešće vam se to dešava ujutro. U većini slučajeva, to je normalna i bezopasna reakcija.

 

Vrtoglavica, međutim, može da bude i znak fizičke premorenosti. Možda previše radite i često ste izloženi stresu? I promena vremena može da izazove vrtoglavicu. Cirkulacija slabi i mozak ne dobija dovoljno šećera iz krvi koji mu je neophodan.

 

Šta preduzeti? Naizmenično tuširanje toplom i hladnom vodom u jutarnjim časovima podstaći će cirkulaciju. Savet za prvu pomoć: popijte veliku šolju toplog čaja sa jednom kašičicom šećera - time ćete poboljšati cirkulaciju. Posle toga pojedite parče hleba od integralnih žitarica. Ugljeni hidrati se lagano razgrađuju i pretvaraju u šećer. Na taj način se mozak tokom dužeg perioda pravilno ishranjuje.

 

Važno: ako vrtoglavicu izaziva jednostavno okretanje glave, treba da se javite lekaru, jer je moguće da je uzrok u poremećaju cirkulacije unutrašnjeg uva.

 

Lupanje srca: nervi su vam napeti

 

Dok ležite okrenuti na stranu, čujete otkucaje svoga srca? Imate osećaj da vam srce kuca u grlu? Umirite se, život vam nije u opasnosti.

 

Ova pojava ukazuje na psihičku preopterećenost, često nakon dužih faza izloženosti stresu, npr. na poslu. Nervni sistem vam je napet i šalje snažne signale srcu, stavlja ga u pripravno stanje.

 

Šta preduzeti? Priuštite sebi neophodan mir. Budite spremni da češće kažete 'ne'. Bićete iznenađeni kada vidite koliko često sebi možete da priuštite kratku pauzu. Savet za prvu pomoć: Sipajte 50 kapi tinkture arnike u jednu čašu vode i popijte. Supstance iz ove biljke umiruju srce i regulišu cirkulaciju, piše "Blic".

 

Kijanje od sunca

 

Pogledali ste u bleštavoplavo nebo ili jaku lampu i već osećate nekontrolisani nadražaj za kijanje. Otkuda to? Dva snopa nerava se nalaze veoma blizu u prednjem delu mozga: s jedne strane, tu je produžetak očnih nerava, koji prenose nadražaje iz očiju do mozga, i s druge strane, produžetak nerava koji prenose mirisne nadražaje. Jak nadražaj u očima može da se prenese na nerve koji prenose nadražaje u nosu i tada kijamo.

 

Šta preduzeti? Veoma je važno da ne potiskujete kijanje, jer se u protivnom veoma pojačava pritisak u grudnom košu. Taj pritisak se prenosi na arterije u grudima, vratu i glavi. Nosite naočare, koje će zaštititi rožnjaču, sočivo i mrežnjaču od štetnog UV zračenja.

 

mondo 

nasetijelo @ 09:21 |Isključeno | Komentari: 0
Pod pojmom angina obično se podrazumijeva upala ždrijela, krajnika i limfnih čvorova na vratu uz pridruženu povišenu tjelesnu temperaturu, bolove u zglobovima i mišićima.

Krajnici (tonzile) su par specijaliziranih limfnih čvorova smještenih s obje strane grla, odmah iza i iznad jezika. Ako se liječe antibioticima, simptomi bakterijske upale krajnika trebali bi nestati nakon samo nekoliko dana. Danas se liječnici mnogo teže odlučuju na uklanjanje krajnika operativnim putem. To je djelomično zbog toga što se upala krajnika često može djelotvorno liječiti kućnom njegom ili antibioticima, koji smanjuju rizik od mogućih komplikacija. O operaciji se razmišlja ako upala krajnika utječe ne djetetov sluh ili disanje, ili se pojavljuje neuobičajeno često.

 

Znakovi i simptomi

Zbog upale djetetovi krajnici obično postanu vidljivo crveni i otečeni. Na inficiranim krajnicima mogu se primijetiti površine s bijelim iscjetkom poput bijelih točkica. Ponekad adenoidne vegetacije (treći krajnik) također mogu biti otečene, iako ih ne možemo vidjeti. To limfno je tkivo smješteno na stražnjem dijelu grla, iznad područja gdje se nalaze krajnici.

Drugi znakovi i simptomi angine uključuju:

- jaku bol u grlu i teško gutanje

- glavobolju

- povišenu temperaturu i drhtavicu

- umor

- bolne i povećane limfne čvorove na vratu

 

Uzroci

Krajnici su dio imunološkog sustava i pomažu kod zaštite od mikroorganizama koji mogu izazvati infekciju. Oni to čine tako da pohranjuju bijele krvne stanice koje gutaju bakterije i viruse kako oni ulaze kroz nos i usta. To dovodi do lagane infekcije u krajnicima. Infekcija tada potiče imunološki sustav na stvaranje antitijela protiv budućih infekcija. Ali krajnici ponekad mogu biti svladani od bakterijske ili virusne infekcije. Zbog toga oteknu i upale se. Beta-hemolitički streptokok odgovoran je za većinu slučajeva upale krajnika. Ali i mnogobrojni respiratorni virusi, uključujući Epstein-Barrov virus (EBV), koji uzrokuje mononukleozu, također mogu uzrokovati upalu.

 

Faktori rizika

Od angine obično obolijevaju djeca u dobi između 3 i 6 godina dok njihov imunološki sustav još nije u potpunosti uspostavljen. Rizik za dijete je još veći ako pohađa školu ili vrtić. Virusi i bakterije se razmnožavaju na mjestima na kojima su ljudi, a posebno djeca, u bliskom kontaktu nekoliko sati svaki dan. Izlaganje pasivnom pušenju također povećava djetetov rizik od upale krajnika kao i od drugih infekcija gornjih dišnih putova.

 

Kada treba potražiti liječnički savjet

Angina može dovesti do komplikacija ako se ne liječi. Nazovite liječnika ako dijete udovoljava jednom od sljedećih kriterija:

- ima simptome angine koji traju dulje od 48 sati, posebno ako su popraćeni visokom temperaturom (39�C ili višom kod djece),

- već je bolovalo od angine,

- ima grlobolju koja se pogoršava unatoč korištenju antibiotika,

- bilo je izloženo gnojnoj upali grla.

Odmah potražite liječničku pomoć ako dijete ima poteškoća kod disanja ili gutanja bilo čega, uključujući slinu. Također potražite hitnu liječničku pomoć ako se pojave novi znakovi ili simptomi kao što su jaka glavobolja, bolovi u prsnom košu, bolovi u zglobovima, osip ili povraćanje.

 

Pretrage i dijagnoza

Liječnik će vjerojatno dijagnosticirati anginu na osnovi fizikalnog pregleda i kulture brisa grla. Tijekom pregleda, liječnik će upotrijebiti spatulu za jezik kako bi dobro pogledao djetetove krajnike. Provjerit će da li postoji crvenilo i gnoj na krajnicima i stražnjoj strani djetetovog grla. U većini slučajeva, liječnik će također uzeti bris grla kako bi provjerio da li su prisutne bakterije. Kod ovog jednostavnog ispitivanja, sterilni štapić se protrlja po stražnjoj strani djetetovog grla kako bi se dobio uzorak izlučevina. Uzorak se zatim analizira u laboratoriju. Liječnik može odrediti liječenje na osnovi rezultata kulture brisa grla ili brzog ispitivanja na streptokoke koje se provodi u ordinaciji. To je ključni podatak jer virusne infekcije ne odgovaraju na liječenje antibioticima.

 

Komplikacije

Ako se ne liječi, angina može dovesti do nakupljanja gnoja (apscesa) između jednog krajnika i okolnih mekih tkiva (peritonzilararni apsces). Apsces može pokrivati velik dio mekog područja na stražnjoj strani nepca u djetetovim ustima (meko nepce). Ponekad oteklina može biti tako jaka da se nepce i jezik sastanu, priječeći protok zraka zbog čega disanje postane izuzetno teško. Ponekad, otečeni krajnici ili adenoidne vegetacije ("treći krajnik") mogu zapriječiti djetetove dišne organe, otežavajući disanje. Otečene adenoidne vegetacije, limfno tkivo smješteno na stražnjoj strani grla, iznad stražnjeg dijela mekog nepca, može također zatvoriti cijevi koje vode od djetetovog nosa do ušiju (Eustahijeve cijevi). To može dovesti do nakupljanja tekućine koje ponekad ima za posljedicu infekciju srednjeg uha, što može utjecati na djetetov sluh ili razvoj govora. U nekim slučajevima, povećane adenoidne vegetacije mogu čak izazvati hrkanje i utjecati na kvalitetu djetetovog sna. Neki sojevi streptokoknih bakterija koji izazivaju tonzilitis mogu također izazvati upalu bubrega ili reumatsku groznicu, upalu koja može zahvatiti srce, zglobove, živčani sustav i kožu. To je jedan od razloga zašto je tako važno da dijete u cijelosti iskoristi lijek koji je liječnik prepisao za bakterijsku infekciju.

 

Liječenje

Posljednjih godina liječenje angine se izmijenilo. Glavni naglasak više nije na kirurškom uklanjanju djetetovih krajnika (tonzilektomiji). Staro mišljenje da je većina djece kojima su uklonjeni krajnici manje osjetljiva na prehlade i druge respiratorne bolesti je samo to - staro mišljenje. Zapravo, slučaj može biti baš obrnut. Ipak, operacija može biti najbolje rješenje za neku djecu.

 

Lijekovi

Upala krajnika koja je uzrokovana streptokoknom infekcijom obično se liječi antibioticima kao što je penicilin. Kod osoba preosjetljivih na penicilin dobar izbor je azitromicin. Ponekad, posebno kod male djece koja imaju poteškoće kod gutanja, penicilin se daje injekcijom. Antibiotike obično treba uzimati barem 10 dana. Iako će se dijete vjerojatno osjećati bolje nakon jednog ili dva dana, važno je dovršiti u cijelosti liječenje antibioticima. Prekidanje liječenja potpomaže stvaranje sojeva bakterija koje su otporne na antibiotike. Pored toga, infekcija se može vratiti, uzrokujući potencijalno ozbiljne komplikacije. Nažalost, za sada ne postoji nikakvo liječenje virusa koji uzrokuju upalu krajnika. To znači da ćete se vi i vaše dijete morati usredotočiti na mjere olakšavanja bolesti sve dok virusna infekcija ne prođe svoj tijek. Može proći od 7 do 14 dana dok se dijete u potpunosti ne oporavi.

 

Kirurško liječenje

Ponekad, liječnik može preporučiti da se djetetovi krajnici, a možda i adenoidne vegetacije ("treći krajnik") uklone. Ovo rješenje se obično koristi samo kad upale krajnika utječu na djetetovo opće zdravlje ili ometaju disanje ili sluh.

Tonzilektomija se obično provodi kao kratkotrajna operacija. To znači da će dijete moći ići kući drugi dan nakon što je izvršena operacija. Međutim, do potpunog oporavka može proći i do 2 tjedna. Nakon operacije, dijete može imati priličnu grlobolju. Također može imati i bolove u ušima. Potrebno je piti dosta tekućine sobne temperature. Korištenje ovlaživača koji proizvodi hladnu maglicu u djetetovoj sobi također može pomoći. Ali ne zaboravite čistiti ovlaživač svaki dan jer bakterije i plijesni izvrsno uspijevaju u nekim ovlaživačima. Tijekom prvog tjedna nakon operacije, nastojite držati dijete podalje od većih skupina ljudi i osoba koje bi mogle biti bolesne. Dijete je u to vrijeme osjetljivije na infekcije. Također, imajte na umu da uklanjanje krajnika i adenoidnih vegetacija može smanjiti infekcije grla, ali ih ne mora u potpunosti sprečavati.

 

Prevencija

Temeljito pranje ruku još je uvijek najbolji način sprečavanja svih vrsta infekcija. Zbog toga je važno redovno prati ruke i pokazati djeci kako se temeljito peru ruke. Koristite sapun i tekuću vodu. Ako je moguće, obrišite ruke ručnikom za jednokratnu upotrebu, kao što je papirnati ručnik. Zatvorite vodu koristeći papirnati ručnik. Nastojte odabrati vrtić u kojem se od djece zahtijeva da peru ruke nekoliko puta na dan, a ne samo prije jela. Provjerite da li su umivaonici dovoljno niski da ih djeca mogu dosegnuti. Pored toga, naučite djecu da pokrivaju usta kad kašlju ili kišu. I ako dijete ima tonzilitis, pazite da nitko drugi ne koristi njegovu čašu i pribor za jelo. Perite ih temeljito u vrućoj vodi sa sredstvom za pranje posuđa ili u stroju za pranje posuđa.

 

Kako si možete sami pomoći

Evo nekoliko prijedloga za olakšavanje simptoma upale krajnika. Mnogo se odmarajte. San pomaže tijelu u borbi protiv infekcije. Dijete treba ostati kod kuće dok u potpunosti ne prestane visoka temperatura i dok se ne osjeća bolje. Pijte mnogo mlake tekućine koje ublažavaju grlobolju. Juha i čaj su dobar izbor. Ispirite grlo toplom slanom vodom. Ako je dijete dovoljno veliko, ispiranje grla nekoliko puta dnevno može pomoći ublažiti bolove u grlu. Pomiješajte 1/2 do 1 čajnu žličicu kuhinjske soli u 2 dl tople (mlake) vode. Recite djetetu da ispljune tekućinu nakon ispiranja grla. Liječnik vam može preporučiti da djetetu date neki antipiretski lijek (paracetamol sirup npr. Plicet) kako bi smanjili temperaturu. Zbog opasnosti od Reyevog sindroma, bolesti koja može ugroziti život, nemojte davati acetilsalicilnu kiselinu djeci ispod 16 godina. Također budite pažljivi i s paracetamolom. Kako bi bili sigurni, nikad nemojte davati djetetu bilo koji lijek u većoj dozi od preporučene. Obratite se liječniku ili ljekarniku ako imate bilo kakvih pitanja.

 domaci.de

nasetijelo @ 09:16 |Isključeno | Komentari: 0
 

 Takozvani insulin nezavisni dijabetes (tip II) nastaje iz dva razloga: 1. ređe – pankreas (gušterača) luči manje hormona insulina nego što je potrebno i 2. češće – kad insulina ima dovoljno ali ćelije organizma ne reaguju na taj insulin pa ne mogu da koriste šećer iz krvi za svoje potrebe. Kažemo da osoba pati od otpornosti (rezistencije) na insulin.

 

Kao posledica toga dolazi do povećanja koncentracije šećera u krvi, jer ga ćelije ne troše. Pošto sa hranom stalno unosimo nove količine šećera, dolazi najpre do ispoljavanja pojedinih simptoma šećerne bolesti, i na kraju do potpunog razvoja bolesti. Osobe sa povišenim pritiskom i „pojasnom gojaznošću“ (gomilanjem masnih naslaga oko struka) posebno su sklone ovom tipu dijabetesa, pa je potrebno da obrate pažnju i češće kontrolišu nivo šećera u krvi.

 

 

 

Lečenje se bazira na: izbalansiranoj isrhani, fizičkim aktivnostima, regulisanju telesne težine i po potrebi lekovima.

 

Izbalansirana ishrana podrazumeva da se količina hrane koju treba da unesemo rasporedi tako da se uzima ravnomerno u toku dana u 4-5 manjih obroka radi lakše regulacije šećera u krvi.

Količina hrane koju treba da unesemo se određuje prema potrebama svake osobe, izražena u kalorijama u odnosu na pol, godine starosti i posao kojim se data osoba bavi.

 

Vrsta hrane:

 

1. Preporučuje se da oko 50% potrebnih kalorija bude uneto putem ugljenih hidrata. Ugljeni hidrati treba da potiču uglavnom od mahunarki, integralnih žitarica, voća i povrća.

 

S obzirom da se u toku proizvodnje i uzgoja ovih proizvoda koriste velike količine hemikalija koje se unose u organizam i stvaraju slobodne radikale koji dalje utiču na oštećenje ćelija, preporučuje se korišćenje organski gajenih žitarica, voća i povrća.

 

Proizvodi treba da budu nerafinisani – npr. integralni hleb, mrki pirinač, integralne testenine i dr.

 

Neke vrste hrane sa ugljenim hidratima u tok u varenja se brže pretvaraju (vare) u šećer nego druga i za njih kažemo da imaju visok glikemijski indeks.

Dijabetičari treba da jedu uglavnom hranu sa niskim glikemijskim indeksom – koja se sporije vari, zbog sporijeg i ravnomernijeg dospevanja šećera u krv. Ako pojedete neku namirnicu sa visokim glikemijskim indeksom, uz tu namirnicu treba uzeti i nešto masnoće ili belančevina da bi se smanjio ukupan glikemijski indeks. (Pogledati tabelu glikemijskog indeksa namirnica)

 

Ovde je važno naglasiti da jela od belog brašna, šećera, kao i ona sa visokim glikemijskim indeksom treba odstraniti iz svakodnevne ishrane.

 

 

Treba birati ugljenohidratnu skrobnu hranu sa niskim glikemijskim indeksom i sa dosta biljnih vlakana – celuloze (vidi tabele) radi pravilne probave i izbacivanja nesvarenih ostataka.

 

2. Unos masti treba ograničiti na 25-30% potrebnih kalorija.

Zasićene masnoće koje se nalaze u mesu i punomasnim mlečnim proizvodima treba ograničiti na 10% potrebnih kalorija.

Ostalih 15-20% treba da budu mononezasićene masnoće (maslinovo ulje) i nezasićene masnoća tipa omega 3 i omega 6 (plava riba, koštunjavo voće i njihova ulja).

 

3. Unos belančevina treba da bude oko 20% potrebnih kalorija. Prednost treba dati belančevinama biljnog porekla.

 

Sve nejasnoće u vezi sa ishranom treba razrešiti sa lekarom i nutricionistom.

 

 

Ugljeni hidrati sa visokim glikemijskim indeksom – ne preporučuju se dijabetičarima

 

- slad 110

- glukoza 100

- pečeni krompir 95

- brli hleb 95

- krompir pire 90

- med 90

- šargarepa 85

- kukuruzne pahuljice 85

- šećer 75

- musli 79

- čokolada u tabli 70

- bareni krompir 70

- keks 70

- kukuruz 70

- glazirani pirinač 70

- polubeli hleb 65

- cvekla 65

- banana, dinja 60

- džem 55

 

 

Ugljeni hidrati sa niskim glikemijskim indeksom (dobri)

 

- testenina od belog brašna 55

- integralni hleb 50

- integralni pirinač 50

- grašak 50

- neobrađene žitarice bez šećera 50

- ovsene pahuljice 40

- voćni sok (bez šećera) 40

- testenina od crnog brašna 40

- šareni pasulj 40

- sušeni grašak 40

- hleb od punog brašna 35

- mlečni proizvodi 35

- sušeni bob 35

- sočivo 30

- ražani hleb 30

- konzervisano voće (bez šećera) 25

- crna čokolada (60% kakao) 22

- fruktoza 20

- soja 15

- zeleno povrće, paradajz, pečurke 15

 

Sadržaj celuloze na 100g namirnica

 

Zrnaste namirnice

 

- mekinje 40

- hleb od crnog brašna 13

- crno brašno 9

- integralni pirinač 5

- beli hleb 2,5

- glazirani pirinač 1

 

Sušeno povrće

 

- bob 25

- grašak 23

- sočivo 12

 

Zeleno povrće

 

- grašak 12

- Peršun 9

- spanać 7

- zelena salata 5

- praziluk 4

 

Sirovo povrće

 

- Kupus – 4

- Rotkvice 3

- Šargarepa 12

- Obična salata 2

 

Sveže jagodičasto voće

 

- malina 8

- nečišćene kruške 3

- nečišćene jabuke 3

- jagode 2

- breskve 2

 

Sušeno voće i orasi

 

- badem 12

- kikiriki 8

- suvo grožđe 7

- kokos 4

- smokva 3

- urma 2

 

Preporučuju se kao korisni: crni i beli luk (kuvani i svež), brokoli (bogate hromom koji kod dijabetesa ima izuzetno korisno dejstvo), začini kari i cimet, čaj od korena maslačka.

 

Izvor: Zdrava Hrana

nasetijelo @ 09:14 |Isključeno | Komentari: 0
Deset bolesti koje možete izlečiti namirnicama

 

Sigruno je da postoji više od deset bolesti koje možete da izlečite ili bar da zalečite namirnicama. Mi ćemo vam predstaviti one koje se najčešće javljaju na našem podneblju a pozitivno reaguju na namirnice koje se svakodnevno mogu pronaći u svakoj prosečnoj kuhinji.

 

Prehlada

Lek: Supa

 

Supa zaista otklanja simptome prehlade i povoljno utiče na sve bolesti pluća. Dok srčete toplu supu, udišete paru koja pročišćava disajne puteve. Istraživači su naterali ljude sa prehladom da supu piju kroz slamku, i utvrdili da nije došlo od otpušavanja nosa u ovom slučaju.

 

Opstipacija

Lek: Seme lana

 

Iako nije tajna da ishrana bogata ugljenim hidratima i tečnostima sprečava pojavu zatvora, manje je poznato da seme lana ima najbrže dejstvo. Uzmite jednu ili dve kašičice semena sa dosta tečnosti ili izmešajte nekoliko samlevenih kašičica lana u kašu ili voćni jogurt.

 

Zapaljenje uha

Lek: Beli luk

 

Beli luk je prirodni antibiotik koji sadrži alicin, jedinjenje koje uništava bakterije. Ovo je posebno dobra vest danas kada su bakterije postale rezistentne na veliki broj antibiotika koji se često prepisuju. Najbolje je da se koristi presan, jer toplota uništava njegovo dejstvo. Nezgodno je to što je potrebno da pojedete veću količinu kako bi bilo efekta, a efekti na okolinu su vam jasni!

 

Nesanica

Lek: Sendvič sa ćuretinom

 

Hrana bogata triptofanom, kao što je ćuretina, izaziva pospanost. Ova amino-kiselina pomaže proizvodnju serotonina, a ima je I u mlečnim proizvodima, soji, lešnicima i kikirikiju. Da bi triptofan delovao potrebno je da ga unesete sa ugljenim-hidratima, jer ga upravo oni prenose do mozga gde se luči serotonin. Zato je sendvič sa ćuretinom tako efikasan, od njega nesanica prolazi.

 

Peckanje u ustima

Lek: Mleko

 

Sledeći put kada se oljutite hranom, popijte čašu hladnog mleka umesto vode. Kasein, protein koji se nalazi u mleku, deluje na kapsaicin koji hranu čini ljutom.

 

Mučnina

Lek: Đumbir

 

Muka vam je? Srknite malo čaja od đumbira. Istraživanja su pokazala da đumbir u raznim oblicima (svež, sušen, u prahu) može suzbiti mučninu prouzrokovanu trudnoćom, vožnjom ili hemoterapijom. Za čaj prelijte četvrtinu kašičice svežeg izrendanog đumbira šoljom vrele vode.

 

PMS

Lek: Sir

 

I druga hrana bogata kalcijumom. Istraživanja su pokazala da žene koje imaju ishranu bogatu kalcijumom imaju manje simptoma povezanih sa PMS-om. Uzimajte četiri porcije mlečnih proizvoda tokom onih dana. Ukoliko ste osetljivi na mlečne proizvode, probajte sa nekim dodatkom kalcijuma u obliku tableta.

 

Infekcija bešike

Lek: Sok od brusnica

 

Jedna i po šoljica ovog soka sprečiće ešerihiju koli, čest uzročnik infekcije, da se razmnožava.

 

 

Gljivična infekcija

Lek: Jogurt

 

Jogurt sadrži zdravu bakteriju lactobacillus acidophilus, koja suzbija štetne bakterije I tako drži infekciju pod kontrolom. Žene koje su svakodnevno pile po čašu jogurta smanjile su pojavu gljivičnih infekcija za čak 75%.

 

Visoka temperatura

Lek: Voćni jogurt

 

Vašem organizmu je potrebna dodatna energija kada se sprema za borbu protiv infekcije.

 

 

Kada vam poraste temperatura, metabolizam se ubrzava za 7 odsto. Jedite lako svarljivu hranu koja daje energiju, kao što su voćni jogurt, prirodni sokovi i supe.

 domaci.de

nasetijelo @ 09:03 |Isključeno | Komentari: 0
Cilj svake laboratorijske analize je dobijanje tačnog i pouzdanog nalaza koji će pokazati da li su u fiziološkim funkcijama i procesima nastupile promene. Kada je reč o laboratorijskom ispitivanju krvi, ono podrazumeva dve vrste analiza: one koje su usmerene na ispitivanje vrste, broja, odnosa i izgleda ćelijskih elemenata krvi (krvna slika, hematološki parametri) i druge, kojima se proverava biohemijski sastav krvi i na osnovu toga ustanovljava rad ili stanje pojedinih organa i tkiva.

 

 

Kompletna krvna slika (KKS)

Kompletna krvna slika se radi zbog procene opšteg zdravstvenog stanja i otkrivanja raznovrsnih poremećaja poput anemija, infekcija, stanja uhranjenosti organizma i izloženosti otrovnim materijama. KKS uključuje broj eritrocita, leukocita i trombocita, eritrocitne konstante (MCV, MCH, MCHC, RDW), trombocitne konstante (MPV, PDW), diferencijalnu krvnu sliku (podvrste leukocita: neutrofili, eozinofili, bazofili, monociti, limfociti), hemoglobin i hematokrit

 

 

Eritrociti

Eritrociti (RBC), crvena krvna zrnca, su najzastupljenije ćelije a uloga im je da transportuju kiseonik vezan za hemoglobin iz pluća do drugih tkiva. Normalne vrednosti su od 3,86 x 1012/l do 5,08 x 1012/l za ženu i od 4,34 x 1012/l do 5,72 x 1012/l za muškarce). Snižene vrednosti su najčešće znak anemije ili gubitka krvi usled krvarenja. Povišene vrednosti mogu biti povećane u stanjima hemokoncentracije organizma, kod policitemija, ali i kod zdravih ljudi.

 

 

Hemoglobin

Hemoglobin (HGB) je sastojak crvenih krvnih zrnaca eritrocita. On prenosi kiseonik iz pluća u tkiva i ugljen dioksid iz tkiva nazad u pluća. Svakim udahom krv u plućima dobija kiseonik i zahvaljujući upravo hemoglobinu distribuira ga do svih tkiva i organa. Kada se oslobodi kiseonik prekopotreban za nesmetani rad ćelija, za hemoglobin se umesto njega vezuje ugljen dioksid. Ovaj ciklus se zatvara vraćanjem krvi u pluća, oslobađanjem ugljen dioksida i novim vezivanjem kiseonika. Normalna koncentracija je 110-180 g/L. Koncentracija hemoglobina je snižena kod anemija. Povećan je u stanjima hemokoncentracije organizma i kod policitemija

 

 

Hematokrit

Hematokrit (HCT) predstavlja volumen eritrocita u jedinici pune krvi. Normalne vrednosti su za žene 0.356 - 0.470 l/l i kod muškaraca 0.41 - 0.53 l/l. Kod akutnog krvarenja hematokrit može da bude normalan, a u fazi oporavka se smanjuje. Kod anemije usled nedostatka gvožđa hematokrit je smanjen, jer eritrociti imaju manju zapreminu iako sam broj eritrocita ne mora da bude smanjen. Hematokrit je smanjen u trudnoći, a smanjuje se i sa godinama života. Takođe je smanjen kod anemija, leukemija, povećane funkcije štitaste žlezde (hipertireoze), ciroze jetre, opekotina i infekcija. Povećane vrednosti hematokrita se viđaju kod dehidratacije i šoka.

 

Eritrocitne konstante

Eritrocitne konstante se izračunavaju iz broja eritrocita, koncentracije hemoglobina i hematokrita i daju informaciju o kvalitetu eritrocita.

 

MCV (mean cell volume) – prosečni volumen eritrocita - daje informaciju o veličini eritrocita. Normalne vrednosti su 81 - 99 fl

MCH (mean cell hemoglobin) - prosečna količina hemoglobina u eritrocitu. Normalne vrendosti su 29-32.9 pg

 

MCHC (mean cell hemoglobin concentration) – prosečna koncentracija hemoglobina na litar eritrocita. Normalne vrednosti su 310 - 350 g/l

 

RDW (red cell distribution width) – mera varijabilnosti veličine eritrocita. Normalne vrednosti su 11,5-16,5 %. RDW specifično ukazuje na postojanje jedne ili više populacija eritrocita što je karakteristika pojedinih hematoloških bolesti eritrocitne loze, a ujedno je i važan prognostički pokazatelj efikasnosti lečenja i ekvivalentan podatak o anizocitozi koja se uočava u krvnom razmazu.

 

Promene vrednosti pojedinih eritrocitnih konstanti, naročito MCV parametra, dijagnostički su značajne u klasifikaciji pojedinih anemija i uvek se posmatraju u korelaciji sa dobijenim vrednostima broja eritrocita i koncentracije hemoglobina. Povećane vrednosti eritrocitnog indeksa MCHC sreću se kod bolesnika sa teškim oblikom dehidratacije, dok se povećane vrednosti MCV mogu naći kod megaloblastne anemije (nedostatak vitamina B12 ili folne kiseline), bolesnika sa hroničnom opstruktivnom bolešću pluća (hronični opstruktivni bronhitis i emfizem), smanjenom funkcijom štitaste žlezde (hipotireozom), oboljenjem jetre (ciroza) i kod teških alkoholičara.

 

 

Leukociti

Leukociti (WBC), bela krvna zrnca, se stvaraju u koštanoj srži i štite organizam od infekcija. Učestvuju u imunom odgovoru. Postoji pet različitih vrsta belih krvnih zrnaca; sve one su deo odbrane organizma protiv najezde infektivnih i drugih štetnih materija. Normalne vrednosti su 3.9 - 10x109/l. Kada je njihov broj uvećan (leukocitoza), to ukazuje da telo proizvodi veći broj ovih ćelija, odnosno da je napadnuto, na primer bakterijama. Ako je njihov broj manji, povećava se rizik od infekcije. Nekontrolisana produkcija belih ćelija (leukemija) nastaje usled kancerozne mutacije mijelogenih ili limfogenih ćelija. Leukopenija, smanjenje broja belih krvnih zrnaca, javlja se kod virusnih infekcija, u stresnim situacijama, kod opšte slabosti organizma, kao i kod pacijenata na radioterapiji. Uzimanje pojedinih lekova takođe može da dovede do smanjenja broja belih krvnih zrnaca i zato se kod takvih pacijenata moraju sprovoditi redovne laboratorijske analize.

 

Neutrofilni granulociti (NEU) su najzastupljeniji fagocitni leukociti. Neutrofilni granulociti su zrele ćelije koje mogu da napadaju i razaraju bakterije i viruse čak i u krvnoj cirkulaciji.

Normalne vrednosti su 40-70%

 

Monociti (MONO) zajedno sa neutrofilnim granulocitima čine osnovu fagocitnog odbrambenog sistema u organizmu. Monociti su nezrele ćelije čija je sposobnost da se bore mala, međutim, kada jednom uđu u tkiva, počinju da bubre i postaju makrofagi koji su izvanredno sposobni da se bore sa infektivnim agensima.

Normalne vrednosti su 1-10%

 

Eozinofilni granulociti (EOS) učestvuju u obrani organizma od alergijskih agenasa i parazitarnih infekcija.

Normalne vrednosti su 0 - 6%

 

Limfociti (LYM) predstavljaju populaciju leukocita koja uključuje dve osnovne subpopulacije: T limfocite, koji učestvuju u ćelijskom imunitetu i B limfocite koji se transformišu u plazma ćelije koje proizvode antitela i tako učestvuju u humoralnom imunitetu. Normalne vrednosti su 20 - 50 %

 

Bazofilni granulociti (BASO) su najmanje zastupljena populacija leukocita u perifernoj krvi i učestvuju u alergijskom odgovoru.

Normalne vrednosti su 0-1%

 

 

Trombociti

Trombociti (PLT) su ćelije koje učestvuju u koagulaciji (zgrušavanju) krvi . Normlane vrednosti su 140-450 x 109/l. Manjak trombocita (trombocitopenija) izaziva sklonost krvarenju, trombociti su sniženi kod hemioterapija, malignih oboljenja, hepatitisa C... Višak izaziva pojačano zgrušavanje krvi i može da dovede do stvaranja krvnog ugruška u kardiovaskularnom sistemu.

 

Morfološke osobine trombocita mogu se pratiti na osnovu dva indeksa koji se dobijaju elektronskim posmatranjem određenog volumena krvi u brojaču, a to su:

 

PDW (Raspodela trombocita po volumenu), normalne vrednosti 16-25

MPV (Prosečni volumen trombocita), normalne vrednosti 7,80-12 fl

 

 

Sedimentacija eritrocita

Sedimentacija je brzina kojom se krvne ćelije izdvajaju iz seruma. Ako se krv koja sadrži antikoagulans pusti da stoji u uspravno postavljenoj pipeti, eritrociti će se postupno početi taložiti na dno. Brzina kojom se ove ćelije talože je osetljiva na indeks reakcije tela na povredu ili bolest, kao što je npr. leukocitoza ili groznica. Normalna brzina sedimentacije ne isključuje mogućnost postojanja bolesti, ali ubrzana sedimentacija je indikator za dalja ispitivanja. Normalne vrednosti su 2-12 mm/h. Sedimentacija je ubrzana kod upala, razaranja ćelija, masivnih trovanja, u trudnoći i posle porođaja, kod TBC, reumatskih bolesti npr. akutne reumatske groznice i reumatoidnog artritisa, akutnog infarkta miokarda, nefroze, svim vrstama šoka, kod postoperativnih stanja, tumora, oboljenja jetre, menstruacija (neznatno ubrzanje). Usporena je kod novorođenčeta, policitemije, kongestivne srčane insuficijencije, alergijskih stanja, pojedinih vrsta anemija.

 

 

Izvor

 

Stetoskop

nasetijelo @ 09:00 |Isključeno | Komentari: 0
Zeleni čaj se već vekovima pije u Aziji, gde mnogi veruju da leči sve - od glavobolja i depresije do artritisa i raka.

 

U poslednjih dvadeset godina, naučne studije podržale su neke od tih tvrdnji. U Vašingtonu neki istraživači veruju da zeleni čaj zaista sprečava rak, mada agencije američke vlade izražavaju izvesnu sumnju. Sve obimnija istraživanja ukazuju da neki čajevi možda pružaju više od običnog uživanja. Prema Američkom institutu za istraživanje raka, samo nekoliko šolja zelenog čaja dnevno može da pomogne u sprečavanju pojave tumora. Predstavnik Džefri Prins je sumirao zaključke istraživača na nedavnom sastanku u Vašingtonu.

 

?Naučnici koje smo okupili ove godine razgovarali su o zelenom čaju. Izgleda da dobijamo neke rezultate, pošto se sprovodi sve više studija i sve se više zna o tom napitku. U osnovi verujemo da bi oni koji su zainteresovani za smanjenje rizika od raka trebalo da razmotre uključivanje zelenog čaja u svoju ishranu već bogatu biljnom hranom.?

 

Studije su pokazale da je stopa obolelih od raka manja u azijskim zemljama, gde je zeleni čaj važan sastojak ishrane. Naučnici ne znaju koji sastojci tog čaja imaju zaštitna svojstva, ali imaju neke teorije koje obećavaju. Većina njih se odnosi na jedinjena zvana katukins, koja čine oko jedne trećine težine zelenog čaja u suvom stanju. Medjutim, ne slažu se svi sa time.

 

Američke službe koje donose propise o hrani i lekovima veruju da ne postoje dovoljni dokazi da zeleni čaj sprečava rak. Federalna Uprava za kontrolu hrane i lekova saopštava da neke od studija koje podržavaju tu tvrdnju nisu ubedljive. Uprava je zaključila da je, na osnovu malog broja dostupnih istraživanja, malo verovatno da zeleni čaj smanjuje rizik od raka prostate, dojke ili od bilo koje druge vrste raka. Mada podaci o ispravnom doziranju nisu dostupni, Džefri Prins sa Američkog instituta za istraživanje raka kaže da ništa ne ide u prilog tvrdji da je zeleni čaj opasan.

 

?Verovatno je da nam umereno konzumiranje zelenog čaja neće naneti štetu, ali je moguće - što bi nauka ubrzo mogla da dokaže - da je veoma korisno.? Džefri Prins dodaje da je zeleni čaj najefikasniji kao deo dijete bogate voćem i povrćem, koja sadrži i druge komponente za koje se veruje da smanjuju rizik od raka.

 

Zajednička komisija Američkog instituta za istraživanje raka i Svetskog fonda za istraživanje raka procenjuje da bi takva ishrana mogla da za tri do četiri miliona smanji broj slučajeva raka svake godine. Komisija preporučuje uzimanje do pola litre zelenog čaja dnevno.

 

tvorac grada forum

nasetijelo @ 08:53 |Isključeno | Komentari: 0
Postoji samo jedna bolest, pa zbog toga samo jedan tretman. Ova dijeta I saveti za zdrav nacin zivota pomazu kod svih bolesti. Svaki savet je od velike vaznosti za totalno izlecenje.

 

•U toku prvog sata izlaska sunca ili pre zalaska sunca praktikujte gledanje u sunce, pocnite sa 10 sekundi, povecavajte 10 sekundi svakog dana . Stanite bosonogi na suvu zemlju ili beton dok gledate u sunce.

•Pijte cistu vodu bez fluorida ili filtrirajte vodu sa cesme povratnom osmozom. Najbolja je prirodna izvorska neflasirana voda. (Ostavite vodu na suncu nekoliko sati u providnim, bezbojnim, staklenim flasama da bi upila suncevu energiju. Ne ostavljajte je nocu napolju.)

•Vezbajte svakoga dana telesne vezbe i krecite se na svezem vazduhu.

•Izlazite se sto vise suncu (ne nosite naocare za sunce I ne koristite zastitne kreme).

•Izbegavajte fluorescentno svetlo.

•Disite duboko napolju na svezem vazduhu najmanje 20 minuta ujutru I uvece.

•Hodajte bosi najmanje 15 minuta dnevno. Provedite jedan sat dnevno u miru.

•Disati duboko na svezem vazduhu najmanje 20 minuta ujutru i uvece.

•Spavati izmedju 10 uvece i 2 ujutru, zato sto tada nase telo luci lekovite hormone. Pratite ritam sunca.

•Izbegavati gledanje televizije, filmova (izuzev selektiranih), kao I citanje novina. Pronadjite hobi koji vas ispunjava, citajte knjige, slikajte i slusajte relaksirajucu muziku.

•Izbegavajte komercijalne kozmeticke preparate-zameniti ih prirodnim.

•Ishrana treba da se sastoji od sirovog voca, povrca i zitarica, bez zivotinjskih produkata (meso, mleko, sir I jaja. Vidi Jelovnik)

•Ako jedete kuvano povrce, jedite dvostruko vise sirovo povrce.

•Izbegavajte industrijsku hranu, posebno supe ili zacine koji sadrze Mono Sodium Glutamat (koji se nalazi u skoro svakoj slanoj industijskoj hrani); upotrebljavati morsku so i prirodno bilje.

•Izbegavajte dijetalne produkte koji sadrze vestacke zasladjivace. Zamenite ih malteksom, medom i smedjim secerom.

•Izbegavajte alkohol, cigarete, kafu, crni caj, zvakace gume, hranu ili pica iz konzervi.

•Postepeno eliminisite sve lekove pod nadzorom vaseg lekara.

•Izbegavajte sinteticke vitamine.

•Zamenite vestacke sobne osvezivace prirodnim (lavanda).

•Izbegavajte upotrebu mobilnog telefona, koristeci slusalice i cuvajte telefon dalje od tela.

•Budite pozitivni, imajte osmeh uvek na licu, to ce pospesiti lucenje lekovitih hormona.

•Ne razmisljajte i ne govorite negativno o sebi ili drugima jer vasa podsvest prati vase misli. Ponasajte se kao da ste zdravi.

•Kad oprostimo, oslobadjamo se mrznje i ljutine koji uticu na lucenje negativnih hormona i ostecuju nase zdravlje. Oprastajuci drugima, mi pomazemo sebi.

•Cak i mentalne bolesti mogu da se lece sirovom biljnom hranom I suncem.

 

JELOVNIK (IDEALNA DIJETA) Bez zivotinjskih produkata

 

Dorucak: Gledanje u sunce. Svez sok I sveze voce; ne jesti kuvanu hranu ujutru, jer se telo cisti do oko podneva.

Rucak: Svez sok od sargarepe, salata od voca (banana, jabuka, smokve itd.) ili salata od povrca.

Vecera: Svez sok od sargarepe, velika salata od zelenog povrca (zelena salata, brokuli, spanac, karfiol, celer, sargarepa, etc.). Posle salate mozete pojesti kuvanu hranu (pecen krompir, integralni pirinac, bareno povrce, itd.). Kasnije u toku veceri mozete popiti casu ili dve organskog jabukovog soka ili parce voca.

Idealna dieta sadrzi 85% sirove hrane i 15% kuvane hrane. Kuvana hrana se preporucuje samo za veceru.

 

JELOVNIK (PRELAZNA DIJETA) Bez zivotinjskih produkata

 

Dorucak:Gledanje u sunce. Velika casa soka od pomorandze, sargarepe ili jabuka.

Presovane pahuljice od raznih zitarica, dodajte po jednu kasiku prethodno samlevenih lanenih, suncokretovih i bundevinih semenki kao i nekog suvog voca. Sipajte vodu preko mesavine uvece i ostavite preko noci. Jesti ujuitru za dorucak.

Voce.Domaci neslan razeni hleb,bez masnoca, namazati medom.

Rucak: Sveza salata od mesanog povrca. Corba od povrca (kuvana sa malo vode i na tihoj vatri) Velika casa soka od jabuka ili sargarepe. Peceni krompir. Sveze kuvano povrce.

Vecera: Jelovnik je isti kao za rucak.

Mozete jesti drugacije povrce I voce kao I razlicite metode pripremanja krompira i organskog integralnog pirinca.

Izmedju obroka mozete piti sveze vocne sokove, saku prethodno potopljenih preko noci, badema, oraha, semenki kao i povrce i voce.

Povremeno uzimajte mahunarke: azuki pasulj, boraniju, grasak. Ne kuvajte ih predugo. Ne stavljajte brasno u corbu od pasulja. Za bolji ukus koristite maslinovo ulje, morsku so i suvo povrce.

Kompletno iskljuciti iz ishrane: belo brasno i secer kao i njihove produkte, meso, ribu, jaja, mleko i sve vrste industijske i procesuirane hrane.

Jedite sveze povrce i voce u odnosu 80/20. Pijte najmanje 2.5 L vode bez fluorida.

 

DIJETA ZA TESKO BOLESNE LJUDE

 

Bolesti nastaju usled:

1. Nedovoljno elektromagnetne (sunceve) energije

2. Nedostatka hranljivih materija(kuvana hrana).

3. Previse toksina (akumuliranih u telu tokom vremena).

 

Sledstveno tome, lecenje se sastoji od:

 

Preplaviti telo hranljivim materijama I suncevom energijom.

Gledanje u sunce. Ne jesti kuvanu hranu najmanje 3 meseca. Kasnije mozete dodati 15% jednostavne kuvane hrane samo za veceru (pecen krompir, integralni pirinac, kuvano povrce), ali je bolje biti na kompletno sirovoj hrani dok simptomi potpuno ne isceznu.

 

13 casa svezeg soka dnevno, svakog sata: 1 sok od pomorandze, 4 soka od zelenog lisnatog povrca, 5 jabuka/sargarepa i 3 soka od sargarepe. U pocetku, ako nemozete piti toliku kolicinu soka, mozete piti manje kolicine ali morate ih piti svakog sata. Takodje, prvih dan, dva u pocetku mozete preskociti 3 soka od sargarepe. Sok mora biti svez, ali ako morate da pripremite unapred sok od sargarepe mozete pomesati sa sokom od jabuka da biste zastitili sok od oksidacije. Nemojte gutati sok direktno, zadrzati kratko u ustima da bi se sok pomesao sa pljuvackom.

Mozete jesti voce i povrce, male kolicine prethodno potopljenih badema ili oraha.

2 kasike lanenog ulja dnevno ili 2 kasike sveze samlevenog lanenog semena.

 

KLIZMA OD KAFE (ciscenje debelog creva)

 

Kada pocnemo da se hranimo pravilno, tumori ili neki drugi toksican otpad pocinje da se topi pa ceo otpad ide u debelo crevo gde je ponovo absorbovan. Ovaj process moze ubiti bolesnu osobu. Pored toga, jetra koja je vec preopterecena toksinima ne moze vise obavljati svoj zadatak, koji je da filtrira toksine i da ih izbacuje u creva. Kako bi mogli da izbacimo toksine napolje i da aktiviramo jetru, potrebne su nam redovne klizme od kafe. Kafa ce biti absorbovana u jetru i stimulirace ciscenje jetre otvaranjem zucne kesice i izbacivanjem zuci sa koncentrovanim toksinima. Tecnost u debelom crevu ce sakupiti toksine i izbaciti ih napolje.

Uzmite 3 pune kasike organske kafe I dodati 1 L vode, kuvati 3 minuta , zatim dinstati poklopljeno narednih 25 minuta. Procediti, dodati caj od kamilice do 1 L i ostaviti da se ohladi do temperature tela. Legnite na desnu stranu sa nogama savijenim prema sebi. Podignite kesu sa tecnoscu najvise do 50 cm i pustite tecnost u vase crevo. Pokusajte da zadrzite klizmu 12 minuta, najmanje 5min, najvise 15min.

Potrebno je 5 klizmi dnevno, zadnju u 10 uvece mozete zameniti cajem od kamilice ako imate problema da zaspite. Prva dva dana mozete mesati kafu i caj od kamilice a takodje mozete smanjiti kolicinu tecnosti.

Posle dva meseca, mozete smanjiti broj klizmi i zameniti neke od njih cajem od kamilice.

 

KAKO PRIRODNIM PUTEM IZBACITI KAMEN IZ ZUCI

 

Dr Lai Ciu Nan

Svi imamo kamenje u zuci. Jedino je razlika u tome koliko ih imamo, malo ili mnogo, i da li su veliki ili mali.

Jedan od simptoma kamena u zuci jeste osecaj nadutosti posle obilatog obroka. Osecate se kao da niste u stanju da svarite hranu. Ako se stanje pogorsa, osecate bolove u predelu jetre. Ukoliko mislite da imate kamen u zuci, Ciu Nan nudi sledeci metod za prirodno izbacivanje kamena.

Ovaj tretman je pogodan i za one koji imaju slabu jetru, jer je jetra povezana sa zucnom kesom.

Rezim:

Prvih 5 dana piti po 4 case soka od jabuke dnevno. Umesto toga mozete jesti 4 ili 5 jabuka dnevno, sta god vam vise prija. Jabukov sok smeksava kamen iz zuci. Tokom ovih prvih 5 dana jedite normalno.

Sestog dana nemojte vecerati.

U 6 popodne uzmite kasicicu Gorke soli (magnezijum sulfat) s casom tople vode.

U 8 uvece ponovite to isto. Magnezijum sulfat otvara zucne kanale

U 10 uvece popijte pola solje maslinovog ulja (ili susamovog ulja) sa pola soljice sveze izcedjenog limunovog soka. Dobro promesajte i popijte. Ulje podmazuje kamenje kako bi im pomoglo da prodju.

DODATAK:

1 solja = 250 ml ,

1 solje soka od limuna = otprilike 3 iscedjena limuna.

Sledeceg jutra primeticete zelene kamencice u stolici.

„Obicno plutaju“. „Mnogi su izbacili po 40 ili 50, pa cak i 100 kamencica. Mnostvo.“

„Cak i ako nemate ni jedan od simptoma kamena u zuci, to ne znaci da ih nemate. Uvek je dobro procistiti se s vremena na vreme.“

 

KAKO GLEDATI U SUNCE:

 

Gledati u sunce 1 puta na dan u toku prvog sata posle izlaska sunca ili u toku zadnjeg sata pre zalaska.

Stanite uspravno, bosonogi na goloj zemlji (ako je moguce). Skinite naocare. Mozete treptati. Pocnite sa 10 sekundi i povecavajte 10 sekundi dnevno. Ako je oblacno, gledajte u sunce ali ne povecavajte vreme. Kada je hladno, gledajte kroz otvoren prozor. Ako ste bolesni, zamisljajte da svetlost sunca ide u problematicni deo tela. Budite zahvalni. Posle gledanja u sunce, protrljajte dlanove i drzite ih na ocima dok svetleci oblici ne nestanu. Posle ili pre gledanja u sunce, hodajte bosi 45 minuta (pozeljno). Kada dostignete 45 min gledanja u sunce, smanjujte vreme gledanja za 1 min dnevno dok ne dodjete do 15 min i ostanite tu 1 godinu. Ako zelite. Produzite do kraja zivota.

*Suncajte se najmanje 1 sat dnevno (pozeljno nagi).

*Drzite vodu na suncu u providnoj flasi nekoliko sati i pijte..

 

DR FREDERIK KLENNER VITAMIN C TERAPIJA:

 

1.Prva 24 sata uzimati na svaka 2 sata po 2 grama cistog vitamina C (ascorbic acid).

Ukoliko se pojavi proliv, produziti na svaka 4 sata. Proliv je znak da ste dostigli dozu koja je maksimalna za vas I telo vise ne resorbuje vitamin C vec ga izbacuje. Proliv je bezbolan.

2. Narednih 48 sati uzimati po 2 grama vitamina C na 6 sati.

Narednih 48 sati uzimati po 2 grama vitamina C na 12 sati.

*Kod dece starije od 4 god. doza je duplo manja.

*Deca do 4 godine ne mogu uzimati vece kolicine vitamina C oralno. Kod njih se vitamin C aplikuje intramuskularno. (injekcijama)

*Vitamin C ne sme biti Calcium Ascorbat jer moze izazvati bubrezni kamenac.

*Vitamin C moze biti u obliku Sodium Ascorbata ali je najbolji cisti ascorbic acid bez dodataka.

U vodu sa kojom pijete vitamin, dodajte malo prirodnog soka od limuna ili pomorandze da bi ste pospesili absorpciju vestackog vitamina C.

 

Otkrijmo Svoju Zivotnu Svrhu

Аутор Sladjana Velkov

      Kada u bajkama princ nalazi svoju nevestu, to svesni um upoznaje svoju dusu. To je trenutak spoznaje, trenutak kada postajemo svesni potreba nase duse. Ako se to ne desi, ceo zivot je besmislen. Covek dostize ovu mudrost obicno u godinama koje se danas zovu starost. Prirodan ljudski vek je mnogo duzi od ovoga koji danas ljudi zive a takav je  zbog neprirodnog nacina zivota.

 

Osnovna svrha naseg zivota je najpre da cinimo bas to sto cinimo u ovom trenutku. Najcesce nismo svesni osnovne svrhe jer smo uvek u mislima ispred trenutka koji se upravo dogadja. Na primer: dok citate ovu belesku, vec se pripremate da postavite neko pitanje ili da ostavite neki komentar, ili dok jedete niste potpuno u zalogaju, u ustima I osecate ukus I miris, vec ste mislima vec u stomaku. Mislima smo stalno u buducnosti koja uistinu ne postoji vec je samo u nasem umu. Tako se radja patnja jer se radja dualnost, odvojenost.

 

Razlog takvom nasem ponasanju je u imenovanju stvari I dogadjaja. Kada nesto imenujemo, nema potrebe da se previse zadrzavamo u tome jer vec znamo sta je to. Kada vidimo goluba, produzimo I ne osvrcuci se jer vec unapred znamo da je to golub I radja se patnja jer se radja odvojenost. Takvo stanje dovodi do stresa I straha jer ne ispunjavamo nasu primarnu svrhu a to je da budemo u sadasnjem trenutku I da zaista radimo ono sto u momentu radimo. No kada bi svaku pticu posmatrali kao unikatnu, zastali bi I uzivali u tom divnom stvorenju I tom divnom susretu. Postajemo jedno sa golubom u tom trenutku…

 

Kada smo prisutni u sadasnjem trenutku, povezujemo se sa Izvorom, pojavljuju se prave misli, buka u glavi automatski prestaje a nase reci dobijaju snagu jer su u vezi sa Izvorom. Ponekad nas stanje soka probudi i ubaci u sadasnji trenutak ali je to najcesce kada se svesno izvucemo iz misaone buke u glavi. Kako da to uradimo? Zapitajmo se da li disemo. Najlaksi nacin da se prekine misaona buka u glavi je da postanemo svesni disanja. Pokusajte…..Jeste li primetili mir, odjednom ste opusteni, prisutni. U tom stanju se radjaju spontane reakcije, ne pripremate se sta cete reci ili uraditi, vec spontano reagujete a tada izranja vasa sekundarna svrha.   

 

Kako da otkrijemo sekundarnu zivotnu svrhu?

Najpre treba naglasiti da je nasa svrha da unesemo vrednosti u necije zivote ili nase planete. Nasa svrha nije da stvaramo novac!

 

Umirimo se, koncentrisimo se I zapitajmo se: Kada bi imali sav novac sveta I sve vreme sveta, sta bi najvise voleli da radimo? Ako I drugima doprinosimo time, to je nasa svrha. Pomazuci drugima mi ostvarujemo sebe.

Ako zelimo ljubav, trebamo davati ljubav, ako zelimo postovanje, postujmo druge, uvek biti drugima na usluzi. Tako ce univerzum uvek vracati ono sto ste vi ulozili u druge.

 

Mi obicno potenciramo slabosti. Ako detetu ne ide dobro neki predmet mi cemo potencirati taj predmet I uzeti neki dodatni cas umesto da se koncentrisemo na ono sto mu dobro ide.

 

Sta vas to izludjuje, sta vas izvodi iz takta, koje su to stvari u zivotu koje su nepravedne, pogresne, kontraproduktivne? Siromastvo, rat, ali i svakodnevne stvari kao guzva, buka, losa hrana...Koje su pozitivne suprotnosti tim stvarima? Na primer: ratu je suprotnost mir, losoj hrani, dobra hrana… Te pozitivnosti su deo vaseg puta.

 

Kojim ljudima se divite? Zasto im se divite? To sto nas privlaci njima je I u nama I deo je naseg puta.

 

Koje stvari radite prirodno bez da se trudite? Pitajte druge sta misle o vasim talentima jer cesto drugi vide nesto sto mi sami ne vidimo.

 

Ako znate da nesto treba da se uradi a niko to ne radi, to je onda vas posao.

 

Pocnite da radite stvari koje su za dobrobit drugih, koje vas fasciniraju I privlace, I mehanicki deo mozga ce se ugasiti i intuicija ce preuzeti vodjstvo. Verujte svojoj intuiciji I osluskujte pazljivo.

Koliko god da je dan tezak, kada cinimo svoju svrhu, osecamo se zadovoljno. Srecni smo sto smo zivi jer cemo i tog dana raditi pravu stvar, puni smo zivota i nista nam nije tesko. Svaki akt postaje neustrasiv i nesebican.

Ako se osecate uzbudjeno, srecno i zivahno dok nesto radite onda ste na dobrom putu. Cesto cete zaplakati kada uradite nesto sto je deo vaseg puta. Ako se osecate obicno, zapitajte se da li je to vasa svrha.

 

Cesto nam nasa svrha izgleda zastrasujuce. To se ego buni I pokusava da se odrzi jer zna da ce nestati onog trenutka kada mi pocnemo da zivimo nasu svrhu. Ego je licnost koju smo dobili nametanjem ideja sa strane I prihvatanjem normi koje drustvo zahteva. Ego je prica koju zivimo kao ta I ta licnost, sa odredjenom profesijom, karakterom…Ego uvek posmatra druge u odnosu na sebe. Kada vidimo nekog, ego ce razmisljati kako ce taj neko da se uklopi u pricu o nama. Ego zivi u umu koji neprekidno cavrlja I u trenutku kada udahnemo I postanemo svesni naseg daha, on nestaje. Udahnite duboko i zakoracite.

 

Kada umirimo ego, onda postajemo jedno sa golubom, sa drvetom, sa ljudima oko nas…I u svemu vidimo sebe jer I mi I oni su deo zvezdane prasine koja je stalno u pokretu I uvek ostaje ista, jedino sto se menja jeste forma.

 

Duhovno Napredujemo Samo Kada Dajemo

 

Ne smemo zaboraviti da mi nismo fizicka bica vec duhovna bica koja su u fizickom telu, stoga ono sto mi zovemo smrcu je samo napustanje ove privremene fizicke forme.Svako od nas ima neku ulogu ovde i nas zadatak je da tu ulogu otkrijemo i pocnemo da je zivimo.

 

Mi koji pomazemo drugima da shvate u kakvom svetu zivimo i sta je ustvari covek, smo veoma srecni sto smo uspeli da se otkrijemo i na putu smo svoje realizacije.

Trebamo imati na umu da nismo svi isti. Razlika je u bliskosti Bogu. Na svom putu realizacije neki ljudi imaju limit koji ne mogu preci jer njihov nivo vibracija jednostavno ne moze da primi vise vibracije. Casa pukne kada se izlozi jako visokoj vibraciji. Da covek ne bi prosao slicno, postoje mentalni mehanizmi koji blokiraju dotok visoko-frekventnih informacija.

 

Sa druge strane, mi duhovno napredujemo samo kada dajemo. Kada dajemo, cinimo dobro, divimo se prostoru, drvetu, cvetu, nasa nevidljiva tela se sire i mi se priblizavamo Bogu. Kada se divimo jednom cvetu, da li taj cvet postaje lepsi, da li se njegove boje menjaju? Ne. Mi se menjamo, nase srce postaje neznije i nase misli cistije. Zato, nije vazno da li ce neko prihvatiti ili ne vasa upozorenja. Taj koji treba ce nas cuti. Svaka nasa rec napisana ili izgovorena ostaje zapisana u Bozjem polju informacija i spustice se na nekog negde Bozjim providjenjem.

Nikada ne znate gde se krije pravi dragulj, zato treba dati svakome podjednaku sansu da sazna istinu. Tako se desilo da posle pazljivo odabrane TV emisije koju sam pokazala mojoj majci, posle prvih 10-ak minuta ona ustane i istog casa krene sa gledanjem u sunce.

 

Davanje je ljubav. Kada svoj zivot posvetimo sluzenju drugima, na neki volseban nacin Bog pocne da se stara o nama.

Da bi se potuno posvetili davanju, potrebno je da shvatimo da mi nismo fizicka tela, da smrt ne postoji, da se nemamo cega bojati i da je ovaj zivot igra oko cijih pravila smo se svi unapred dogovorili. :)

 

Dijeta Dr Sladjane Velkov za Samoizlecenje

tvorac grada forum 

nasetijelo @ 08:49 |Isključeno | Komentari: 0
Sve ste probali - više ne pijete kavu prekasno, vaša je spavaća soba udobna i mračna, izbjegavate izvršavanje bitnih dnevnih zadataka prije spavanja ali još uvijek nikako da zaspete! Vjerojatno niste ni svjesni navika koje ometaju miran san.

 

Vjerojatno već znate da umor koji slijedi idući dan nije jedina posljedica neispavanosti. Kronični nedostatak sna povećava izglede za oboljenje od dijabetesa, depresije, bolesti krvožilnog sustava, a povezuje se čak i s debljanjem! Isprobajte ove zanimljive savjete i budite se odmorni i poboljšajte produktivnost!

 

Izbjegavajte popodnevne napitke

 

Svi znaju da popodnevni kava ili čaj neće pomoći pri lakšem snu. No, potrebno je paziti i na druge popodnevne napitke. Čak i čaj od breskve i neki sokovi od naranče sadrže kofein. Provjerite etikete na svim napitcima ako vas muči nesanica i imajte na umu da sve što diže energiju vjerojatno ima negativni utjecaj na san. Ako je moguće, čaj prestanite piti nakon 2 popodne, a kavu nemojte uopće piti nakon ručka.

 

 

Pazite na hranu

 

Prije spavanja treba izbjegavati velike obroke pošto će vam pun želudac gotovo sigurno ometati san. No, postoji hrana od koje se lakše spava. Ako nekoliko noći teško spavate, pripravite integralnu tjesteninu sa svježim povrćem, pilećim prsima, umakom od rajčice i malo Parmezana za večeru. Ovakav obrok sadrži proteine i triptohan, aminokiselinu koja potiče proizvodnju serotonina koji pospješuje san.

 

Ako vam po noći krulji u želucu, probajte kombinirati fetu i banane, obrok koji također sadrži triptohan. Možete probati i s mlijekom i integralnim krekerima ili jogurtom i zobenim pahuljicama.

 

Pazite na unos alkohola

 

Noćna čašica će vam sigurno pomoći da lakše zaspite, ali će zato drugi dio sna biti nemiran i nedovoljno odmoran. Alkohol smanjuje vrijeme dubokog sna i uzrokuje loše snove, jer dok spavamo pod utjecajem alkohola podložniji smo vanjskim utjecajima. Ako navečer volite popiti čašu vina, učinite to u 6 popodne, a ne u 11 navečer tako da alkohol prestane djelovati dok krenete na spavanje.

 

Rane kupke poboljšavaju san

 

Svi se volimo u kadi opustiti prije spavanja. Zanimljivo je da topla kupka prije spavanja može imati upravo suprotan učinak. Sve što diže tjelesnu temperaturu prije sna može stvoriti problem pri spavanju jer naša tijela moraju biti na određenoj temperaturi kako bi zaspali. Znači, napravite pauzu od minimalno sat vremena između kupke i odlaska na spavanje.

 

Istegnite se prije spavanja

 

Malo opuštajuće joge prije spavanja uvelike poboljšava san i smiruje um, ujednačava dah i smanjuje tenzije mišića bez uznemiravanja srca.

 

Probajte s ovom tehnikom prije spavanja:

 

Lezite na leđa sa skupljenim nogama i lagano svinutim koljenima. Lagano uzdignutih ramena, isprsite se i ruke stavite uz tijelo s dlanovima okrenutim prema gore. Zatvorite oči i udišite kroz nos polako, brojeći do 4, izdahnite dok brojite unatrag do 1. To radite 10 minuta, ili koliko vam je potrebno da budete potpuno opušteni.

 

Pripremite okruženje za spavanje

 

Dok spavate, soba mora biti mračna. To je dobar početak, ali imajte na umu da je bitno i malo zamračiti sobu prije nego što odete u krevet. Biološki sat koji nam govori kada je vrijeme za san osjetljiv je na svjetlost i lako se prevari pa misli da nije vrijeme za san. Svijetle žarulje zamijenite onima s manje Watta, ili ugradite dimer i držite ga nisko. Ako čitate prije spavanja, koristite samo malu lampicu na noćnom ormariću.

 

Nemojte koristiti računalo ili mobitel u krevetu

 

Slanje poslovnih e-mailova iz kreveta prije spavanja lako može dovesti do nemirnog sna. Prekinite sav doticaj s vanjskim svijetom sat vremena prije spavanja. Ugasite mobitel i laptop ili ih čak stavite u ladicu ili drugu sobu da vas ne ometaju.

 relax-forum

nasetijelo @ 08:46 |Isključeno | Komentari: 0

Pre nekoliko godina sam na

Bajlonijevoj pijaci našao knjižicu nekog nemačkog autora izdatu krajem

19. veka, koja govori o vodi kao tečnosti života čiji je nedostatak

osnovni uzrok starenja. I današnji stav medicine je isti.

 

Još je Hipokrat govorio o isušivanju

organizma kao osnovnom znaku starenja. A većina mojih pacijenata dolazi

bolnicu dehidriranog organizma. Jedan od razloga, posebno važan za

stare, jeste nedostatak tečnosti zbog izgubljenog osećaja žeđi. Nisam

uveren, ipak, da je u pitanju samo fiziološki proces gubitka osećaja za

žeđ.

 

Manjak vode u organizmu otežava regulaciju telesne

temperature, smanjuje efikasnost kardiovaskularnog aparata i remeti

normalan metabolizam. Dehidracija, u smislu kontinuiranog smanjenog

unosa tečnosti, dovodi do većeg stvaranja prostaglandina koji učestvuju u

genezi razvoja reumatskih bolesti, bolesti srca ili kancera. Dakle,

bolovi u leđima, želucu ili glavobolja - mogu biti znak hronične

dehidracije.

 

Uzimanje dovoljno tečnosti omogućava „ispiranje

creva” zajedno sa dijetalnim vlaknima, pa je poznato da osobe koje

uzimaju dovoljno tečnosti imaju za pet odsto manju učestalost kancera

debelog creva.

 

Častite telo vodom

 

Dehidracija je pravi

stres za organizam, a stres uzrokuje dehidrataciju, pa su oni u tesnoj

uzajamnoj vezi.

 

Koji bi bili znaci dovoljne hidracije,

adekvatnog unosa tečnosti? To je, pre svega, boja mokraće. Ona treba da

je bistra ili bledo-žuta. Ako se u toku noći budite dva tri puta da bi

pili vodu, to je takođe znak da vašem telu nedostaje voda.

 

S

druge strane, povećan osećaj žeđi imaju alkoholičari i svi oni koji

prekomerno unesu alkohol u organizam, a zbog pojačane diureze, odnosno

izbacivanja tečnosti. Ona se u znatnoj meri gubi i kod proliva, u

ekstremnim slučajevima i preko 10 litara dnevno. A govornici imaju

osećaj žeđi zbog sušenja sluzokoža respiratornih puteva. U osnovi, vodu

gubimo znojenjem, disanjem i mokrenjem.

 

Pijte i kad niste žedni

 

No,

vratimo se starima. Osnovno pravilo mora da bude: ponudimo im tečnost i

kada ne traže, posebno leti! Starost je praćena gubitkom mišićne mase i

ukupne količine totalne vode. Ukupna količina totalne vode opada u

organizmu već od pedesete godine, posebno u starijim godinama. Delovanje

i međusobna interreakcija hormonskih i nervnih sistema je takođe

izmenjena, pa su često smanjene reakcije na delovanja istih. Pomenuti

fenomen komplikuje činjenica da je u starosti veći procenat obolelih od

kardiovaskularnih i drugih hroničnih bolesti, pa je i razloga za

debalans tečnosti više.

 

Stare osobe imaju i problem smanjene

pokretljivosti, često su i nepokretni, pa nisu u mogućnosti da unose

adekvatnu količinu tečnosti.

 

Jedan od razloga za izbegavanje

tečnosti je strah da bi višak tečnosti opteretio srce, posebno ako

starija osoba boluje od „vodene bolesti”. So je, ipak, glavna opasnost i

voda uvek prati so, bilo na ulazu u organizam, bilo na izlazu. Kada

pojedete nešto slano imate jak osećaj žeđi, a lek za izbacivanje vode iz

organizma (diuretik) izbacuje zapravo so koju dalje prati voda.

 

Povećana

količina soli u krvi je jedan od prvih signala koje mozak upućuje

bubrezima. On glasi: „Štedi vodu, jer je krv preslana”. Tada se šalje i

signal žeđi, odnosno nalog za većim uzimanjem tečnosti.

 

Povećano

izlučivanje tečnosti često je i posledica nekih bolesti, pre svih

dijabetesa, ali i nekih drugih ređih oboljenja. Veliki broj starih osoba

pati od skrivene, ili manifestne infekcije mokraćnih kanala. Tečnost

spira kanale i smanjuje rizik od infekcije. Svojim pacijentima obično

dajem primer ustajale bare gde se lako pojavi zagađenje i bistrog svežeg

potoka.

 

Koncentrovana, gusta krv je uzrok mnogih problema. Do

toga može doći iz dva razloga: povećan broj kvnih elemenata i

belančevina, ili relativno povećan broj zbog dehidratacije, odnosno

gubitka tečnosti. Nekada se ovaj problem rešavao puštanjem krvi, a ja

predlažem donatorstvo krvi (za transfuziju).

 

Koliko je dovoljno?

 

 

Na pitanje koliko vode treba uzimati standardni odgovor je - 8

čaša. Neki govore - 10 čaša. No, imajte u vidu da vode koje imaju više

od 1 odsto soli i više od 5 odsto šećera - mogu da pogoršaju

dehidraciju! One u prvoj fazi apsorpcije u crevima čak zahtevaju dodatnu

vodu koja izlazi iz naše krvi. Zato, ako se sokovi uzimaju umesto vode,

treba ih rastvoriti u odnosu 1:5.

 

Kvalitet naših voda je

dodatni problem. Kada uzimate mineralne vode, izbegavajte gazirane i one

sa dosta kuhijske soli (natrijum hlorid) i koristite vode sa dosta

kalijuma i magnezijuma, osim kod bolesnih bubrega!

 

Vodu ne treba

uzimati u toku obroka, jer razređuje digestivne sokove, već je treba

piti između obroka.

 

Znaci dehidratacije

 

-malaksalost

 

-pospanost

(letargija)

 

-suva usta

 

-nelagodnost u želucu

 

-ubrzan

puls

 

-smanjeno mokrenje

 

-glavobolja

 

-nemogućnost

koncentracije pažnje

 

Britansko istraživanje

Mozak se smanjuje ukoliko ne pijete dovoljno tečnosti

 

Ukoliko ne pijete dovoljno tekućine siva tvar u mozgu se smanjuje zbog čega otežano razmišljate, upozorili su naučnici. Otkriveno je i da dehidracija ne samo da utječe na veličinu mozga nego i na njegovu funkciju.

Samo 90 minuta znojenja može smanjiti mozak koliko i godina starenja, tvrde naučnici. Naime, kada nema dovoljno vode sivoj tvari je potrebno mnogo duže da procesuira informaciju, a naučnici upozoravaju da višednevni nedostatak vode može umanjiti učinkovitost na poslu ili u školi.

 

Ipak, nema potrebe da paničite, samo čaša ili dvije vode sve vraća u normalu.

 

Tim naučnika iz Velike Britanije proučavao je mozgove tinejdžera skenirajući ih nakon sat i pol vožnje biciklom. Tinejdžeri su bili podijeljeni u dvije grupe. Naime jedni su imali i po nekoliko slojeva odjeće na sebi, dok su drugi bili laganije obučeni.

 

Ispostavilo se da si oni koji su imali više odjeće izgubili blizu kilogram znoja, a njihova siva tvar se primjetno stisnula.

 

"Kod ljudii koji su izgubili i do kilogram znoja primjećeno je smanjenje moždanog tkiva", kazao je naučnik Matthew Kempton sa Instituta za psihijatriju u Londonu, prenosi Daily Mail.

 

relax-forum

nasetijelo @ 08:44 |Isključeno | Komentari: 0
Znate li da rajčice sadrže sastojke koji poništavaju neugodan miris sumpornih spojeva i tako ublažuju loš zadah? A boli li vas glava pojedite bananu.

 

U novoj knjizi dr. Rob Hicks ukazuje na učinkovite metode liječenja uz pomoć svima dostupnih biljaka.

 

Loš zadah

 

Rajčice

Dvije ili tri rajčice koje pojedete tijekom dana mogu spriječiti razvoj lošeg zadaha ili halitozu. Problem izazivaju sumporni spojevi, odnosno bakterije koje ih proizvode. Ove bakterije se odlično razmnožavaju pri manjku kisika, primjerice pri korijenu jezika.

Rajčice sadrže sastojke koji poništavaju neugodan miris sumpornih spojeva.

 

Jogurt

Svaki dan popijte šalicu jogurta – korisne bakterije mogu nadvladati one koje izazivaju loš zadah.

 

Mrkva

Mislite li da imate problematičan zadah žvačite sirovu mrkvu. Loš zadah često izazivaju komadi hrane koji zapnu između zubi. Žvakanjem se stimulira proizvodnja sline, koja pomaže u uklanjaju zaostale hrane. Osim toga, vlakna mrkve djeluju kao četkica za zube i desni.

 

Modrice

 

Ocat

Umočite zavoj u ocat i ostavite na mjestu udarca 10 do 20 minuta. Modrice se javljaju zbog pucanja krvnih žila, nakon čega dolazi do curenja krvi ispod kože, oticanja, promjene boje i boli. Ocat pospješuje protok krvi pri površini kože, čime se pomaže u uklanjanju nakupljene tekućine na području udarca.

 

Luk

Miješajte naribani luk i malo soli pa prislonite na modricu, držite 10-ak minuta. Luk je bogat kvercetinom, biljnim pigmentom koji ima protuupalni učinak. Ovo bi trebalo smanjiti oticanje oko ozljede.

 

Tjelesni smrad

 

Rotkvice

U mikseru usitnite rotkvice, stavite na krpicu od muslina i ocijedite. Nakon tuširanja osušite pazuha i stopala pa natopljenu krpicu stavite ispod pazuha ili između prstiju. Neka se osuši. Rotkvica ima antibakterijsko djelovanje, a uništava i gljivice.

 

Zatvor

 

Aloa vera

Popijte u skladu s uputama na ambalaži. Sok ove biljke sadrži antrakinon glikozide, koji mogu ublažiti zatvor stimulirajući rad crijeva.

 

Krastavac

Dnevno pojedite četvrt krastavca. Bogat je tekućinom i vlaknima i ima blagu laksativni učinak, što pomaže kod lijenih crijeva.

 

Sladić

Pijte čaj sladića, koji je blagi laksativ.

 

Prehlade i kašalj

 

Majčina dušica

Grgljajte mlaki čaj majčine dušice, prelijte kipuću vodu po bilju i ostavite da se hladi. Vrućina pomaže u otpuštanju aktivne supstance timola, koji je snažan antiseptik.

 

 

Prhut

 

Kokosovo ulje

Umasirajte na tjeme i ostavite preko noći. Isperite. Ponovite ako je potrebno. Mnoge slučajeve prhuti izazovu gljivične infekcije, a kokosovo ulje sadrži kiseline koje učinkovito uklanjaju gljivice.

 

Proljev

 

Jabuke

Naribajte jabuku s korom i ostavite na tanjuru 15 do 20 minuta dok ne posmeđi, a zatim je pojedite. Pektin u jabuci učvršćuje stolicu i smanjuje upalu. Voće sadrži i kiseline koje reguliraju želučanu kiselinu.

 

Predmenstrualni sindrom (PMS)

 

Kupus

Osjetljivim grudima olakšajte stavljajući ohlađene listove kupusa u grudnjak. Bolne grčeve olakšajte postavljajući tople listove (blanširane u toploj vodi ili postavljene u mikrovalnu) na područje trbuha.

 

Luk

Par dana prije menstrualnog krvarenja svakodnevno pojedite pola luka. Smatra se da krom iz luka uravnotežuje hormone. Sirovi luk je najbolji izvor jer se sadržaj kroma smanjuje kuhanjem.

 

Stres

 

Klinčići

U kadu ulijte par kapi ulja klinčića. Ući će u kožu, poboljšati cirkulaciju te opustiti mišiće.

 

Jagode

Svakodnevno konzumiranje jagoda smanjuje rizik od srčanog i moždanog udara jer pozitivno djeluju na arterije i smanjuju razinu kolesterola. Pozitivan učinak jagoda pripisuje se kiselini koju sadrže jer ima antioksidativno djelovanje.

 

Glavobolje

 

Banane

Zgnječite koru zrele banane i stavite kao oblog na bolno mjesto do 15 minuta, ponovite koliko god treba. Osim toga pojedite jednu, bogate su magnezijem i kalijem, što opušta krvne žile.

Net.hr

 

nasetijelo @ 08:42 |Isključeno | Komentari: 0
Dimenzije tijela otkrivaju kojim smo bolestima skloni, vjeruju znanstvenici. Dužina prstiju tako može upućivati na određene mentalne bolesti, a veličina stopala može ukazivati na sklonost obolijevanju od raka dojke

Svi znamo da trebamo paziti na veličinu struka zbog mogućeg rizika od razvoja dijabetesa i srčanih bolesti, ali to nije jedini dio tijela na koji trebamo obratiti pažnju. Dimenzije tijela - od visine pa sve do veličine stopala - mogu nam ukazati na potencijalne poteškoće u organizmu i razvoj ozbiljnih bolesti poput raka i demencije. Istraživači s medicinskog sveučilišta u Koreji otkrili su da, primjerice, visoki ljudi imaju veće predispozicije za dobivanje raka.

 

VISINA

 

Rak dojke

Žene koje su više od 175 centimetara imaju veće šanse da obole od raka dojke te, nažalost, umru od te bolesti. Jedno od objašnjenja je ono da hormon koji utječe na rast najvjerojatnije utječe i na tkivo mliječne žlijezde u dojci.

 

 

Dužina nogu također može otkriti potencijalne bolesti

Rak prostate

Muškarci koji su viši od 180 centimetara imaju veći rizik za obolijevanje od raka prostate. Istraživanje provedeno u Bostonu pokazalo je da je rizik kod takvih muškaraca povećan za čak 59 posto. Viši muškarci imaju povišenu razinu IGF-1 koji je snažan čimbenik rasta, ali može utjecati i na povećani rizik od raka prostate.

 

Rak gušterače

Muškarci viši od 180 centimetara i žene više od 175 centimetara imaju povećan rizik za obolijevanje od raka gušterače, i to za čak 81 posto. Znanstvenici smatraju da je to povezano s hormonima i drugim čimbenicima koji utječu na čovjekov rast.

 

VELIKA STOPALA

 

Rak dojke

Britansko istraživanje pokazalo je da žene s velikim stopalima imaju veće šanse za obolijevanje od raka dojke. To je povezano s povećanim unosom kalorija u djetinjstvu koje kasnije mogu prouzročiti poremećaje u dojkama i rezultirati rakom.

 

AKO STE NISKI

 

Srčani infarkt

Muškarce niže od 170 centimetara češće pogađa srčani infarkt nego više muškarce. Istraživači s Harvarda kažu da svaki centimetar visine smanjuje rizik za srčani udar. Neka istraživanja tvrde da niži muškarci imaju manje arterije, koje su podložnije začepljenju, što dovodi do srčanog udara.

 

Rak želuca

Ova bolest češća je kod nižih ljudi, a povezana je s bakterijom Helicobacter pylori. Smatra se, naime, da postojanje te bakterije u djetinjstvu utječe na sporiji rast pa se tako i veže s rakom želuca kod nižih ljudi.

 

Visoki krvni tlak

Ovo je zdravstveno stanje također povezano s visinom kod oba spola. Istraživanja su pokazala da bi uzrok mogla biti loša prehrana u djetinjstvu jer manje arterije dovode do visokog krvnog tlaka u odrasloj dobi.

 

MANJA GLAVA

 

Demencija

Manja veličina glave i kraće noge i ruke povezane su s pojavom demencije. Neki znanstvenici kažu da u većoj glavi postoji veći broj živčanih stanica povezanih s mozgom koje nas čine otpornijima na štetne utjecaje. Kraće noge i ruke povezane su s lošom prehranom u djetinjstvu, što također utječe na mozak.

 

DUŽINA NOGU

 

 

Dužina prstiju otkriva mentalne bolesti

Dijabetes

Ljudi s dužim nogama imaju manji rizik za obolijevanje od dijabetesa tipa 2, dok ljudi s kraćim nogama imaju 20 posto veće šanse za obolijevanje od te bolesti. Duljina nogu ovisi o okolnostima u ranom djetinjstvu, a pogotovo o načinu prehrane, koji je povezan s dijabetesom.

 

DUŽINA PRSTIJU

 

Autizam, hiperaktivnost, mentalne bolesti, depresija

Različiti poremećaji povezani su s dužinom prstiju, a pogotovo se gleda razlika veličine kažiprsta i prstenjaka. Ta je razlika navodno pokazatelj hormonskih promjena koje su se događale još u maternici dok se fetus razvijao. Osobe s dužim prstenjakom bile su izloženije testosteronu, s osobe s dužim kažiprstom estrogenu. Osobe s dužim prstenjakom sklonije su obolijevanju od autizma i hiperaktivnog poremećaja, dok je duži prst povezan s mentalnim poremećajima i depresijom.

 

relax forum

nasetijelo @ 08:40 |Isključeno | Komentari: 0
Mentalno zdravlje

Ako imate poteškoća zadržati informacije naučene danas, prošli tjedan ili prije mjesec dana, nema straha. Postoje jednostavni savjeti u poboljšanju Vaše kratkoročne memorije.

 

Vježbajte svoj mozak uz pomoć igrica kao što su popularne Puzle, rješavajte križaljke i igrajte video igrice. Pribavite ili kupite karte sa slikama tj. memorijske karte. Rasporedite karte po stolu, otvarajte po dvije karte u isto vrijeme i skupljajte identične parove.

 

Vježbajte svoje tijelo aerobikom, šetanjem ili rastezanjem da biste poboljšali cirkulaciju krvi u tijelu, uključujući i mozak.

 

Meditirajte. Kupite dvd ili cd sa meditacijskim vježbama. Odaberite doba dana kada najviše imate mira i nitko Vas neće prekidati. Meditacija pomaže da smanjite stres i da Vam poboljša pamćenje.

 

Dobro se naspavajte. Spavajte minimalno 7 sati svaku noć. Naš mozak funkcionira bolje nakon mirno prespavane noći.

 

relax-forum

nasetijelo @ 08:39 |Isključeno | Komentari: 0
Priznajte, kako starimo tako naš um gubi svoju oštrinu. Počinjemo zaboravljati stvari kao imena ili što kupiti. Starenje ne mora biti sinonim tupljenja. Evo nekoliko savjeta da održite svoj um oštrim i snažnim.

 

Koristite zagonetke i križaljke da biste vježbali mišiće mozga.

 

Vježbe za lijevu stranu mozga:

Lijeva srana mozga odgovorna je za donošenje zaključaka, govor i matematičke sposobnosti. Da bi lijeva strana mozga radila punim kapacitetom, pokušajte učiti novi jezik, rješavati križaljke ili igrajte Sudoku. Možete ako imate volje učiti svirati klavir.

 

Vježbe za desnu stranu mozga:

Desna strana mozga zadužena je za vašu kreativnost. Održavajte kreativnost sviranjem nekog instrumenta, naučite novu vještinu ili hobi.

 

Za vaše cjelokupno zdravlje bavite se meditacijom.

 

Cjelokupne vježbe za mozak:

Naučite meditirati. Meditacija smanjuje stresove i tjeskobe, te aktivira centar za sreću i zadovoljstvo.

 

Vježbajte memorijske sposobnosti. Sjećajte se svojeg djetinjstva, pokušajte se svega sjetiti. Vaš mozak raste i napreduje kad vježbate memoriju.

 

Angažirajte se društveno. Imati cijeli tjedan društveno ispunjen smanjit će trošenje i otupljivanje mozga.

 

relax-forum

nasetijelo @ 08:33 |Isključeno | Komentari: 0
subota, listopad 27, 2012
Tehnike disanja mogu revitalizirati i pomladiti duh i tijelo

 

Svi znamo da prosječan čovjek bez hrane može živjeti oko 3 tjedna, bez vode oko 3 dana, a bez kisika samo 3 minute. Život započinje i završava dahom. Stoga je jasno kako je disanje najvažniji životni proces ljudskog organizma. Jedan od velikih problema današnjeg čovjeka jest nepravilno disanje, odnosno korištenje svega 30-40 % kapaciteta pluća. To je jedan od razloga zašto je naše tijelo umorno, zašto se javljaju mnoge bolesti te gubitak energije i životnog poleta. Mala količina kisika koja se unosi u tijelo zbog neispravnog i tzv. prsnog disanja uzrokuje odumiranje stanica koje se počinju gušiti, a tijelo počinje rano stariti. Kako bi sačuvali mentalno i fizičko zdravlje, vitalnost i mladolikost vježbe disanja su idealno riješenje.

 

Za sve bolesti postoji lijek

 

Tehnike disanja mogu revitalizirati i pomladiti duh i tijelo. Kada naučite ispravno disati i prakticirati tehnike disanja, stvarate pozitivan um i zdravo tijelo bez bolesti. Također se ustanovilo kako disanje može dovesti do izlječenja teških, pa čak i „neizlječivih“ bolesti kao što je tumor na plućima, problemi sa srcem, AIDS itd. Za sve bolesti postoji lijek, a disanje je ključ za postizanje savršenog zdravlja te dugog i sretnog života.

 

Pranajama – drevna znanost o disanju

 

Pranajama je drevna znanost o disanju. Prana je životna sila koja prožima cijeli unverzum. „Yama“ znači kontrolirati. Pranajama je tehnika disanja koja stimulira i povećava životnu energiju i vodi do savršene kontrole prane kroz tijelo te se na taj način tijelo održava zdravim. Ove tehnike omogućuju optimalno djelovanje endokrinog, živčanog i probavnog sustava te mentalnu i fizičku stabilnost. Vježbajući kontrolu nad dahom možemo naučiti kontrolirati finije energije u tijelu i na taj način postići potpunu kontrolu nad umom.

 

Svi smo bili u prilici kada smo se znali posvađati s najboljim prijateljem ili smo se opuštali uz dobru glazbu... Obrasci našeg disanja odražavaju naša emocionalna i mentalna stanja. Kada bismo obratili pozornost uvidjeli bismo kako dišemo dublje i sporije kada smo opušteni ili kada se koncentriramo, a brže kada smo uzbuđeni ili se ljutimo. Disanje je važan most između uma i tijela te se pomoću daha može utjecati na oboje.

 

Neograničen mentalni potencijal

 

Mozak je organ koji treba tri puta više kisika od ostalih organa. Ako ne dobije dovoljno kisika, on ga crpi iz ostalih organa. Zato su mnogi ljudi iscrpljeni na fizičkom i mentalnom nivou. Mozak koristi čak 65 % metaboličke energije tijela i 20 % ukupnog toka krvi. Naš mozak je zapravo gladan, a kisik je gorivo. Unosom kiska aktiviraju se neuroni u mozgu te se aktivira pinealna i pituitarna žlijezda koje otvaraju vrata neograničenom mentalnom potencijalu.

 

Koristi poznate od davnina

 

Da vježbanje svjesne kontrole nad dahom stimulira i povećava životnu energiju, bilo je poznato mnogim drevnim civilizacijama. Prema vjerovanjima indijskih jogija, životna sila, prana, struji kroz nas i prožima čitav univerzum.

 

Kao djeca prirodno dišemo trbuhom, no kako odrastamo, gubimo naviku trbušnog disanja. Dah postaje sve plići i kraći, a kapacitet pluća je sve manji (tzv.prsno disanje). Kod prsnog disanja puni se samo gornja trećina pluća, a tijelo ulaže više energije za širenje grudnog koša nego kod trbušnog disanja. Prilikom trbušnog disanja pri udahu dijafragma se povlači prema dolje. Abdomen se širi na sve strane i zato se takvo disanje naziva trbušnim.

 

 

 

 

Ovakvim disanjem ne samo da unosimo više kisika, nego koristimo manje napora pri disanju i istovremeno masiramo unutarnje organe. U abdomenu se nalazi 2/3 ukupne količine krvi. Ritmičnim pokretanjem dijafragme i trbušnih mišića organi se pritišću (masiraju) i na taj način abdomen pumpa (slično srcu) i pokreće fluide (krv i limfu) po tijelu. Tako se rasterećuje srce koje radi mirnije i s manje napora, dok se cirkulacija poboljšava.

 

 

Kako izvoditi vježbe disanja

 

Postoje brojne tehnike disanja, od onih jednostavnijih koje možete savladati sami, do vrlo složenih koje obučavaju učitelji različitih sustava joge i drugih tehnika diljem svijeta. Najbolje vrijeme za izvođenje pranajama je rano ujutro, neposredno nakon izlaska sunca.

 

Najjednostavnija od njih je tehnika potpunog dubokog disanja. Izvodi se u uspravnom sjedećem položaju. Diše se duboko cijelim trbuhom, srednjim dijelom prsnog koša i zatim gornjim dijelom. Vježba se izvodi opušteno i bez naprezanja. Pri udahu trbuh se polako izboči prema van, a pri izdahu vraća prema kralježnici. Ovakvo disanje blago masira unutarnje organe, potiče probavu, regulira rad bubrega, opušta nas i snižava krvni tlak. Udisanjem što veće količine zraka tijekom nekoliko minuta izvođenja ove vježbe, tijelo opskrbljujemo većom količinom dragocjenog kisika, a time i većom količinom energije.

 

Užitak disanja punim plućima

 

Premda je zrak besplatan i svima dostupan, njegova kakvoća bitan je čimbenik učinkovitosti tehnika disanja. Izvođenje vježbi disanja u prirodi, ispod drveta ili uz vodu osobito blagotvorno djeluju na našu vitalnost i energiju. Zrak je na ovim mjestima posebno nabijen tzv. negativnim ionima koji na ljudski organizam imaju pozitivne učinke. Disanje punim plućima u prirodnom okružju djeluje i na oslobađanje hormona sreće te u nama budi zaspali urođeni osjećaj povezanosti s prirodom.

 

relax-forum

nasetijelo @ 14:39 |Isključeno | Komentari: 0
Većina stručnjaka se slaže da adekvatna priprema i zagrijavanje prije vježbanja, može ublažiti ili spriječiti glavobolje...

 

Česti uzroci glavobolja i migrena je iscrpljenost i stres koji doživljavamo u svakodnevnom životu. One mogu ometati naše svakodnevne aktivnosti do mjere da uopće ne možemo normalno funkcionirati niti obavljati svoje dnevne obaveze.

 

No, nova istraživanja koje je proveo Centar za glavobolje u Stamfordu u Novoj Engleskoj, na čelu s direktorom dr. med. Alan M. Rapoportom, pokazala su da osobe koje redovito vježbaju, a već od prije pate od jakih glavobolja i migrena, imaju mnogo rjeđe napadaje i bol je manja.

 

No, ključan je pristup vježbanju koji može spriječiti ili ublažiti napadaj migrene ili glavobolje ili će ga baš suprotno – potaknuti. Naime, kada započnete s vježbanjem prebrzo, ono može biti okidač za početak glavobolje. Naime, portugalski znanstvenici došli su do spoznaje da nagla fizička aktivnost uzrokuje ispuštanje dušikova monoksida u krv, što uzrokuje proširenje krvnih žila, a što pak uzrokuje napadaj migrene ili glavobolje u sljedećih nekoliko sati.

 

Zato se većina stručnjaka slaže da adekvatna priprema i zagrijavanje prije vježbanja, može ublažiti ili spriječiti glavobolje, umjesto da bude okidač njen glavobolja. Rješenje je, dakle, sporo i temeljito zagrijavanje svaki puta prije nego što krenete vježbati, te da odmah ne započinjete h s intenzivnim programima vježbanja, nego da svoje tijelo privikavate na fizički napor.

 

Kako se trebate zagrijati?

 

Kako biste ublažili napetost u vratnim mišićima i pritisak na glavu, stojite ili sjedite ravno. Stavite ruke na bokove i opustite ramena. Polako nagnite glavu u desnu stranu i držite tu poziciju sljedećih 10 do 15 sekundi (normalno dišite). Polako vratite glavu u početni položaj i sve ponovite savijanjem glave na lijevu stranu. Vježbu ponovite pet do šest puta.

 

Uzmite si vremena i hodanjem započnite svoje zagrijavanje ili još bolje laganim rastezanjem. To će vam pomoći da vas ne bole mišići i da tijelo ne bude šokirano zbog iznenadne fizičke aktivnosti.

 

Ako pak već imate glavobolju, započnite s laganim vježbama. Pojačava li se bol prilikom i najslabijih vježba glavobolja, stanite i odmorite se. Na glavu stavite mokar hladan ručnik. (Napomena: neki ljudi imaju praksu da kada osjete početak glavobolje započnu s vježbom, koja im pomogne da ona nestane. No, ako vama to ne funkcionira, nemojte forsirati).

 

Vježbajte svaki dan

 

Vježbajte ili se bavite nekom drugom fizičkom aktivnosti barem 30 minuta dnevno i prilagodite ga svojoj trenutnoj fizičkoj spremnosti i sposobnosti. Idite u šetnje, usisavajte stan, idite na plivanje...

 

Za vrijeme jakih glavobolja ili napadaja migrene, nemojte vježbati, no čim glavobolja prestane, ponovno započnite s redovitom vježbom.

 

Također, neki stručnjaci preporučuju osobama koje imaju jake i česte glavobolje da fizičku aktivnost razlome s pauzama. Primjerice, 10 minuta vježbanja, 15 minuta odmora, ponovno vježbanje i tako dalje...

 

Razgovarajte sa svojim liječnikom, ako želite započeti s intenzivnijim vježbanjem, posebno ako imate više od 40 godina i jake glavobolje i migrene.

 

Idealno bi bilo kada biste se svaki dan mogli baviti nekom fizičkom aktivnošću, ali najmanje tri do četiri puta na tjedan, ako zaista želite stati na kraj glavobolji i migrenama.

 

U principu, možete se baviti bilo kakvim sportskim aktivnostima (osim ekstremnih sportova), no preporučamo vam aerobne aktivnosti kao što su sam aerobik, vožnja biciklom, badminton, košarka, plivanje ili pak pilates, jogu.

 

Nemojte isto raditi cijelo vrijeme. Kombinirajte fizičke aktivnosti i isprobajte čim više različitih aktivnosti da vidite koje vam najbolje odgovaraju.

 

Najbolje rezultate ćete dobiti kombinacijom aerobnih aktivnosti i vježba rastezanja i dizanja utega (laganijih). Najidealnije bi bilo kada biste sve te vrste fizičke aktivnosti radili tri do četiri puta tjedno, 30 do 40 minuta.

 

Nakon što završite s vježbanjem, uzmite si vremena za rastezanje i hlađenje.

 

relax-forum 

nasetijelo @ 14:37 |Isključeno | Komentari: 0
Tri banane dnevno smanjuju rizik od moždanog udara, otkrili su britanski i talijanski naučnici.

Banana prije ili nakon doručka, ručka i večere osigurava dovoljno kalija i umanjuje šanse stvaranja krvnog ugruška za 21 posto, pokazala je studija koju su proveli naučnici. Također, rizik od moždanog udara moguće je umanjiti konzumiranjem ostalih namirnica bogatih kalijem kao što su špinat, orasi, mlijeko, riba i leća.

 

Inače, i ranije studije su navodile na to da banane pomažu pri regulaciji krvnog pritiska i umanjuju rizik od moždanog udara, no posljednjom studijom je to i dokazano.

 

Naime, britanski i talijanski naučnici su analizirali podatke iz jedanaest različitih studija te sabrali sve podatke. Otkrili su da je dnevni unos 1.600 miligrama kalija sasvim dovoljan za umanjenje rizika od moždanog udara.

 

Banana sadrži oko 500 miligrama kalija, koji pomaže u regulaciji krvnog pritiska i kontroli ravnotežu tekućine u organizmu.

 

Ukoliko vašem organizmu nedostaje kalija to može izazvati nepravilan rad srca, razdražljivost, mučninu i dijareju.

 

Naučnici su istakli da je moguće smanjiti broj preminulih od moždanog udara ukoliko se ljudima savjetuje da umanje unos soli u organizam, a povećaju unos kalija.

 

Studija je objavljena u žurnalu American College of Cardiology.

 

nasetijelo @ 14:35 |Isključeno | Komentari: 0
četvrtak, listopad 25, 2012
Dijagnoza desne ventrikularne hipertrofije ima daleko veći značaj u dječijoj dobi, nego li je to kod odraslih. Doznajemo koji je uzrok izmjene električne osi u standardnim odvodima, a zatim određivanjem hipertrofije možemo, uz klinički kontekst, odrediti vrstu i mjesto pataološkog stanja u srcu.

 

Kod desne ventrikularne hipertrofije imamo u standardnim odvodima desnu osovinsku devijaciju (S1 R3), a unipolarni ekstremitetni odvodi pokazuju R ili R1 visok u aVR-preko 6 mm, unipolarni grudni odvodi.

 

•Izvjesna indikacija DVH postoji kada je u prekordijalnim odvodima RS defleksija od V1-V6 (što ukazuje na predominaciju akcionog potencijala desnog ventrikula preko cijelog prekordija.

•Tip defleksije RS R1 u V1 i V2, indicira vjerovatnu desnu ventrikularnu hipertrofiju, ako je R viši od 15 mm, pogotovu ako je R veći od 10 mm.

•Visoki inicijalni RV1 -2, sa ili bez Q talasa sa malim R i S nesumnjivo indicira DVH.

•Intrisikoidna defleksija R talasa od 0.04 sek. ili više u V1 i V2, pouzdan je podatak za DVH.

•Intervertirani T talasi u desnogrudnim odvodima praćeni depresijom S-T segmenta i u vezi sa drugim promjenama u grudnim odvodima indicira ozbiljnu DVH.

•Indirektan podatak za DVH se uzima visoki i ušiljen P2 koji indicira desnu atrijalnu hipertrofiju

 

nasetijelo @ 16:13 |Isključeno | Komentari: 0
Etiopatogeneza:

 

Ventrikularni ektopični udari nastaju najčešće kod karditisa i intoksikacijom medikamenima. Bigeminija se sreće kod intoksikacije digitalisom.

 

Pojava multi-fokalnih ventrikularnih prematurnih udara različitog oblika ima ozbiljan karakter. Karakteristike su ventrikularnog prematurnog udara, pored posebnog oblika i pomanjkanje vremena korelacije sa aktivacijom atrija i puna kompenzatorna pauza koja ih prati.

 

Serija ventrikularnih prematurnih udara uz frekvencu od 120-180 na minutu ako se sretne, opravdana je sumnja da li je prisutna stvarna ventrikularna tahikardija ili supraventrikularna tahikardija sa aberantnim intraventrikularnim provođenjem. Opasnosti od ventrikularne tahikardije su:

 

•može rezultirati u kongestivno popuštanje ako duže traje ili

•da pređe u ventrikularni flater ili fibrilaciju i posljedica je trenutna smrt.

Liječenje:

 

Xylocain 1-2 mg/kg polako i.v. uz kontrolu EKG-a i TA, ili Novocamid 10 mg/kg/TT veoma polako i.v. uz kontrolu TA i EKG-a. AKo su aplicirani medikamenti bez učinka, indicirana je elektrokonverzija.

nasetijelo @ 16:12 |Isključeno | Komentari: 0
Definicija:

 

Septični endokarditis uključuje entitete akutni, subakutni bakterijski endokarditis, ranije nazvan endokarditis lenta, kao i druge nebakterijske endokarditise uzrokovane sa virusima ili gljivicama.  Oboljenje predstavlja značajan uzrok morbiditeta i mortaliteta u djece, uprkos napretku u tretmanu i profilaksi.

 

Etiopatogeneza:

 

Za razvoj infektivnog endokarditisa u 50% slučajeva odgovoran je Streptococcus viridans. U oko 30% slučajeva, sa povećanom učestalošću u posljednjim decenijama, odgovoran je Staphilococcus pyogenes. Učešće drugih mikroorganizama je rjeđe, a u 10% slučajeva hemokulture su negativne. Stafilokokni endokarditis je rjeđi u bolesnika koji nemaju osnovno srčano oboljenje. Streptokokni (viridans) endokarditis se javlja nakon stomatoloških zahvata, a enterokokni (grupa D) nakon manipulacije u GIT i genitourinarnom traktu. Pseudomonas aeruginoza se javlja nakon i.v. upotrebe lijekova.

 

Infektivni endokarditis je najčešće komplikacija kongenitalnih ili reumatskih oboljenja srca, ali može nastati i kod one djece koja nemaju predhodno srčano oboljenje. Bolest je ekstremno rijetka u dojenačkom dobu. Vegetacije se obično formiraju na mjestu endokardijalnih ili intimalnih lezija koje su rezultat turbulentnog protoka krvi velike brzine i prema tome, najveći rizik za razvoj septičnog endokarditisa imaju djeca sa: VSD, valvularnim stenozama, osobito aorte, tetralogijom Fallot, perzistentnim ductusom arteriosusom, desnom transpozicijom velikih krvnih sudova i hirurški sistemsko-pulmonalnim šantovima.  Kod odraslih se ovom pribrajaju bikuspidalna aortalna valvula, prolaps mitralne valvule sa mitralnom regurgitacijom, vještačke valvule.  Hirurška korekcija srčanog oboljenja reducira, ali ne eliminiše rizik od endokarditisa, izuzev 6 mjeseci nakon reparacije ASD i zatvaranja DAP. Povećan rizik za razvoj ovog oboljenja imaju uživaoci narkotika, kao i oni koji imaju dugotrajno prisustvo katetera u velikim venama zbog trajnih perfuzija ili parenteralne ishrane. Vegetacije se sastoje od nekrotičnog tkiva, fibrina u kome se nalaze bakterije, leukociti i kalcifikati. Nekrotično tkivo se lako otkida stvarajući septične emboluse koji mogu da opstruiraju krvne sudove kako u samom miokardu, tako i u drugim područjima plućne i sistemske cirkulacije.

 

Klinička slika:

 

Ukoliko je uzročnik Streptococcus viridans, simptomi su obično blagi kao prolongirana temperatura uz gubitak na težini koja perzistira nekoliko mjeseci.  Suprotno od ovog, početak može biti buran sa visokom intermitentnom temperaturom, tresavicom, umorom, mialgijama, artralgijama, glavoboljom, nauzejom i povraćanjem. Objektivno je prisutna promjena kliničkog nalaza na srcu, izmjenjen karakter srčanih tonova, pojava ekstratonova, mijenjanje karaktera šuma ili njegova pojava kada ga ranije nije bilo, te znaci kongestivnog popuštanja srca. Najčešće dominiraju znaci mitralne i aortalne regurgitacije. Evidentna je splenomegalija, a nekada su prisutne petehije.

 

Neurološke komplikacije: embolija, cerebralni apscesi, mikotične aneurizme i hemoragije, manifestuju se znacima povećanog intrakranijalnog pritiska, oštećenjem senzorija i tokalnim neurološkim znacima. Mogu se očekivati znaci sistemne i pulmonalne embolije.

 

Kožne manifestacije: razvijaju se kasnije u toku bolesti, pa se rijetko vide u pravilno tretiranih pacijenata. Te manifestacije su:

 

•Oslerovi čvorići (mekani intradermalni noduli na palmarnoj strani palčeva)

•Janeway lezije (male bolne eritematozne ili hemoragične lezije na dlanovima ili tabanima)

•Splinter hemoragije (linearne lezije korjena nokta)

•Te lezije predstavljaju vjerovatno vaskulitis uzrokovan cirkulirajućim antigen-antitijelo kompleksima.

Dijagnoza:

 

Najvažnija informacija za pravilan tretman dobije se hemokulturom. Drugi laboratorijski podaci su od sekundarne važnosti su:

 

•leukocitoza

•hemolitička anemija

•ubrzana SE

•mikrohematurija (manifestacija imunim kompleksima uzrokovanog glomerulonefritisa).

Hemokulture uraditi čim je prije moguće i to u 3-5 navrata. U prve dvije hemokulture etiološki agens se otkriva u 90% slučajeva. Predhodni antibakterijski tretman reducira pozitivnost hemokultura na 50-60%. Vrijeme uzimanja nije važno pošto je očekivana bakterijemija konstantna.

 

Ehokardiografija može otkriti vegetacije, identificirati njihovu veličinu, oblik, lokaciju i mobilnost kao i utvrditi prisutnost valvularne disfunkcije. Takođe može pomoći u predviđanju emboličkih komplikacija, pošto lezije veće od 1 cm imaju veći rizik za embolizaciju.

 

Prognoza i komplikacije:

 

Prognoza septičnog endokarditisa je i danas ozbiljna. Mortalitet je 20-25%, a komplikacije se mogu očekivati kod 50-60% djece sa dokumentovanim oboljenjem.

Najčešće komplikacije su:

 

•kongestivno popuštanje srca

•miokardni apscesi

•toksični miokarditisi

•sistemska embolizacija sa znacima od strane CNS-a

•pulmonalna embolizacija

•mikotične aneurizme

•rupture sinusa Valsave

•stečeni VSD

•poremećaji u sprovodenju impulsa

Liječenje:

 

Antibiotski tretman treba primjeniti odmah nakon postavljanja dijagnoze. Malo zakašnjenje može dati progresivni endokarditis sa teškim komplikacijama. Mora se držati visok baktericidni nivo antibiotika dovoljno dugo da se eradicira mikroorganizam koji se naselio na relativno avaskularne vegetacije. Preporučuje se trajanje tretmana u periodu od 4 do 6 nedjelja. Izbor antibiotika prema etiološkom agensu.

 

Ako je u pitanju streptococcus viridans koji je dobro osjetljiv na penicilin, onda se daje Penicillin G u milionskim dozama, 200,000-300,000 i.j./kg/dan podjeljeno u 6 doza (svaka 4 sata), s tim da se ne prekorači 20,000,000 za 24 sata.  Alternativno se daje Penicillin G uz dodatak gentaimicina i.v. 2-4 mg/kg/dan podjeljeno u 3 doze, s tim da se ne prekorači 80 mg/dan.

 

Ako je uzročnik enterokokus koji je slabije osjetljiv na penicilin, preferira se kombinacija i.v. Ampicillin 300 mg/kg/dan podjeljeno u 4 doze s tim da se ne prekorači 12 gr/dan, i gentamicin u pomenutoj dozi.

 

Ako je uzročnik Staphilococcus onda semisintetski penicilini – Oxacillin 200 mg/kg/dan i.v. podjeljeno u 4 doze, s tim da se ne premaši 12 gr/dan.

 

Zavisno od kliničkog odgovora na terapiju, u nekim slučajevima potrebno je prolongirati tretman, a kod visoko senzitivne infekcije sa Streptococcus viridans može se preporučiti skraćenje tretmana i uključiti oralni put davanja. Ukoliko se srce dovede u stanje refrakternog kongestivnog popuštanja potreban je hirurški zahvat, kada ugrađivanje vještačke valvule spašava život. Hirurška zamjena inficirane vještačke valvule ima veliki operativni rizik.

 

Prevencija septičnog endokarditisa:

 

Hirurški, stomatološki zahvati kao i upotreba brojnih instrumenata u različitim dijagnostičkim i terapeutskim procedurama oštećuju površine sluznica izazivaju kontaminaciju tkiva sa tranzitornom bakterijemijom koja rijetko perzistira duže od 15 minuta. Ti uzročnici se mogu naseliti na oštećenim, abnormalnim srčanim valvulama ili na mjestu srčanih defekata uzrokujući bakterijski endokarditis ili endarteritis.

 

Profilaktička upotreba antibiotika preporučuje se pacijentima koji imaju rizik za razvoj endokarditisa, a podvrgnuti su zahvatima koji mogu izazvati bakteriemiju. Da bi se izbjegla rezistencija na upotrebljene antibiotike, profilaksa se koristi samo za vrijeme perioperativnog perioda tj. 1 do 2 sata prije operativnog zahvata i 6 do 8 sati nakon.

 

Stanja kod kojih postoji rizik za razvoj bakterijskog endokarditisa:

 

•ugrađene vještačke srčane valvule uključujući bioprostetičke kao i homograft valvule

•prethodni bakterijski endokarditis čak i u odsustvu srčanog oboljenja

•većina kongenitalnih srčanih malformacija

•valvularna disfunkcija reumatske ili druge etiologije čak i nakon urađenog hiruškog zahvata

•hipertrofična kardiomiopatija

•prolaps mitralne valvule sa mitralnom regurgitacijom

Zahvati koji mogu izazvati bakteriemiju:

 

•većina hiruških zahvata

•stomatološki zahvati za koje je poznato da uzrokuju gingivalno ili mukozno krvarenje

Neka stanja koja su vrlo bliska stanjima gdje postoji rizik za razvoj bakterijskog endokarditisa ali se ipak profilaksa bakterijskog endokarditisa NE preporučuje:

 

•izolirani ASD tip sec.

•stanja nakon hiruške korekcije bez rezidua do 6 mjeseci nakon korekcije ASD tip sec., VSD i perzistentni ductus arteriosus

•prolaps mitralne valvule bez mitralne regurgitacije – fiziološki, funkcionalni ili inocentni šum

•predhodna Kawasaki-eva i reumatska bolest bez valvularne disfunkcije

Neki zahvati koji su bliski onim koji mogu izazvati bakteriemiju ali se ipak profilaksa bakterijskog endokarditisa NE preporučuje:

 

•plombiranje zuba iznad linije žvakanja

•namještanje ortodontalnih aparata

•injekcije intraoralne anestezije

•ispadanje mliječnih zuba

•sectio caesarea

•nekompliciran vaginalni porod

Najbrojniji zahvati koji mogu izazvati bakteriemiju su u području smatotologije. Loša higijena zuba, peridontalne i periapikalne infekcije mogu izazvati bakteriemiju čak i u odsustvu stomatoloških zahvata. Osobe koje imaju rizik za razvoj bakterijskog endokarditisa trebale bi imati najbolje moguće oralno zdravlje da se eliminiše potencijalni izvor bakteriemije. Stomatolozi bi trebali kod takvih pacijenata reducirati upalu gingiva pomoću stimulisanja pranja zuba, ispiranjima sa dezifencionim sredstvima i profesionalnim čišćenjem zuba prije izvođenja rutinskih stomatoloških zahvata.

 

Prije ekstrakcije zuba na 3 do 5 minuta suhu gingivu bi trebalo premazati sa CHLOREXIDINOM ili sa POVIDONE-IODINOM pošto je dokazano da to reduvira postekstrakcionu bakteriemiju. Ako postoji zahtjev za stomatoloških zahvatima u seriji onda se to preporučuje izvesti u sedmodnevnim intervalima da se smanji potencijalna opasnost od razvoja rezistentnih mikroorganizama, i pacijenti bez zuba mogu imati potencijalnu opasnost od bakteriemije zbog ulceracija na sluznici koje su posljedica neadekvatno namještene proteze.

 

Najčešći uzročnik endokarditisa nakon stomatoloških i operativnih zahvata na gornjem respiratornom traktu (tonzilo i/ili adenoidektomija) je α hemolitički streptokok pa bi specifičnu profilaksu trebalo usmjeriti prema tom uzročniku.

Za standardni profilaktički režim kod svih stomatoloških, oralno hiruških i hiruških zahvata na gornjem respiratornom traktu preporučuje se amoxicillin. Amoxicillinu se daje prednost nad ampicillinom i penicillinom V zbog njegove bolje resorpcije u GITu te višeg i trajnijeg nivoa u krvi.

 

Daje se:

 

•AMOXICILLIN 50 mg/kg per os 1h prije operativnog zahvata 25 mg/kg per os 6 do 8 sati nakon inicijalne doze. Kod alergije na Amoxicillin/Penicillin daje se erythromycin ili clyndamycin

•ERYTHROMYCIN 20 mg/kg per os 2 sat prije operativnog zahvata 10 mg/kg per os 6 do 8 sati nakon inicijalne doze Alternativno

•CLYNDAMYCIN 10 mg/kg per os 1 sat prije operativnog zahvata 5 mg/kg per os 6 do 8 sati nakon inicijalne doze. Totalna pedijatrijska doza ne može nadmašiti dozu odraslog.

Za određivanje inicijalne pedijatrijske doze Amoxicillina može se koristiti sljedeća šema:

 

•ispod 15 kg tjelesne težine 750 mg Amoxicillina

•od 15 do 30 kg 1500 mg

•preko 30 kg 3000 mg (doza za odrasle)

•Doza koja slijedi je 1/2 inicijalne doze.

Osobama koje nisu u mogućnosti da uzimaju lijek per os preporučuje se parenteralno AMPICILLIN.

AMPICILLIN 50 mg/kg i.m. ili i.v. 30 minuta prije zahvata 25 mg/kg i/m. ili i.v. 6 sati nakon inicijalne doze.  Kod alergije na Ampicillin/Penicillin daje se Clyndamycin.

CLYNDAMYCIN 10 mg/kg i.v. 30 minuta prije zahvata 5 mg/kg i.v. 6 sati nakon inicijalne doze.

 

Vrlo visok rizik za razvoj endokarditisa imaju osobe sa vještačkim valvulama, hiruški konstruisanim sistemsko-pulmonalnim santom, konduitom kao i osobe koje u anamnezi imaju podatke o ranije prebolovanom endokarditisu. Kod takvih osoba razvoj endokarditisa je povezan sa vrlo visokim mortalitetom. Kod takvih osoba preporučuje se kombinacija ampicillin i gentamycin parenteralno.

 

•AMPICILLIN 50 mg/kg i.m. ili i.v. 30 min. prije zahvata

•GENTAMYCIN 2 mg/kg i.m. ili i.v. 30 min. prije zahvata (ne premašiti 80 mg). Nakon 8 sati ponavlja se inicijalni režim u punoj dozi. Kod alergije na Ampicillin/Penicillin daje se vancomycin.

•VANCOMYCIN 20 mg/kg i.v. perfuzija u periodu od 1 sata (treba početi na 1 sat prije operativnog zahvata)

•Ponavljanje doze nije potrebno.

Bakteriemija se može razviti i kod hiruških zahvata kao i upotrebe različitih instrumenata u dijagnostičke i terapeutske svrhe u genito-urinarnom i gastrointestinalnom traktu. Bakterijski endokarditis koji uslijedi nakon ovakvih zahvata najčešće je uzrokovan sa Enterococcus foecalis. Antibiotska profilaksa treba biti prilagođena tom uzročniku. Ove zahtjeve će zadovoljiti kombinacija:

 

•AMPICILLINA i GENTAMYCINA kao što je naprijed navedeno.

•Ukoliko postoji alergija na Ampicillin/Penicillin daje se kombinacija VANCOMYCIN i GENTAMYCIN.

•U koliko su pacijenti sa niskim rizikom i u ovoj grupi pacijenata dovoljan je AMOXICILLIN per os.

•Tetraciklini i sulfonamidi se ne preporučuju u profilaksi endokarditisa.

 medicinabih.info

nasetijelo @ 16:09 |Isključeno | Komentari: 0
U normalnom srcu pretkomorski impulsi mogu biti sprovedeni do komora samo preko AV čvora. Preekscitacija (aktivacija koja je ranija od normalne) postoji kada impuls iz pretkomora zaobilazi normalno atrioventrikularno zadržavanje i brzo se sprovodi do komora. U preekscitacionim sindromima postoje akscesorni sprovodni putevi koji povezuju pretkomore i infranodalna vlakna sprovodnog sistema u kojima nema zadržavanja impulsa kao u AV čvoru ili povezuje pretkomore i komore. Zato se pretkomorski impulsi mnogo brže sprovode akscesornim putevima i aktivacija komora započinje ranije nego što se impuls koji ide kroz AV čvor sprovede u komore.

U bolesnika s WPW sindromom česti su napadi paroksizmalne supraventrikularne tahikardije ( ubrzan rad srca) koje su uglavnom uslovljene kružnim kretanjem impulsa brze frekvencije, koji može najpre ići kroz AV čvor a potom kroz akscesorni put ili obrnuto.

 

 

Uzrok nastanka

WPW sindrom  je kongenitalna anomalija. Familijarna pojava je opisana, ali nije pravilo. Većina bolesnika, 80-90%, s WPW EKG slikom ili WPW sindromom ima zdravo srce. Nekada je WPW udružen sa kongenitalnim oboljenjima kao što su: Ebsteinova anomalija, prolaps mitralne valvule ili hipertrofična kardiomiopatija.

 

 

Klinička slika

Bolesnici u odsustvu napada paroksizmalne tahikardije su asimptomatski. Simptomi dolaze od napada navedenih aritmija. Napadi su obično kratkotrajni najčešće spontano prestaju, ali mogu biti prekinuti i stimulacijom vagusa. Neki bolesnici mogu imati učestale i dugotrajne napade koji ograničavaju radnu sposobnost i smanjuju kvalitet života bolesnika. Manji procenat bolesnika može imati retke, ali izražene epizode brze re-entry tahikardije ili atrijalne fibrilacije koje dovode do sinkope ( gubitka svesti). Retko prva i jedina manifestacija u do tada asimptomatskog bolesnika sa WPW elektrokardiogramskom slikom može biti nagla srčana smrt, zbog napada atrijalne fibrilacije koja degeneriše u ventrikularnu fibrilaciju.

 

Dijagnoza

WPW sindrom elektrokardiogramski (EKG) se karakteriše kratkim PR intervalom, proširenjem QRS kompleksa usled prisustva delta talasa na ushodnom delu R zupca. U bolesnika sa atrijalnom fibrilacijom mogu naći iregularni normalni retki ventrikularni kompleksi i mnogo češći ventrikularni kompleksi sa delta talasima.

 

Lečenje

Kod napada paroksizmalne tahikardije prvo treba pokušati da se napad zaustavi manevrima za stimulaciju vagusa. Ako se napad ne zaustavi, daje se neki od antiaritmika IC klase (ajmalin, propafenon ili flekainid) ili IA klase (prokainamid, dizopiramid ili kinidin). Ako se tahikardija ne zaustavi metoda izbora je elektrokardioverzija. U bolesnika sa učestalim napadima potrebna su elektrofiziološka ispitivanja kojima se mogu lokalizovati aberantni putevi i hirurški preseći.

 

 stetoskop.info

nasetijelo @ 16:06 |Isključeno | Komentari: 0
Sindrom poremećaja cirkulacije krvi u vertebro - bazilarnom sistemu je definisan pre skoro pola veka. Vertebro - bazilarni arterijski sistem sa svojim granama snabdeva krvlju moždano stablo, mali mozak, okcipitalne i deo temporalnih režnjeva hemisfera.

Uzrok nastanka

Osnovni uzroci su okluzivne promene, najčešće arteriosklerotske sa tromboembolijskim promenama (stvaranje agregata fibrina i trombocita na komplikovanom plaku, njihovo okidanje i embolija malih krvnih sudova). Osim toga može se raditi o hipotenziji (snižen krvni pritisak), lošoj kolateralnoj cirkulaciji mozga, rotaciji vrata sa kompresijom vertebralnih arterija kod cervikalne spondiloze itd.

 

Klinička slika

Klinički sindrom vertebo - bazilarne (VB) insuficijencije čine:

 

•vrtoglavica (vertigo) je najčešći simptom VB insuficijencije. Bolesnik ima utisak da se predmeti okreću oko njega (objektivni vertigo) ili da tone, pada (subjektivni vertigo). Može biti praćen mukom, povraćanjem, malaksalošću.

•prolazni poremećaji vida - bljesak, boje, ispad dela vidnog polja, hemianopsija (ispadi polovine vidnog polja), potpuni gubitak vida. Ovi poremećaji nastaju zbog ishemije u oblasti arterije cerebri posterior

•ataksija ( teturav hod)

•sinkope (kratkotrajan gubitak svesti), zbog oštećenja sinkopalnog refleksa u produženoj moždini

•"drop" ataci - nagli gubitak snage u nogama i pad, bez gubitka svesti, zbog ishemije piramidnih puteva u predelu ponsa

•diplopije (duple slike)

•dizartrija (otežan izgovor)

•prolazna oštećenja kranijalnih živaca

•prolazna gluvoća

•okcipitalne glavobolje

•tranzitorna globalna amnezija

•hemipareza (oduzetost polovine tela)

•hemianestezija (gubitak osećaja dodira na polovini tela)

Nekada se može uočiti naizmenična zahvaćenost strana, npr. u jednom ataku - desnostrana hemipareza, u drugom - levostrana (fenomen klackalice).

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, neurološkog pregleda, pregleda očnog dna, laboratorijskih analiza (lipidi u krvi, glikemija, hemoreološka ispitivanja), ultrazvuka, scintigrafije, CT-a (skenera) ili NMR-a (nuklearne magnetne rezonance).

 Sindrom poremećaja cirkulacije krvi u vertebro - bazilarnom sistemu je definisan pre skoro pola veka. Vertebro - bazilarni arterijski sistem sa svojim granama snabdeva krvlju moždano stablo, mali mozak, okcipitalne i deo temporalnih režnjeva hemisfera.

Uzrok nastanka

Osnovni uzroci su okluzivne promene, najčešće arteriosklerotske sa tromboembolijskim promenama (stvaranje agregata fibrina i trombocita na komplikovanom plaku, njihovo okidanje i embolija malih krvnih sudova). Osim toga može se raditi o hipotenziji (snižen krvni pritisak), lošoj kolateralnoj cirkulaciji mozga, rotaciji vrata sa kompresijom vertebralnih arterija kod cervikalne spondiloze itd.

 

Klinička slika

Klinički sindrom vertebo - bazilarne (VB) insuficijencije čine:

 

•vrtoglavica (vertigo) je najčešći simptom VB insuficijencije. Bolesnik ima utisak da se predmeti okreću oko njega (objektivni vertigo) ili da tone, pada (subjektivni vertigo). Može biti praćen mukom, povraćanjem, malaksalošću.

•prolazni poremećaji vida - bljesak, boje, ispad dela vidnog polja, hemianopsija (ispadi polovine vidnog polja), potpuni gubitak vida. Ovi poremećaji nastaju zbog ishemije u oblasti arterije cerebri posterior

•ataksija ( teturav hod)

•sinkope (kratkotrajan gubitak svesti), zbog oštećenja sinkopalnog refleksa u produženoj moždini

•"drop" ataci - nagli gubitak snage u nogama i pad, bez gubitka svesti, zbog ishemije piramidnih puteva u predelu ponsa

•diplopije (duple slike)

•dizartrija (otežan izgovor)

•prolazna oštećenja kranijalnih živaca

•prolazna gluvoća

•okcipitalne glavobolje

•tranzitorna globalna amnezija

•hemipareza (oduzetost polovine tela)

•hemianestezija (gubitak osećaja dodira na polovini tela)

Nekada se može uočiti naizmenična zahvaćenost strana, npr. u jednom ataku - desnostrana hemipareza, u drugom - levostrana (fenomen klackalice).

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, neurološkog pregleda, pregleda očnog dna, laboratorijskih analiza (lipidi u krvi, glikemija, hemoreološka ispitivanja), ultrazvuka, scintigrafije, CT-a (skenera) ili NMR-a (nuklearne magnetne rezonance).

 

Lečenje

Lečenje akutnih žarišnih oštećenja gde spada i VB insuficijencija je uglavnom usmereno na prevenciju novih ataka i javljanja kompletnog ishemičnog inzulta. U prvom redu treba se boriti protiv arterijske hipertenzije. Borba protiv pušenja i alkoholizma takođe može doprineti smanjenju broja obolelih. Zdrava ishrana je veoma značajan faktor u sprečavanju bolesti krvnih sudova. To je u prvom redu hrana bogata vlaknima i vitaminima (voće, zeljasto povrće), hrana koja sporo osobađa ugljene hidrate, kao i hrana sa malo masti životinjskog porekla. Umereni fizički (hodanje, rad u bašti i dr) i umni rad su veoma korisni. Od medikamentaa se u prevenciji koriste vazoaktivni lekovi, antiagregaciona terapija (aspirin), kalcijum blokatori. I gde je to moguće hirurško lečenje.

Lečenje

Lečenje akutnih žarišnih oštećenja gde spada i VB insuficijencija je uglavnom usmereno na prevenciju novih ataka i javljanja kompletnog ishemičnog inzulta. U prvom redu treba se boriti protiv arterijske hipertenzije. Borba protiv pušenja i alkoholizma takođe može doprineti smanjenju broja obolelih. Zdrava ishrana je veoma značajan faktor u sprečavanju bolesti krvnih sudova. To je u prvom redu hrana bogata vlaknima i vitaminima (voće, zeljasto povrće), hrana koja sporo osobađa ugljene hidrate, kao i hrana sa malo masti životinjskog porekla. Umereni fizički (hodanje, rad u bašti i dr) i umni rad su veoma korisni. Od medikamentaa se u prevenciji koriste vazoaktivni lekovi, antiagregaciona terapija (aspirin), kalcijum blokatori. I gde je to moguće hirurško lečenje.

nasetijelo @ 16:04 |Isključeno | Komentari: 0
Ventrikulkarni septalni defekt (VSD) je najčešća urođena srčana malformacija i može postojati kao izolovani vicijum, ili udružen sa drugim defektima, u sklopu kompleksnih urođenih srčanih mana. Najčešće postoji jedan otvor, lociran bazalno, u nivou membranoznog dela interventrikularnog septuma.

Uzrok nastanka

Urođene srčane mane nastaju u kompleksnoj interakciji genetskih činilaca i faktora sredine. Vrlo retko se može otkriti uzrok kongenitalne srčane malformacije kao, na primer, rubeola majke ili hronično prekomerno uživanje alkohola majke u toku embriogeneze. Različiti faktori kao hipoksija, jonizujuće zračenje, neki medikamenti imaju teratogeni efekat. Rizik pojave urođene srčane mane kod dece roditelja sa kongenitalnom srčanom malformacijom je nizak, 2-5%, i ne bi trebalo da predstavlja prepreku prilikom planiranja potomstva.

 

Klinička slika

Klinička slika zavisi od veličine ventrikularnog septalnog defekta. Mali defekt najčešće nije praćen simptomima. Značajniji septalni defekt sa levo - desnim šantom umerenog stepena uzrokuje lošije podnošenje napora. Recirkulacija krvi u plućnom krvotoku umanjuje srčanu rezervu, i u toku napora brže dolazi do pojave malaksalosti i zamora. Veliki VSD dovodi do usporenja rasta i telesnog razvoja deteta, pojave čestih respiratornih infekcija, a može doći do nastanka srčane insuficijencije usled velikog opterećenja leve komore volumenom. Posle druge decenije života, dolazi do manifestovanja plućne vaskularne opstruktivne bolesti sa plućnom hipertenzijom i smanjenjem levo - desnog šanta. Pojava bidirekcionog i, kasnije, desno-levog šanta dovodi do cijanoze ( modrilo, plava prebojenost) i uzrokuje pojavu policitemije (povećan broj krvnih ćelija). Opstruktivna vaskularna bolest pluća ograničava povećanje protoka krvi u toku napora i adekvatni porast minutnog volumena prema potrebama u opterećenju, brzo dolazi do pojave zamora i malaksalosti, a može doći i do pojave sinkope (kratkotrajan gubitak svesti). Hipoksemija i neadekvatni porast koronarnog protoka u toku napora, s obzirom na potrebe hipertrofične desne komore, mogu uzrokovati nastanak ishemije miokarda u naporu, i pojavu anginoznog bola u grudima. Plućna vaskularna opstruktivna bolest i plućna hipertenzija mogu uzrokovati nastanak hemoptizija ( iskašljavanje krvi).

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu pregleda (šum), EKG-a, rendgenografije, ultrazvuka i kateterizacije srca.

 

Lečenje

VSD pripada grupi urođenih srčanih mana sa relativno visokim rizikom nastanka bakterijskog endokarditisa. Antibiotska profilaksa bakterijskog endokarditisa je neophodna u slučaju intervencija koje mogu dovesti do pojave bakteriemije (stomatološke procedure, bronhoskopija, postavljanje uretralnog katetera, abortus i sl).

 

Hirurško lečenje VSD - a indikovano je u situacijama kada postoji značajan levo-desni šant. U situacijama postojanja odmaklih plućnih vaskularnih opstruktivnih promena sa izrazito povećanom rezistencijom i pojavom reverzije šanta kontraindikovana je intervencija hirurškog zatvaranja septalnog defekta. Alternativa hirurškom zatvaranju u izvesnim slučajevima moglo bi da bude transkatetersko zatvaranje centralno postavljenih defekata pomoću posebnog zatvarača u vidu dvostrukog kišobrana (clamshell). Optimalno vreme za operaciju mane je predškolski uzrast dece, ali su rezultati dobri, a operativni rizik mali čak i u pacijenata starijih od 40 godina, ako nema plućne hipertenzije.

nasetijelo @ 16:03 |Isključeno | Komentari: 0
Ventrikularne (komorske) aritmije najčešće nastaju usled ishemije (akutni infarkt miokarda, angina pectoris, hronična koronarna insuficijencija, aneurizma miokarda, vazospastična angina), kod kardiomapitija, miokarditisa, produženog QT - intervala, prolapsa mitralne valvule, fizičkog opterećenja, artimogene displazije desne komore i dr., a mogu nastati i bez klinički vidljivog oboljenja.

 

Komorske ekstrasistole (ventrikularne ekstrasistole, VES) na EKG - u se prepoznaju po širokom QRS ompleksu, kome ne prethodi talas P, a posledica je abnormalnog početka i toka, kao i usporene komorske depolarizacije. Po poreklu i izgledu mogu biti različite (multifokalneVES), u odnosu na prethodni normalan PQRST mogu nastati rano tokom repolarizacije, na prethodnom talasuT (fenomen R na T). VES mogu nastati i kasno u dijastoli i biti razlog fuzionih kompleksa, ili interpolirane između dva normalno sprovedena sinusna impulsa. Kada nastaju nakon svakog sinusnog impulsa, reč je o bigeminiji, a nakon dva impulsa o trigeminiji. Dve VRES zaredom čine par, a tri i više komorsku tahikardiju.

 

Mnogi bolesnici ne osećaju pojavu VES, dok ih neki osećaju u vidu preskakanja u srčanom radu ili kao jače srčane udare. Ukoliko nema simptoma, pojedinačne VES bez drugog kliničkog oštećenja miokarda ne iziskuj lečenje, a kod oštećenog miokarda, posebno kod oštećene leve komore VES, VES u parovima, multifokalne mogu biti predznak maligne komorske aritmije i iziskuju lečenje. Pored lečenja osnovnog oboljenja, primenjuju se beta blokatori i antiaritmici I i III grupe.

 

Komorska tahikardija (ventrikularna tahikardija, VT) se definiše kao niz od tri ili više ventrikularnih ekstrasistola s frekvencijom između 100 i 250/min. Nastaje usled postojanja ektopičnog centra u nivou komora-s brzom frekvencijom stvaranja impulsa. Prezentuje se ventrikularnim kompleksima koji su bizarni sa proširenim QRS kompleksom i diskordinatnom finalnom oscilacijom. Pošto se javlja kod bolesnika sa značajnim oštećenjam miokarda, ona može da uzrokuje ili da pogorša srčanu insuficijenciju ili kardiogeni šok. Najčešće se ispoljava u vidu palpitacija ( lupanje srca), slabosti, nesvestice i dispneje (otežano disanje).

 

 

 

Lečenje simptomatskih oblika nije potrebno. U bolesnika sa akutnim infarktom miokarda intraveska primena lidokaina i mexiletina je vrlo efikasna. Lečenje napada podrazumeva korekciju precipitirajućih faktora, a od medikamenata lek prvog izbora je intravenska primena lidokaina, alternativa su beta blokatori, antiaritmici I grupe. Ako lekovi nemaju brzo efekta elektrokatdioverzija je terapija izbora.

 

Lepršanje komora (flutter ventriculorum) nastaje usled ektopičkog fokusa u nivou miokarda komora čija funkcija iznosi 250-300/min. Odlikuje se QRS kompleksima koji su razvučeni u vidu pravilne sinusoide bez mogućnosti raspoznavanja T talasa. Flater komora dovodi do izraženih hemodinamskih poremećaja koji se ogledaju u padu minutnog volumena. Flater često prelazi u fibrilaciju komora, zato je neophodna urgentna terapija koja se sastoji od priomene elektrokardioverzije.

 

Treperenje komora (fibrillatio ventriculorum) predstavlja haotičnu aktivaciju miokarda komora koja nastaje usled postojanja ektopičnih fokusa u srčanom mišiću komora sa posledičnim kružnim kretanjem na nivou Purkinjeovih vlakana. Fibrilacija predstavlja prestanak srčanog rada. Registruju se mnogobrojni, nepravilni, različite apmlitude i trajanja, sinusoidni talasići.

 

 

Lečenje je urgentno, normalna srčana aktivnost može se uspostaviti defibrilacijom komora (DC šok), sledeći postupak je masaža srca i veštačko disanje, zatim davanje intravenski lidokaina ili adrenalina ili oba leka zajedno

 

 stetoskop.info

nasetijelo @ 16:02 |Isključeno | Komentari: 0
Tromboflebitis podrazumeva pojavu tromba i inflamatorne reakcije zidova površinskih vena.

Uzrok nastanka

 

Tromboflebitis je čest u sklopu simptomatologije varikoziteta donjih ekstremiteta, naročito kod osoba ženskog pola. U patogenezi tromboflebitisa bitni su oštećenje endotela zidova vena, usporenje krvotoka i hiperkoagubilnost krvi, a sve to nastaje kod npr. varikoziteta, trauma vena, dugotrajnog ležanja u krevetu, uzimanja oralnih kontraceptiva, septičnih stanja i malignih infiltracija zidova vena.

 

Klinička slika

 

Inflamatorne (zapaljenske) promene se najčešće zapažaju u varikoznim venama na butinama i potkolenicama. Trombozirani i inflamatorni deo vene je indurisan (otvrdnuo), pa se i palpira kao otvrdnuće u vidu olovke ili konopca, koje je bolno, dok je koža iznad vene edematozna ( otečena) i eritematozna ( crvena). Telesna temperatura je povišena. Posle nekoliko dana tromboflebitis regredira, a zaostaje masa od vezivnog tkiva u zahvaćenom segmentu vene (fleboskleroza). Recidivi su česti.

Dijagnoza

 

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, dermatološkog pregleda.

Lečenje

 

Primenjuju se nesteroidni antireumatici, salicilati i inhibitori agregacije trombocita, a antibiotici su indikovani samo kod septičnog tromboflebitisa. Lokalno se primenjuju heparinski i heparinoidni preparati. Obolela noga se zavija kompresivnim zavojem. Svakako treba sanirati sve faktore koji pospešuju nastanak tromboflebitisa.

 stetoskop.info

nasetijelo @ 16:01 |Isključeno | Komentari: 0
Trikuspidalna stenoza (stenoza desnog venskog otvora) je mana u kojoj, zbog suženja trikuspidnog otvora, postoji opstrukcija u kretanju krvi iz desne pretkomore u desnu komoru. 

Uzrok nastanka

Kao stečena mana, najčešće je uslovljena reumatskom groznicom, kada je pridružena mitralnoj stenozi. Ređe se trikuspidna stenoza javlja u okviru fibroelastoze endokarda, endomiokardne fibroze, sistemskog eritemskog lupusa ili u karcinoidnom sindromu.

 

Trikuspidalna stenoza kao urođena mana uzrokovana je kongenitalnim abnormalnostima trikuspidnog zaliska u sklopu kompleksnih malformacija srca.

 

Klinička slika

Klinička slika zavisi od dominantne prateće mane (mitralna, aortna). Ukoliko je izražena trikuspidalna stenoza, dominira zamor, dispneja (otežano disanje) i bolovi u predelu jetre (venski zastoj). Od kliničkih znakova ispoljeni su: nabrekle vratne vene, hepatomegalija ( uvećana jetra), ascites (tečnost u trbuhu), periferni edemi (otoci).

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, fizikalnog nalaza, EKG-a, radiološkog pregleda, ultrazvuka i kateterizacije srca.

 

Lečenje

Primena diuretika za smanjenje sistemske venske kongestije je dozvoljena u izolovanim i osrednje izraženim oblicima bolesti. Hirurško lečenje se razmatra u sklopu postojanja pridruženih mana, a indikacija za takvo lečenje se postavlja u slučaju smanjenja površine trikuspidnog otvora ispod 2 cm², ili pri postojanju  gradijenta pritiska od 5 mmHg i više. Način hirurškog lečenja podrazumeva valvuloplastiku ili zamenu trikuspidnog zaliska, a poslednjih godina se izvodi balon-dilatacija trikuspidnog ušća.

 

stetoskop.info 

nasetijelo @ 16:00 |Komentiraj | Komentari: 0
Restriktivna kardiomiopatija se odlikuje poremećenom dijastolnom relaksacijom komora, usled rigidnih zidova komora srca, čime je, onemogućeno njihovo adekvatno punjenje krvlju.

 

Uzrok nastanka

Veliki broj procesa koji izaziva infiltraciju i fibrozu miokarda može da izazove ovo oboljenje. Postoje dva oblika bolesti: idiopatski, koji je redak, i sekundarni, čiji su uzroci mnogobrojni: amiloidoza, sarkoidoza, endomiokardna fibroza, Loefflerov hipereozinofilni endokarditis, karcinoid, endokardijalna fibroelastoza i hemohromatoza.

 

Klinička slika

Dominiraju simptomi insuficijencije srca, i to češće desnog. Nalazi se nabreklost vratnih vena, periferni edem ( otok), hepatomegalija ( uvećana jetra), nekada i ascites ( prisustvo tečnosti u trbuhu). Često se javlja dispneja ( otežano disanje), malaksalost i edem pluća. Srčani tonovi su tihi, postoji tahikardija (ubrzan rad srca) i učestali poremećaji srčanog ritma.

 

Bolest je progredijentnog toka i za nekoliko godina se završava smrću, uglavnom zbog refrakterne srčane insuficijencije.

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, objektivnog pregleda (šum trikuspidalne regurgitacije), EKG-a, rendgenografije, ultrazvuka i kateterizacije srca.

 

Lečenje

Lečenje je usmereno na popravljanje srčane insuficijencije. Sprovodi se, uz poštedu bolesnika većih napora, simptomatsko lečenje  srčane insuficijencije diureticima, digoksinom, ACE inhibitorima, antiaritmicima. Pri postojanju rizika od sistemskih embolija potrebno je dati oralni antikoagulans. Medikamentna terapija je često neuspešna, pa je nekada potrebno hirurško lečenje koje se sastoji od ekscizije fibroznog endokarda i zamene valvula.

 

stetoskop.info

nasetijelo @ 15:58 |Isključeno | Komentari: 0
Raynaudov sindrom povremena epizodna pojava obostrano bledih i modrih prstiju ruku, ređe nogu, zbog okluzije (zatvaranja) digitalnih arterija (arterije u prstima) precipitirana hladnoćom ili emocionalnim stresom, prolazi zagrejavanjem.

 

Uzrok nastanka  

Može se podeliti na primarni ili idiopatski, ili sekundarni. Bolesti koje vode sekundarnom Raynaudovom sindromu su kolagenoze (sistemska skleroza, sistemski lupus eritematozus, reumatoidni artritis, Sjogrenov sidrom, dijabetes melitus), kao i ostale bolesti krvnih sudova, opstruktivne bolesti arterija (arterioskleroza, tromboza, Morbus Buerger), trovanja (ergotaminski alkaloidi, vinil hlorid, citotoksični lekovi, teški metali), neurološki i neoplastični procesi i toplotna ili profesionalana povreda (smrzotine, telesne povrede, vibracioni sindrom).

 

Klinička slika

Raynaudov sindrom pogađa između 3 i 5 miliona ljudi u svetu, uglavnom žena. Karakteriše se lokalnim bledilom, cijanozom, boli, osećajem pečenja ili uz gubitak osećaja dodira, otokom, a u ekstremnim slučajevima može rezultovati neugodnim ulceracijama (čirevima) na koži.

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničkog pregleda a potvrđuje se kapilarnom mikroskopijom ležišta nokta (vide se gubitak, izvijuganost i proširenje kapilara i venula).

 

Lečenje

 

Opšte mere podrazumevaju savete da izbegavaju hladnoću, duvan, uzbuđenja, fizički napor. Simptomatsko lečenje podrazumeva primenu vazodilatatornih lekova . Hirurško lečenje može dovesti do tranzitornog poboljšanja krvotoka u prstima. Inficirane ulceracije treba lečiti antibioticima.

nasetijelo @ 15:57 |Isključeno | Komentari: 0
Thrombophlebitis migrans (phlebitis saltans) je redak oblik recidivantnog površinskog tromboflebitisa, koji može zahvatiti male i velike vene po celom telu, a često je udružen sa drugim bolestima.

 

Uzrok nastanka

Smatra se da je reč o alergijsko - hiperergijskoj vaskularnoj reakciji na različite faktore, npr. na lokalne bakterijske infekcije, na tumorske antigene i sl. Bolest se dosta često javlja kod obolelih od karcinoma pankreasa, pluća i prostate, od leukemije, gihta, limfoma i trombangitis obliterans - a.

 

Klinička slika

Najčešće su trombozirani delovi površinskih vena nogu, trbušnog zida, bokova i ruku, uglavnom kod mlađih osoba i osoba srednjih godnina. Trombozirani i inflamatorni deo vene je indurisan (otvrdnuo), pa se i palpira kao otvrdnuće u vidu olovke ili konopca, koje je bolno, dok je koža iznad vene edematozna ( otečena) i eritematozna ( crvena). Bolest uz recidive i zahvatanjem čas jedne, čas druge vene, može trajati mesecima i godinama. Vene unutrašnjih organa (slezina, mezenterijum) takođe mogu biti zahvaćene, ali ne nastaje embolija.

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, dermatološkog pregleda.

 

Lečenje

Lečenje se sprovodi nesteroidnim antireumaticima, eventulano sistemskom primenom kortikosteroida. Lokalno se primenjuju heparinski i heparinoidni preparati. Potrebno je lečiti lokalne infekcije antibioticima i prekinuti pušenje.

 

stetoskop.info

nasetijelo @ 07:09 |Isključeno | Komentari: 0
Tetralogija Fallot je najčešća cijanozna urođena srčana mana i predstavlja 10% svih urođenih anomalija. Označava kombinaciju: 1) defekta međukomorske pregrade, 2) jašuće aorte, čiji je otvor iznad defekta tako da prima krv iz obe komore, 3) pulmonalne stenoze (opstrukcija izlaznog trakta desne komore) i 4) hipertrofije desne komore.

 

 

Klinička slika

 

Sistemska hipoksemija (snižen nivo kiseonika) je uzrok većine simptoma i znakova u dece i kod odraslih. Deca zaostaju u rastu. Pri fizičkom naporu javljaju se dispneja ( poremećeno, otežano disanje) i vrtoglavice, a olakšanje nastupa pri zauuimanju karakterističnog položaja - čučanja. Iako postoje i acijanotični oblici tetralogije (bledi Fallot), koji se sreću kod odraslih, za većinu bolesnika sa ovom manom karakteristična je cijanoza ( modra prebojenost) sa maljičastim prstima i policitemijom (povećan broj ćelija u krvi). Cijanoza može biti različitog intenziteta. Napadi pogoršanja cijanoze javljaju se zbog povećanja tonusa infundibuluma pri uzbuđenju (strah, plač) ili uzimanju lekova koji povećavaju kontraktilnost miokarda. Anoksemične krize (krize bez kiseonika) sa iznenadnom malaksalošću, gubitkom svesti, konvulzijama, pa i smrtnim ishodom, pripisuju se spazmu - pogoršanju stenoze infundibuluma. Ne viđaju se kod odraslih, a kod dece su znak teške mane i indikacija za blagovremenu hiruršku korekciju. Prirodni tok neoperisanih bolesnika je loš. Česte su kompikacije kao što su infarkt i apsces mozga, a rizik od infektivnog endokarditisa je veliki. Srčana insuficijencija i aritmije su najčešći uzroci smrti koja u većini bolesnika nastupa do 30. godine.

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu kliničke slike, pregleda, EKG-a, rendgenograma, ultrazvuka i kateterizacije srca.

 

 

Lečenje

 

Paroksizmalni cijanotički napadi se urgentno leče, postavljanjem deteta u položaj sa kolenima uz grudni koš, davanjem kiseonika i opijata. Kod prolongiranog anoksičnog napada potrebno je uključiti infuziju i acidozu korigovati bikarbonatima. Nekada je neophodna opšta anestezija ili davanje beta blokatora za prekid napada.

Hirurško lečenje je indikovano kod svih bolesnika. Idealna je totalna korekcija mane u prvim godinama života, koja se sastoji u zatvaranju defekta međukomorske pregrade i smanjenju opstrukcije u izlaznom delu desne komore. Većina operisanih živi gotovo normalno, ali se kod nekih javljaju poremećaji ritma i iznenadna smrt.

 

stetoskop.info 

nasetijelo @ 07:08 |Isključeno | Komentari: 0
Mitralna stenoza je mana nastala suženjem mitralnog otvora (otvor između leve pretkomore i komore) usled čega dolazi do otežanog pražnjenja leve pretkomore u levu komoru.

 

 

Uzrok nastanka

 

Reumatski endokarditis je gotovo isključivi uzročnik mitralne stenoze, izuzetno retko mitralna stenoza je rezultat urođene malformacije mitralnog zaliska.

 

Klinička slika

 

Bolesnici sa blažim oblicima dobro podnose svaki napor. Tek prisustvo precipitirajućih faktora (febrilnost, veći napor, anemija, fibrilacija pretkomora, trudnoća) dovodi do pojave otežanog disanja - dispneje i kašlja. U umerenim oblicima i manji napor dovodi do ovih simptoma, a u teškim se ispoljavaju i pri mirovanju. U odmaklom stadijumu dominira zamor, koji se pojačava zbog dekompenzacije desnog srca, sa pojavom uvećanja jetre i prifernih edema - otoka. Pojava palpitacija - lupanja srca uslovljena je češćim pretkomorskim ekstrasistolama, a kasnije i fibrilacijom pretkomora. Poremećaji ritma uzrokuju i embolije u sistemskoj cirkulaciji (mozak, ekstremiteti, trbušni organi). Ređi simptomi se pojavljuju u vidu angine pektoris, plućne embolije ili promuklost. Pri pregledu dominiraju znaci periferne cijanoze(modri prsti, uši, nos) sa crvenilom jagodica obraza što daje karakterističnu sliku- "facies mitralis". Vratne vene su nabrekle zbog dekompenzacije desnog srca.

 

 

Komplikacije

 

Moguće komplikacije su akutni edem pluća, fibrilacija pretkomora, sistemske embolije, bakterijski endokarditis, oštećenja pluća.

 

Dijagnoza

 

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničkog pregleda, auskultatornog nalaza (naglašen prvi ton, čujno otvartanje mitralnog zaliska, šum), rendgenografije srca i pluća (mitralno konfigurisano srce), EKG-a, fonokardiografije, ultrazvuka, kateterizacije srca.

 

Lečenje

 

Medikamentno lečenje se sastoji od prevencije reumatske groznice i infektivnog endokarditisa. Kod plućne kongestije daju se diuretici, uz restrikciju unosa soli. U slučaju pojave fibrilacije pretkomora treba dati digitalisne preparate, verapamil ili beta blokatore. Pojava embolija zahteva antikoagulantnu terapiju. Medikamentno lečenje ne može smanjiti stenozu pa se primenjuje hirurško lečenje - različiti načini proširenja suženog mitralnog otvora ili ugradnje veštačkog zaliska.

 stetoskop.info

nasetijelo @ 07:06 |Isključeno | Komentari: 0
Subarahnoidna hemoragija (SAH) predstavlja krvavljenje u subarahnoidnom prostoru, koje najčešće nastaje zbog rupture aneurizme.

Uzrok nastanka

Aneurizme su lokalizovana proširenja arterija. One mogu biti kongenitalne, odnosno mogu se razviti na osnovi kongenitalnog defekta intime i medije krvnog suda i tada su loptaste - globularne ili vretenaste - fuziformne. Često su lokalizovane na Wilisovom šestouglu i često ih ima više u iste osobe. Stečene aneurizme, nastale na bazi arterioskleroze, difuzne su.

 

SAH može nastati i iz arteriovenske malformacije. Obično je reč o klupčetu proširenih arterijskih i venskih sudova sa ulaznim arterijskim i izlaznim, venskim sudovima. Do SAH mogu dovesti i rupture krvnih sudova sa defektom zida, bez aneurizme. Krv se izliva u suarahnoidni prostor različitom brzinom, zavisno od dimenzija krvnog suda koji je rupturirao ali nekada mlaz krvi može da ošteti i moždano tkivo.

 

Klinička slika

Anamneza je tipična - naglo nastao bol glave (kao udarac), obično u potiljku sa širenjem prema vratu, a nekada niz kičmeni stub sve do lumbalnog predela ili u čeoni deo glave. Zbog naglog porasta brzo se javlja muka, povraćanje i poremećaj svesti sve do kome.

 

Zbog nadražaja moždanica javljaju se meningealni znaci, ali oni nekada mogu da budu slabo izraženi ili da izostanu. U slučaju oštećenja moždanog tkiva mogu se naći i žarišni znaci (hemipareza-oduzetost polovine tela, epileptični napadi).

 

Veoma značajan nalaz predstavlja bradikardija (usporen rad srca), koja može iznositi 40 - 50 otkucaja u minutu i može da posluži kao indirektni pokazatelj veličine intrakranijalnog pritiska.

 

Prisustvo krvi u subarahnoidnom prostoru u pravilu dovodi do vazospazma koji počinje da se razvija 3 - 4 dana posle krvavljenja i traje oko tri nedelje. Ova ozbiljna komplikacija SAH dovodi do daljeg, najčešće difuznog oštećenja mozga koje se klinički manifestuje smanjenjem nivoa svesti, mutizmom ili fokalnim znacima.

 

Prognoza zavisi od jačine krvavljenja, razvoja i jačine vazospazma. Bolju prognozu imaju SAH bez prisustva aneurizme ili AV malformacije odnosno sa negativnim angiografskim nalazom. Smrtnost je visoka, a recidivi česti, naročito u prvih šest meseci.

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu kliničkog nalaza, lumbalne punkcije, nalaza na očnom dnu, angiografije, CT-a (skener).

 

Lečenje

Konzervativno lečenje se sastoji u najstrožem mirovanju (bolesnik ne sme da ustaje ni za obavljanje fizioloških potreba). Na svaki način treba sprečiti nemir (neuroleptici, benzodiazepini) i konvulzije (phenobarbital natrijum, diazepam, parenteralno), jer mogu da izazovu novo krvavljenje. Kontrola krvnog pritiska je takođe veoma važna mera kao i nadoknada 2 - 3 litra tečnosti dnevno. Pošto su aritmije srca dosta česte a neurogeni edem pluća može da se javi vrlo rano neophodno je kardiopulmonalno nadgledanje. Nekada je korisna pažljiva lumbalna punkcija i hipervolemična hemodilucija primenom dekstrana. Hiperosmolarni rastvori mogu da smanje edem mozga i da smanje inrakranijalni pritisak.

 

Veoma je značajno pitanje kada treba intervenisati hirurški i kod kojih bolesnika. Opšta je saglasnost da se može intervenisati pre razvoja vazospazma, tj. prva tri dana, kod bolesnika koji nisu u komi. U ostalih treba sačekati povlačenje vazospazma pre nego što se počne sa arteriografskim ispitivanjima i planiranjem intervencije, a to je najčešće oko tri nedelje.

 

 stetoskop.info

nasetijelo @ 07:05 |Isključeno | Komentari: 0
Stenoza plućne arterije predstavlja opstrukciju na nivou izlaznog trakta desne komore i relativno je česta urođena srčana malformacija. Suženje može bioti lokalizovano na subvalvulnom nivou, na nivou zaliska plućne arterije i supravalvulno, a može predstavljati i kombinaciiju više lokalizacija. Valvulna plućna stenoza je najčešći oblik izolovane opstrukcije izlaznog trakta desne komore.

Uzrok nastanka

Urođene srčane mane nastaju u kompleksnoj interakciji genetskih činilaca i faktora sredine. Vrlo retko se može otkriti uzrok kongenitalne srčane malformacije kao, na primer, rubeola majke ili hronično prekomerno uživanje alkohola majke u toku embriogeneze. Različiti faktori kao hipoksija, jonizujuće zračenje, neki medikamenti imaju teratogeni efekat. Rizik pojave urođene srčane mane kod dece roditelja sa kongenitalnom srčanom malformacijom je nizak, 2-5%, i ne bi treblo da predstavlja prepreku prilikom planiranja potomstva.

 

Klinička slika

Simptomi zavise od stepena suženja zaliska plućne arterije. Bolesnici sa blagom stenozom, najčešće nemaju simptome i bolest obično ne pokazuje značajniju progresiju u toku života, a otkriva se nalazom šuma na pregledu. Teža stenoza onemogućava odgovarajuće povećanje minutnog volumena u toku fizičkog napora i dolazi brzo do ispoljavanja zamora, dispneje ( otežano disanje) a može doći i do pojave sinkope (kratkotrajan gubitak svesti). Može doći do otvaranja komunikacije između desne pretkomore i leve pretkomore na nivou foramen ovale, koji je kod značajnijeg dela populacije samo funkcionalno zatvoren, ali ne i anatomski obliterisan. S prelaskom neoksigenisane krvi iz desne u levu prekomoru, i zatim u sistemsku cirkulaciju dolazi do pojave cijanoze ( modrilo). Kao i sve cijanogene srčane mane, i ova, usporava rast i povećanje telesne težine i visine deteta. Veću osetljivost na cijanozu pokazuju dečaci.

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu kliničke slike, fizikalnog pregleda (sistolni ejekcioni šum), EKG-a, rendgenografije, ultrazvuka, kateterizacije srca i angiografije.

 

Lečenje

Hirurško lečenje prati relativno mali rizik. U poslednje vreme se sve više stenoza zaliska plućne arterije rešava bez hirurške intervencije, u laboratorijama za kateterizaciju srca, korišćenjem balon katetera i izvođenjem balon - kateterizacije.

 

stetoskop.info

nasetijelo @ 07:03 |Isključeno | Komentari: 0
Srčani zastoj podrazumeva odsutnost kontrakcija ili neprikladne kontrakcije srčanih komora koje odmah dovode do prestanka cirkulacije krvi.

 

Uzrok nastanka

Veliki je broj uzroka koji dovode do srčanog zastoja, pre svega to su komorska fibrilacija, bradiaritmije, asistolija, ishemijska bolest srca, hipertrofija miokarda, mikarditisi, srčana insufincijencija, bolesti sprovodnog sistema i dr.

 

Klinička slika

Srčani zastoj se odlikuje naglim gubitkom svesti zbog prestanka moždane cirkulacije. Prestanak respiracije uvek sledi prestanku cirkulacije i obično se registruju nekoliko dubokih respiracija pre prestanka disanja. Javlja se cijanoza ( pomodrelost) koja se produbljuje. Puls se ne može opipati zenice se šire i posle 1 minuta su delimično, a posle 2 minuta potpuno dilatirane. Vreme od prestanka cirkulacije do još očuvanih životnih funkcija na nivou ćelija naziva se klinička smrt. Posle 4 do 6 minuta nastaje ireverzibilno oštećenje mozga i biološka smrt.

 

Dijagnoza

Bolesnik je bez pulsa nad velikim krvnim sudovima, bez srčanih tonova i bez pritiska, boja kože je bleda ili cijanotična, odsutni su respiratorni pokreti. Mehanizam srčanog zastoja (komorska fibrilacija, asistolija ili bradiaritmija, elektromehaniča disocijacija) ne može se razlikovati bez EKG registrovanja. Kod svih bolesnika koji su preživeli srčani zastoj potrebno je brižljivo kliničko ispitivanje koje, pored anamneze i fizičkog pregleda, uključuje 24-satni EKG test, test opterćenja fizičkim naporom, ultrazvuk i koronarografiju.

 

 

Lečenje

 

Treba odmah pristupiti kardiopulmonalnoj reanimaciji. Veštačko disanje sprovodi se uduvavanjem izdahnutog vazduha reanimatora metodom usta na usta ili usta na nos. Usne bolesnika se očiste od stranog sadržaja, preko njih se postavlja maramica ili nešto slično. Reanimator se nalazi sa strane bolesnika, jednu ruku podvuče ispod vrata (i nešto niže), podiže vrat bolesnika da glava spontano pada niže i nazad temenom prema leđima. Palcem i kažiprstom druge ruke zatvori nozdrve, dlanom iste ruke pritiska čelo i gura glavu što više dole i nazad da brada zauzme najviši položaj. Duboko udahne, prisloni usta na usta bolesniku i uduvava vazduh pazeći da je obuhvatom svojih usana pokrio obim usana bolesnika, jer se tako izbegava gubitak vazduha. Zatim reanimator oslobađa usta bolesnika da omogući da uduvani vazduh spontano izađe. Prvih desetak uduvavanja izvede se brzo i uzastopno a zatim se uduvavanje nastavi ravnomerno u ritmu normalnog disanja (12 - 14 u minuti). Provera uspešnosti uduvavanja se ocenjuje pojavom sinhronih pokreta grudnog koša.

 

Spoljnu masažu srca treba započeti odmah čim prestane ili jako oslabi rad srca. Izvodi se ravnomernim i snažnim pritiskom u predelu spoja gornje dve trećine i donje trećine sternuma (grudne kosti). Potiskivanje sternuma prema kičmi 3,5 - 5 cm prenosi se na srce. Osoba koja pomaže reanimatoru podigne bolesnikove noge da se što više krvi premesti prema srcu i mozgu. Oko 2 cm iznad kraja grudne kosti postavi se koren dlana jedne ruke i preko njega koren druge ruke. Ruke su ispružene u laktovima a ramena se nalaze iznad grudne kosti, jer se tako težina tela reanimatora prenosi na njegove ruke, da bi kompresija srca bila efikasnija. Prsti položene ruke ne dodiruju grudni koš. Ruke se ne odvajaju od predela grudne kosti pri narednim kompresijama. Ritam kompresija iznosi 80-100 u minuti, a posle svake pete kompresije obavlja se jedno uduvavanje vazduha i u tom trenutku se kompresija ne izvodi. Ako reanimaciju izvode dve osobe, uz isti ritam kompresija srca obavljaju se dva uzastpona uduvavanja na svakih 15 kompresija. Provera uspešnosti obavlja se posle jednog minuta reanimacije. Znaci uspešnosti reanimacije: palpira se puls na arterijama vrata ili noge, zenice nisu maksimalno dilatirane (proširene), popravlja se boja kože, javlja se mišićni tonus, grudni koš se spontano i ritmično pokreće.

 

stetoskop.info

nasetijelo @ 07:02 |Komentiraj | Komentari: 0
srijeda, listopad 24, 2012
Pretkomorska (atrijalna) tahikardija se odlikuje brzim radom pretkomora zbog pojave ektopičkog impulsa (iz jednog fokusa ili usled kružnog toka) pravilnog ritma s frekvencijom od 120 - 220/min.

Ako je provođenje impulsa 1:1, komore se ubrzavaju i nastaje prava supraventrikularna tahikardija. Međutim mnogo je češća pretkomorska tahikardija s blokom 2 :1, 3 :1, 4 :1, pa je komorska frekvencija neujednačena ali, najčešće nije ubrzana.

 

Na EKG-u se registruju P talasi koji su sličnog izgleda kao pri normalnoj sinusnoj aktiviciji - ako je ektopični impuls nastao u blizini sinusnog čvora, ili različit u izgledu i smeru - ako impuls nastaje u donjim delovima pretkomora.

 

Etiološki atrijalna tahikardija je u više od dve trećine bolesnika vezana za intoksikaciju digitalisom. Ređi uzroci su ishemijska bolest srca, hronično plućno srce i hipokalijemija. Simptomatologija zavisi od komorske frekvencije i težine osnovnog oboljenja. 

nasetijelo @ 17:52 |Isključeno | Komentari: 0
Paroksizmalna supraventrikularna tahikardija (PSVT) spada u pretkomorske aritmije i podrazumeva iznenadnu pojavu ubrzanja srčane frekvencije.

 

 

Uzrok nastanka

 

Najčešće nastaje zbog postojanja dva funkcionalna puta u samom AV čvoru, u kome dolazi do kružnog kretanja električne draži. Kružno kretanje električne draži u sinusnom čvoru ili pretkomorama, ili povećan automatizam u ovim strukturama, takođe mogu biti uzrok pretkomorskih tahikardija, ali znatno ređe. Povećan automatizam AV regije može biti uzrok nastajanja uporne tahikardije izazvane intoksikacijom digitalisom ili je pratilac akutnog infarkta miokarda, odnosno koronarne bolesti.

 

Klinička slika

 

Napad PSVT nastaje naglo u vidu lupanja srca i može trajati nekoliko minuta ili više sati, pa i dana. Kada se javi u osoba bez oštećenja srca, sem osećaja lupanja srca, obično nema značajnijih simptoma.  Kod bolesnika sa oštećenjem srca ( miokarditis, koronarna bolest, arterijska hipertenzija, urođene i stečene srčane mane) duže trajanje napada može uzrokovati pogoršanje pumpne funkcije srca i miokrdnu ishemiju.

 

Dijagnoza

Frekvencija je obično 140 - 200 u minuti,a na EKG-u postoje karakteristične promene ( negativni retrogradni p talasi u odvodima II, III i aVF, ili se p talasi ne razaznaju).

 

 

Lečenje

 

Prekidanje tahikardije u osoba mlađih od 35 godina može da se provede nadražajem vagusa (Vasalvin manevar, nadražaj na povraćanje, masaža sinusa karotikusa ili pritisak na očne jabučice). Lek izbora za prekid napada je verapamil. Takođe se napad može zaustaviti i primenom beta blokatora i drugim antiaritmicima.

PSVT, koja nastaje retko i nije praćena izraženijim simptomima, ne iziskuje preventivnu terapiju, dok ona koja ugrožava bolesnika izraženim simptomima, kardiovaskularnom dekompenzacijom, može biti uspešni prevenirana antiaritmicima IA, IC, II, III i IV grupe. Uporne i česte tahikardije mogu se radikalno lečiti intrakardijalnom kateter-radiofrekventnom ablacijom i uklanjanjem sporog ili brzog puta.

 stetoskop.info

nasetijelo @ 17:50 |Isključeno | Komentari: 0
Palpitacije predstavljaju osećaje jakog i ubrzanog lupanja srca.

 

Uzrok nastanka

Uzrok nastanka palipitacija mogu biti: vežbanje, anksioznost, stres, osećaj straha, povišena telesna temperatura, konzumitranje kofeina, nikotina, kokaina, nekih dijetetskih sredstava, hipertireoidizam, anemija, hiperventilacija, nizak nivo kiseonika u krvi, neki lekovi (beta blokatori, antiaitmici, hormoni), prolaps mitralne valbule, aritmije, oboljenja srca i dr.

 

Klinička slika

Palpitacije se mogu različito osetiti, od osećaja neprijatnosti, neugodnosti, do jakog lupanja srca, osećaja nepravilnog ritma, " kao da će srce da iskoči iz grudi", osećaja srca u grudima, grlu ili vratu. Uglavnom palpitacije ne predstavljaju ozbiljan znak,  i brzo prolaze, naravno, mogu biti i znak ozbiljnog oboljenja, zavisno od samog uzroka. Ukoliko postoji srčano oboljenje uz sam osećaj paliptacija, mogu se javiti i gubitak svesti ili bol u grudima, preznojavanje, vrtoglavica.

 

Dijagnoza

Bitno je da sama osoba koja oseća palpitacije zapamti koliko se često javljaju, kada se javljaju, koliko traju, koliki je puls u vreme palpitacija i kako se osećaju za vreme palpitacija. Dijagnoza, odonosno uzrok se postavlja na osnovu anamneze, kliničkog pregleda, laboratorijskih analiza, EKG-a, holtera, ultrazvuka, angiografije i dr.

 

Lečenje

Ukoliko se palpitacije javljaju kao posledica stresa ili anksioznosti, potrebno je da se osoba opusti i smiri, mogu pomoći duboko disanje, vežbe disanja i relaksacije. Kada je poznat uzrok leči se osnovno oboljenje.

 

 

Prevencija se sastojiu redukciji stresa i rizičnih faktora za oboljenja srca: prestanak pušenja, pravilna ishrana, redovna fizička aktivnost, kontrola krvnog pritiska i nivoa holesterola u krvi.

nasetijelo @ 17:49 |Isključeno | Komentari: 0
Nizak krvni pritisak se definiše kao vrednost krvnog pritiska koja je niža od normalno očekivane za pojedinu osobu u određenim uslovima i relativan je pojam. Vrednosti krvnog pritiska razlikuju se zavisno od aktivnosti, godina starosti, lekova i zdravstvenog stanja. Veliko je pitanje koliko nizak treba biti krvni pritisak kako bi se dugotrajno stanje niskog krvnog pritiska označilo kao bolest - hronična hipotenzija sa simptomima i/ili smanjenjem kvaliteta života.

 

 

Podela i uzrok nastanka

 

Hipotenzija definiše se krvnim pritiskom manjim od 100/60 mmHg izmerenim više puta u ambulantnim uslovima uz postojanje simptoma (umor, poremećaj sna, vrtoglavica, omaglice, nesvestice, anksioznost ili depresija, osećaj jakog lupanja srca, znojenje) i odsutnost drugih bolesti. Osim trajno prisutnog niskog krvnog pritiska (hronična primarna, idiopatska) kome se ne može otkriti uzrok, postoji sekundarna hipotenzija uzrokovana različitim bolestima, stanjima i lekovima, i akutna stanja s naglim padom krvnog pritiska od kojih su ortostatska (posturalna) i postprandijalna hipotenzija najučestalije.

 

Klinička slika

 

Trajno nizak krvni pritisak retko je pokazatelj ozbiljnog zdravstvenog poremećaja, telo se na njega prilagodilo i često ne uzrokuje simptome. Problem nastaje kod naglog pada pritiska kada mozak i drugi vitalni organi ostaju bez snabdevanja krvlju i nemaju vremena za prilagođavanje. U tom slučaju može nastati vrtoglavica, omaglice, slabost tela, poremećaj vida pa i kratka nesvest (sinkopa).                                              

 

Primarna hipotenzija - trajno nizak krvni pritisak kome se ne može otkriti uzrok naziva se primarna, idiopatska ili konstitucionalna hipotenzija. Osim naslednih faktora, istraživanja pokazuju značajan uticaj geografskog područja, ishrane (naročito količine soli u hrani), telesne mase, vežbanja i stresa na krvni pritisak.

 

Sekundarna hipotenzija - stanja koja mogu uzrokovati nizak pritisak su: krvarenje, infekcije, dehidratacija, različite bolesti srca - infarkt, aritmije, adrenalna insuficijencija, trudnoća, produženo odmaranje u krevetu, trovanje, toksični šok sindrom, alergijske reakcije, anafilaksija, moždani "udar", šok, pad pritiska nakon obavljanja male i/ili velike nužde, strah, Parkinsonova bolest, neuropatija, hemodijaliza, opekotine, uznapredovali dijabetes, oštećenja kičmene  moždine. Lekovi koji mogu uzrokovati hipotenziju: antihipertenzivi, diuretici, antagonisti kalcijuma, beta blokatori, antidepresivi, analgetici iz grupe narkotika, alkohol.         

 

 

Ortostatska (posturalna) hipotenzija je nagli pad pritiska nakon zauzimanja stojećeg položaja. Ako je uzrokovana bolestima, stanjima i lekovima naziva se sekundarna ortostatska hipotenzija. Idiopatska ortostatska hipotenzija postoji kad se ne može utvrditi bolest ili lek koji bi je uzrokovao; često je pokazatelj poremećaja funkcije određenih delova nervnog sistema. 

 

 

Postprandijalna hipotenzija - javlja se kod određenog broja osoba neposredno nakon jela. Češća je kod starijih osoba, osoba s inače povišenim krvnim pritiskom i onih s određenim poremećajima autonomnog nervnog sistema. Osobe s ovim stanjem ne smeju uzimati antihipertenzive pre jela i nakon jela trebaju prileći. Uzimanje određenih lekova pre jela može pomoći npr. nesteroidni antiinflamatorni lekovi, oktreotid, kofein, dihidroergotamin. hipotenzija)

 

 

Dijagnoza

 

Prvo treba utvrditi da li je hipotenzija primarna ili sekundarna, odnosno treba isključiti bolesti, stanja ili lekove koji dovode do sekundarne hipotenzije. Nakon pregleda celog tela potrebno je u više navrata izmeriti krvni pritisak i frekvencu srca u ležećem, sedećem i u stojećem položaju. Laboratorijska testiranja treba ograničiti na glukozu, kompletnu krvnu sliku i funkciju bubrega. Nakon toga je preporučljivo obaviti praćenje krvnog pritiska tokom svakodnevnih aktivnosti, odnosno njegovo 24-satno merenje.

 

Lečenje

 

Lečenje je usmereno ka olakšanju simptoma, nije potrebno ako nizak krvni pritisak ne uzrokuje simptome niti smanjuje kvalitet života. Mere lečenja su sledeće: mere u vezi ishrane uključuju povećanje uzimanja soli, ustajanje iz kreveta treba biti postupno, povećati telesnu aktivnost, kofein, ako opisane mere ne dovode do zadovoljavajućeg povišenja krvnog pritiska i olakšanja simptoma  preporučuju se lekovi. Mogući terapijski režim uključuje dihidroergotamin, etilefrin, amezinium, njihovu kombinaciju ili postupno dodavanje mineralokortikoida. Lečenje sekundarne hipotenzije zavisi od uzroka.

 

nasetijelo @ 17:47 |Isključeno | Komentari: 0
Obliterantna arterioskleroza je najčešća bolest perifernog arterijskog sistema. U novoj nomenkalturi Svetske zdravstvene organizacije ovoj bolesti dat je naziv periferna vaskularna bolest, a po najznačajnijem simptomu ove bolesti naziva se i intermitentna klaudikacija.

 

Uzrok nastanka

Najvažniji činilac rizika je pušenje, a zatim slede dijabetes melitus, hipertenzija, hiperholesterolemija. Potpomažući činioci rizika su povećani fibrinogen, hematokrit i viskozitet krvi. Tome treba dodati promrzline u prošlosti, deficitarnu ishranu i rad u uslovima vlage i hladnoće. Bolest se javlja kod bolesnika sa opstruktivnim bronhitisom, poliglobulijom, trombocitozom i stanjima dehidratacije. Obliterantna arterioskleroza je u 95% slučajeva uzrok okluzivne arterijske bolesti. Udružena je sa oboljenjem koronarnih i cerebralnih arterija u 2/3 slučajeva.

 

Klinička slika

Najvažniji simptom je bol u obolelom ekstremitetu. Bol se javlja u različitim delovima ekstremiteta zavisno od lokalizacije patološkog procesa. Bol u glutealnim predelima pri hodu upućuje na promene u nivou račve aorte, bol u natkolenicama na promene u ilijakalnim arterijama, a bol u potkolenicama na promene u femoralnim i poplitealnim arterijama. Tegobe u stopalu govore o zahvaćenosti arterija ispod trifurkacije potkolenice. Arterije donjih, a naročito gornjih ekstremiteta imaju veliku sposobnost kolateralne cirkulacije tako da se bol, i pored poodmaklog stadijuma bolesti, javlja relativno kasno.

 

Bol se u početku javlja povremeno prilikom hoda i taj se bol naziva intermitentna klaudikacija, a razdaljina koju bolesnik može da pređe bez tegoba distanca klaudikacije. Veoma je važno prepoznati klaudikaciju, pošto se ređe javlja u klasičnom obliku. Nekada je to samo smanjena brzina kretanja, zamor ili težina u nogama. Klaudikacija remeti samostalan život pacijenta i smanjuje njegov kvalitet života. Dovoljno je navesti da bolesnik sa klaudikacijom ne uspeva da na zeleno svetlo pređe pešački prelaz. Kod poodmakle bolesti bol je stalan i veoma jak i zahteva analgetike, a javlja se u mirovanju. Nekada se pre pojave bola javljaju osećaj hladnoće, utrnulosti ekstremiteta, mravinjanje, zamor i druge smetnje. Inspekcijom se zapažaju promene na koži u vidu bledila, cijanoze, hiperemije, marmorizacija, hiper- i hipopigmentacija. Trofičke promene manifestuju se istanjenošću kože, smanjenim turgorom, zategnutošću, pojačanim sjajem, gubitkom dlakavosti, promenama na noktima i kostima zadnjih falangi prstiju koji se mogu videti na radiografiji. Muskulatura zahvaćenih ekstremiteta je atrofična. U težim slučajevima postoje ulceracije i gangrena. Ispod stenoze puls je slabije opipljiv, dok iznad okluzije arterije može biti i pojačan.

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, objektivnog pregleda, ultrazvuka (doppler, duplex scanning), arteriogafije.

 

Lečenje

Lečenje se sprovodi preventivnim merama, odgovarajućim lekovima, fizikalnom terapijom i hirurškim putem. Pacijent treba da se pridržava određenih higijensko-dijetetskih mera i da obavezno prekine sa pušenjem. Hrana treba da bude siromašnija kalorijama, unošenje zasićenih masnih kiselina, velike količine ugljenih hidrata i alkohola moraju da budu smanjeni.

 

Važno je utopljavanje ekstremiteta, obuća treba da bude komotna i sa velikom pažnjom treba sprovoditi negu kože i noktiju na nogama.

 

Od antiagregacionih, antitrombocitnih lekova se primenjuje: aspirin, tiklopidin, clopidogrel, cilostazol, indobufen i dr. Iz velike grupe vazoaktivnih lekova koriste se serotoninergički blokatori - nafidrofuril i dr. Od hemoreoloških lekova se primenjuje pentoksifilin. A mogu se primenjivati i preparati ginko bilobe, buflomedil, prostaglandini.

 

Od hirurških metoda primenjuju se rekonstrukcija obolelog segmenta arterije, endarterektomija i simpatektomija. U poodmaklom stadijumu, kada nijedna druga metoda ne daje rezultate, mora se izvršiti parcijalna amputacija.

stetoskop.info

nasetijelo @ 17:47 |Komentiraj | Komentari: 0
Iznenadna srčana smrt je prirodna smrt prouzrokovana bolešću srca, kada u roku od jednog sata od početka simptoma dolazi do gubitka svesti i prestanka cirkulacije, a u osoba sa prethodno prepoznatom ili neprepoznatom bolešću srca. Treperenje komora je u preko 3/4 bolesnika koji umru uzrok naprasne smrti. U komorskom treperenju mehanička aktivnost srca prestaje i posle 8-10 sekundi dolazi do gubitka svesti a smrt nastaje za 3 do 5 minuta zbog oštećenja mozga.

 

 U preko 80 % bolesnika koji umiru iznenada uzrok je koronarna bolest srca. Slabost srčanog mišića, obolenje zalistaka, plućna embolija, poremećaj sastava krvi i antiaritmički lekovi su takođe razlog za pojavu iznenadne srčane smrti.

 

 Faktori koji neporedno dovode do iznenadne srčane smrti su akutni fizički napor i emocionalni stres. Fizički napor velikog intenziteta, posebno u uslovima emocionalnog stresa, posle obeda, kada je veoma toplo i vlažno vreme, je okidač za treperenje komora i pojavu iznenadne srčane smrti. U emocionalnom stresu povećava se zgrušavanje krvi, raste krvni pritisak i ubrzava se srčani rad, sužavaju se krvni sudovi i to sve izaziva opasne aritmije.

 

 Spasonosna mera u lečenju treperenja komora i sprečavanju smrti je primenjen elektrošok u roku od par minuta od gubitka svesti. U prevenciji iznenadne srčane smrti osnovno je lečenje koronarne bolesti srca produvavanjem koronarnih arterija ili hirurški aorto-koronamim bajpasom, primenom beta blokatora, Amiodarona i ugradnjom automatskog defibrilatora.

nasetijelo @ 17:38 |Isključeno | Komentari: 0
Intracerebralno krvarenje (hemoragija) je rezulatat oštećenja malih penetrantnih krvnih sudova, koji kod okluzije daju lakune. Promene koje prethode hemoragiji sastoje se iz slabljenja zida i stvaranja mikroaneurizmi (Charcot - Bouchard) koje ruptuiraraju. Defektan zid krvnog suda i bez aneurizme može da rupturira.

 

Arterijska krv izlazi iz prsnutog krvnog suda pod pritiskom i razara moždano tkivo stvarajući intracerebralni hematom. Nagli izlazak krvi iz krvnog suda dovodi do porasta intrakranijalnog pritiska čemu doprinosi i nastanka perifkoolanog edema. U daljoj evoluciji hematom inkapsulira i resorbuje, a na njegovom mestu ostaje ožiljak ili cista.

 

Klinička slika

Tipičan bolesnik sa moždanom hemoragijom je gojazan hipertoničar, a tipična situacija u kojoj se javlja hemoragija – napor, čak i pri defekaciji. Naravno, hemoragije se mogu javiti i kod mršavih, hipotoničara i u spavanju.

 

Inzult nastaje naglo, brzo se razvija hemiplegija ( oduzetost polovine tela) i u pravilu se javljaju glavobolja i povraćanje i vrlo često koma. Povraćanje je skoro patognomonično za moždanu hemoragiju i često se javlja i u plićoj komi. Hematom, naročito veliki, deluje kao strano telo i vrši pomeranje središnjih masa i pritisak na vitalne centre. Lokalizacija i veličina hematoma su od primarnog značaja za kliničko ispoljavanje i prognozu.

 

Masivno intraventrikularno krvarenje najčešće daje veoma tešku kliničku sliku: duboka koma, hiperpireksija, decerebraciona rigidnost, bilateralni Babinski. Skoro uvek se završava smrtno.

 

Hemoragije u moždanom stablu, čak i vrlo male, mogu dati vrlo dramatičnu kliničku sliku. Hemoragija u mali mozak daje vrtoglavicu, povraćanje i ataksiju (nestabilan, teturav hod). Likvor ovih bolesnika je često krvav, nekada minimalno prebojen krvlju.

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu kliničke slike, neurološkog pregleda, pregleda očnog dna, laboratorijskih nalaza, ultrazvuka, CT-a (skener) i NMR-a (nuklearna magnetna rezonanca.

 

Lečenje

Pre svega je neophodna hitna reakcija, stabilizacija pacijenta a kada je potrebno i reanimacija. Na svaki način treba sprečiti nemir (neuroleptici, benzodiazepini) i konvulzije (phenobarbital natrijum, diazepam, parenteralno), jer mogu da izazovu novo krvavljenje. Hiperosmolarni rastvori mogu da smanje edem mozga i da smanje inrakranijalni pritisak.

 

Definitivno lečenje hematoma je hirurško, a prognoza zavisi od ostalih oštećenja. U nekim slučajevima dovoljna je primeniti kortikosteroide, jer neki hematomi ne rastu već se spontano resorbuju i ne javlja se potreba za hirurškom intervencijom.

nasetijelo @ 17:36 |Isključeno | Komentari: 0
Insuficijencija zaliska plućne arterije omogućava vraćanje krvi iz plućne arterije u desnu komoru tokom dijastole.

 

Uzrok nastanka

Ova mana je retko organskog porekla, kada se kao etiološki činioci pominju reumatski endokarditis, urođena bikuspidna valvula, karcionid, infektivni endokarditis, trauma, a najčešće je funkcionalnog porekla u plućnoj hipertenziji (mitralne mane, urođene mane sa levo-desnim šantom, cor pulmonalne chronicum, primarna plućna hipertenzija).

 

 

Klinička slika

U kliničkoj slici dominiraju znaci plućne hipertenzije (zamor, otežano disanje, anginozni bolovi). Čuje se dijastolni usisavajući šum (Graham-Steell), kao znak funkcionalne insuficijencije zaliska plućne arterije.

 

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike, objektivnog pregleda, EKG-a, rendgenografije srca i pluća, kateterizacije srca.

 

 

Lečenje

Terapija podrazumeva lečenje osnovnog oboljenja, a u slučaju organskog oštećenja zaliska infektivnim endokarditisom – najčešće se ugrađuje bioproteza.

 

vasdoktor.com

stetoskop.info

nasetijelo @ 17:34 |Isključeno | Komentari: 0
ponedjeljak, listopad 22, 2012
Primarna difuzna intersticijaina fibroza pluća (Hamman-Rich-ov sindrom) je bolest pluća akutnog ili hroničnog toka i po pravilu fatalnog ishoda. Etiologija bolesti je nepoznata.

 

Pretpostavke o mogućoj etiologiji su

1.            infekcija virusima oslabljene virulencije,

2.            opstrukcija limfnih puteva - plućna elefantijaza,

3.            urođena sklonost ka hipersenzitivnoj reakciji plućnog tkiva na različite endogene i egzogene uticaje.

Obzirom na sve brojniju pojavu ovog sindroma u novije vrijeme, pažnja je usmjerena prema utvrđivanju eventualnih egzogenih agresivnih činilaca u vezi sa razvojem savrijemene industrije.

Bolest se ispoljava obično oko 40-te godine (2-75 god.) i nešto je češća kod muškaraca.

Patoanatomski i histološki nalaz

Pluća su manje vazdušasta, teža, konzistencije mesa ili gume. Na presjeku ona pokazuju mrežastu strukturu i sitnozrnastu granulaciju. Histološke promjene se u početku sastoje od edema i izlijeva fibrina sa umjerenom monokulearnom infiltracijom alveolarnih zidova. Istovremeno nastaje kubičasta transformacija alveolarnih ćelija, djelimična nekroza tih ćelija i oblaganje hijalinom membranom unutrašnje alveolarne površine.

U kasnijem stadiju u intersticijumu proliferiše mlado vezivno tkivo sa nekada naglašenim umnožavanjem kapilara nepravilnog oblika (»angiozis«). Ovo tkivo se postepeno pretvara u kolageno vezivo. Neke alveole bivaju obliterisane prodorom vezivnog tkiva iz intersticijuma, koje narušava alveolarnu arhitekturu uslijed čega nastaju veće šupljine sa izgledom »saćastih pluća«.

Proces regeneracije alveolarnog epitela koji polazi od bronhiolarnog epitela uzrok je formiranju adenomatoznog izgleda alveola. Navedene promjene značajno mijenjaju pojedine strukture alveola kapilarne membrane (alveolarni epitel, intersticijum, kapilarnu mrežu) i sve skupa doprinose razvoju karakterističnog patofiziološkog sindroma tzv. sindrom alveolokapilarnog bloka.

Klinička slika

Prodromalni stadij sa opštim znacima bolesti (umor, malaksalost, gubitak težine) može da traje od nekoliko dana do nekoliko godina.

Manifestni stadij bolesti karakterišu dva vodeća simptoma:

Dispnea koja se u početku javlja samo pri naporu, kasnije postoji  i pri mirovanju ali sa znatnim pogoršanjem u toku napora. U odsustvu kliničkog i vidljivog rtg nalaza, i srčane   insuficijencije, dispnea pri fizičkom naporu treba da predoči mogući početak bolesti i obaveže  na dalje praćenje.

Cijanoza različitog stepena zavisno od uznapredovalosti obolenja takođe se znatno pojačava pri fizičkom naporu.

Kašalj nije stalan nalaz, ali se može javiti uporan kašalj koji, ako je praćen ekspektoracijom, ukazuje na pridruženu infekciju. Bolovi u grudima, ponekad anginoznog karaktera, nisu rijetki. Tahipnea je konstantan nalaz. Maljičasti prsti se skoro uvijek nađu. Disajne amplitude su smanjene a disajni vezikularni šum oslabljen. Na plućima se čuju fini krepitirajući i subkrepitirajući šušnjevi uglavnom nad bazalnim ali i nad drugim dijelovima pluća. Ovaj nalaz je inzvanredno značajan za orijentaciju u pogledu dijagnoze. Laboratorijski nalazi nisu od dijagnostičkog značaja.

Rtg nalaz

pokazuje tri osnovna tipa promjena:

1.            nodularna zasjenčenja,

2.            trabekularna i retikularna zasjenčenja i

3.            male zone rasvetljenja promjera 0,5-1 cm koja daju izgled »saća od meda«.

Promjene su pretežno bazalno ali su i druge lokalizacije moguće. Nema žlijezdanih sjenki.

Izgled i silueta srca i plućnih arterija može biti izmijenjen. Tomografija nema dijagnostičke vrijednosti. Bronhografija ne pokazuje bronhiektazije, međutim u stadiju formiranja disajnih cista postoji odsustvo prodora kontrasta distalno od bronhiola.

Funkcionalnalni nalaz je od kapitalnog značaja. Tip poremećaja plućne funkcije, dozvoljava kliničku dijagnozu u veliikom broju slučajeva.

Patofiziologija i funkcionalnalni nalaz kod ovog sindroma iznijeti su u opštem dijelu kao prototip za cijelu grupu intersticijalnih difuznih fibroza pluća.

Dijagnoza

Postavljanje dijagnoze zahtijeva analizu svih dobijenih nalaza. Korišćenjem svih raspoloživih metoda ispitivanja treba isključiti postojanje sekundarne fibroze pluća poznatog uzroka prije svega profesionalne, sistematsku progresivnu sklerozu i reumatoidnu bolest pluća.

Biopsija pluća omogućuje približavanje dijagnoza ali se ne može izvoditi kod postojanja značajnije respiratorne insuficijencije.

Prognoza

Evolucija bolesti je uglavnom progresivna, može biti akutna ali pretežno je hronična sa postepenim pogoršanjem svih simptoma.

Trajanje bolesti je teško odrediti jer se prve manifestacije obično ne otkrivaju. Postoje akutni oblici (Morbus Hamman-Rich) i pretežno hronični sa trajanjem od nekoliko godina (oko12 godina) (Syndroma Hamman-Rich).

Uzrok smrti je najčešće progresivno pogoršanje respiratorne insuficijencije, rijeđe srčana insuficijemcija ili superinfekcije.

www.vasdoktor.com

nasetijelo @ 15:58 |Isključeno | Komentari: 0
Psitakoza (papagajska groznica) je rijetka pneumonija uzrokovana bakterijom Chlamydia psittaci koja se nalazi uglavnom u pticama kao što su papagaji, male papige i vrste patuljastih papiga. Nalazi se i u ostalim pticama kao što su golubovi, zebe, pilići i purani. Ljudi se obično inficiraju udisanjem prašine perja ili otpadaka zaraženih ptica. Organizam se može prenijeti i ugrizom zaražene ptice, a rijetko od osobe na osobu iskašljanim kapljicama. Psitakoza je pretežno profesionalna bolest ljudi koji rade u dućanima za kućne ljubimce ili na farmama peradi.

 

Oko 1-3 sedmice nakon zaraze čovjek dobije povišenu temperaturu, zimicu, umor i gubitak apetita. Dolazi do kašlja koji je u početku suh, ali kasnije se stvara zelenkasti iskašljaj. Povišena temperatura traje 2-3 sedmice i tada polako prestaje. Bolest može biti blaga ili teška što ovisi o dobi bolesnika i zahvaćenosti plućnog tkiva.

 

Krvni testovi na antitijela su najpouzdanija metode potvrđivanja dijagnoze.

 

Uzgajivači i vlasnici ptica mogu se zaštititi izbjegavanjem prašine perja i krletki oboljelih ptica. Traži se da uvoznici osjetljive ptice podvrgnu 45-dnevnom davanju tetraciklina što uzročnika obično uništi.

 

Psitakoza se liječi tetraciklinom najmanje 10 dana. Oporavak može potrajati dugo vremena naročito u teškim slučajevima. U teškim neliječenim slučajevima smrtnost može doseći 30%.

 

 vasdoktor.com

nasetijelo @ 15:57 |Isključeno | Komentari: 0
U ovaj sindrom ubrajaju se etiološki raznovrsna stanja u kojima je smanjena mogućest normalnog širenja ili skupljanja plućnog tkiva, što se spirometrijski odlikuje smanjenim vitalnim kapacitetom, bez znakova opstrukcije u malim disajnim putevima. Uslijed smanjenog vitalnog kapaciteta smanjuju se i vrijednosti maksilmalnog disajnog kapaciteta i maksimalnog ekspiratornog volumena u sekundu, ali uvijek proporcionalno smanjenju vitalnog kapaciteta.

 

Patološki procesi koji najčešće dovode do pojave ovoga sindroma jesu obimne lezije sa pleurama i u plućnom parenhimu. To su prostrane pleuralne srasline, potpuna obliteracija pleuralnih šupljina, masivni pleuralni izljevi, pneumotoraks, rasprostranjeni tuberkulozni procesi u plućima, difuzne plućne fibroze poznatog i nepoznatog uzroka, pneumokonioze, plućna sarkoidoza i druge granulomatoze pluća, masivne tumorske tvorevine u plućima. Isto tako, razni poremećaji plućnog krvotoka (plućni zastoj, akutni i subakutni edem pluća, plućna hipertenzija) mogu znatno da povećaju rigidnost plućnog tkiva i, na taj način, da smanje vitalni kapacitet. Mnogi poremećaji koji smanjuju funkciju disajnih mišića (poliomijelitičke pareze ili paralize disajnih mišića, paralize ili pareze frenikusnog nerva, miastenija i miatonija, porfirije i sl.), takođe se spirometrijski odlikuju smanjenim vitalnim kapacitetom.

 

Razna oštećenja i deformiteti skeleta grudnog koša i kičmenog stuba (naročito spondiloartroza sa ankilozom kosto-verterbralnih zglobova, frakture rebara, teške kifoskolioze i gibusi) isto tako ograničavaju normalne pokrete grudnog koša. Svakako, da i hirurško odstranjavanje većeg dijela plućnog tkiva (lobektomija i pneumonektomija) i torakoplastika dovode do smanjivanja vitalnog kapaciteta.

 

Pošto se svi navedeni patološki procesi spirografski manifestuju smanjenim vitalnim kapacitetom kao osnovnim elementom ovoga sindroma, pojedini od ovih procesa pokazuju izvjesne osobenosti u pogledu uticaja na druge mehanizme disajne funkcije. Tako, npr. obimne pleuralne lezije uzrokuju pojavu većih mrtvih prostora i uslijed toga povećanje respiratornog ekvivalenta. Svi navedeni procesi u plućnom parenhimu dovode do znatnog povećanja rigiditet a pluća, odnosno do smanjivanja plućne rastegljivosti (komplijansa). Zbog toga je disajni rad za savlađivanja otpora elastičnosti i trenja plućnog tkiva znatno povećan i shvatljivo je da ovakve osobe u slučaju potrebe za brzim i dubokim disanjem pri fizičkom naprezanju npr. brže iscrpe svoje ventilatorne rezerve i dostignu prag pojave dispnee.

 

Istovremeno, s difuznim lezijama ovoga tipa u plućima uvijek postoji i znatna redukovanost kapilarne mreže pluća, tako da se javljaju i poremećaji karakteristični za sindrom »alveolo-kapilarnog bloka«, a u težim slučajevima nastaje i plućna hipertenzija. Spomenuta obolenja skeleta grudnog koša, naročito spondilartroza s ankilozom kosto-vertebralnih zglobova, dovode do prekomernog podizanja i spuštanja dijafragme pri disanju, čime se kompenzuju ograničeni ili onemogućeni disajni pokreti samog zida grudnog koša.

 

Slučajevi najtežih kifoskolioza i gibusa odlikuju se i poremećenom raspodijelom vazduha u plućima, što može objasniti relativno bržu pojavu poremećaja sastava gasova u krvi i nastajanje hronične plućne insuficijencije nego u drugim oboljenjima. Za razliku od gore spomenutih slučajeva s lezijama u samom plućnom parenhimu, kod ovakvih osoba plućna rastegljivost je normalna. S druge strane, međutim, ove osobe veoma često obolijevaju od akutnih bronho-pulmonalnih infekcija, što još više oštećuje već poremećenu plućnu funkciju.

 

U slučajevima sa parezama ili paralizama disajnih mišića, funkcionalnalni rezidualni volumen postaju jedna istovjetna zapremina, i ovakvi bolesnici stoga nisu u stanju da izdahnu veću zapreminu vazduha nego pri normalnom ekspirijumu.

 

U pogledu hirurškog uklanjanja većih ili manjih dijelova plućnog tkiva, karakteristično je da odstranjivanje u obimu do oko 40% ne dovodi ni do kakvih poremećaja u sastavu gasova u krvi pri mirovanju, s obzirom da se hirurškim uklanjanjem plućnog tkiva odstranjuje i njegova vaskularna mreža, tako da se ne remeti odnos ventilacija-perfuzija u preostalom dijelu pluća, tegobe se javljaju tek pri znatnijem fizičkom opterećenju. Stoga se smatra da ovakvi bolesnici nemaju pravu respiratornu insuficijetnciju, već da im je samo smanjen radni kapacitet.

 

Praktično se najčešće viđaju osobe kod kojih je i pre hirurške intervenecije bilo drugih oštećenja u plućnom tkivu (ili češće, u bronhijalnom sistemu) koja se nisu jasno klinički ispoljila prije intervencije ili su se uočila odnosno pojavila na preostalom dijelu pluća tek poslije hirurškog zahvata. To su upravo razlozi što neki od operisanih bolesnika postaju teški invalidi iako se, s obzirom na veličinu uklonjenog plućnog tkiva, to nije očekivalo.

 

Od velikog je kliničkog značaja da se ovaj sindrom odlikuje relativno dobro očuvanom radnom sposobnošću (i za napore umjerenog stepena), za razliku od opstruktivnog sindroma. Poremećaji sastava gasova u krvi (hipoksemija, hiperkapnija) nastaju tek pri opterećenjima težeg stepena. Treba imati na umu, međutim, da se čisti oblici ovoga sindroma rijetko viđaju, već da je najčešće u pitanju udruženost ovoga sindroma sa opstruktivnim sindromom. U stvari, od stepena i težine nastale opstruktivne insuficijencije ventilacije pluća i od njenih posljedica zavise težina kliničke slike, evolucija i krajnja prognoza bolesnika s restriktivnim sindromom.

 

vasdoktor.com

nasetijelo @ 15:55 |Isključeno | Komentari: 0
Uvod

Reumatoidne leziije respiratornog trakta mogu biti značajne i nisu tako rijetka pojava u toku ove bolesti.

 

Nespecifične manifestacije

Smatra se da bronhitis i pneumanije nastaju uslijed sekundarne infekcije. Za plauritis koji se javlja u početku ili u toku egzacerbacije bolesti postoje nepobitni dokazi o nalazu karakterističnih reumatoidnih čvorića. Nalaz glikoze ispod 30% mg u eksudatu ima dijagnostički značaj.

 

Difuzna intersticijalna fibroza pluća

Javlja se u 5-15%. U početku se ispoljava difuzni pneumonitis sa zadebljanjem alveolarnih pregrada i deformacijom alveolarnih prostora. Kasnije nastaje sve veći stepen fibroze. Izuzetno proces može početi lokalizovano da bi kasnije postao difuzan. Vrijeme kada nastaje fibroza pluća teško je odrediti ali se može javiti prije ispoijavanja artrita i tada je obično pozitivan Latex test i reumatoidni faktor. Funkcionalnalni nalaz je kao kod svake difuzne intersticijalne fibroze pluća.

 

Izolovane nodularne sjenke

na rendgenskom snimku pluća. Opisan je mali broj slučajeva.

 

Caplanov sindrom

Muitipne, dobro ograničene okruglaste sjenke imaju u podlozi slabu pneumokoniozu. Udruženost konioze i reumatoida je potvrđena histološkim kliničkim i radiološkim nalazima. Anatomsku osnovu ovih promjena čine noduli veličine 1-3 cm u promjeru koji godinama mogu ostati nepromenjeni i bez tendencije ka stvaranju većih fibroznih konglomerata kao kod  silikoze. Sastoje se od centralnog neurotičnog debrija koji je opkoljen slojem ćelija raspoređen u vidu palisada. Periferno od ovog sloja nalazi se zona subakutne infiltracije sastavljena od polinukleara, limfocita i plazmocita. Dijagnoza ovog sindroma zasniva se na profesionalnoj  anamnezi, radiološkom nalazu i postojanju reumatoidnog artritisa.

 

 

 vasdoktor.com

nasetijelo @ 15:53 |Isključeno | Komentari: 0
Staphilococcus aureus uzrokuje samo 2% pneumonija koje se stječu izvan bolnice, ali 10-15% onih koje se stječu u bolnicama za vrijeme liječenja neke druge bolesti. Taj se tip pneumonije razvija u vrlo mladih, vrlo starih i u ljudi koji su već oslabljeni nekim drugim bolestima. Isto tako ima sklonost pojavljivanja u alkoholičara. Smrtnost je oko 15-40% djelomično i zbog toga što su oni koji razviju stafilokoknu pneumoniju već obično teško bolesni.

Stafilokok uzrokuje tipične simptome pneumonije, ali su osjećaj hladnoće i povišena temperatura trajniji kod stafilokokne nego kod pneumokokne pneumonije. Stafilokok može uzrokovati apscese (nakupine gnoja) u plućima i može dovesti do stvaranja cista u plućima koje sadrže zrak (pneumatocele), naročito u djece. Bakterije mogu biti krvnom strujom nošene iz pluća i uzrokovati apscese na drugim mjestima. Relativno su česte nakupine gnoja u pleuralnom prostoru (empijem).

Te nakupine se ispražnjavaju pomoću igle ili cijevi u prsnoj šupljini.

nasetijelo @ 15:39 |Isključeno | Komentari: 0
Uvod

Tuberkuloza je zarazna, moguće smrtna zarazna bolest koju najčešće uzrokuje bakterija koja se širi zrakom Mycobacterium tuberculosis, ali je ponekad uzrokuju M. bovis ili M. africanum.

Premda druge mikobakterije izazivaju bolesti koje oponašaju tuberkulozu, te infekcije nisu prijemčive i većina slabo odgovara na lijekove koji su vrlo djelotvorni kod tuberkuloze.

 

Ljudi su obolijevali od tuberkuloze od najstarijih vremena. Tuberkuloza je postala najveći problem u Europi za vrijeme industrijske revolucije, kada su gradovi često bili prenatrpani te joj se pripisuje više od 30% svih smrti. Pronalaskom antibiotika streptomicina 1940-tih, izoniazida 1950-tih, etambutola 1960-tih i rifampina 1970-tih, liječenje tuberkuloze postalo je djelotvorno. Međutim, sredinom 1980-tih broj oboljelih u SAD počeo je ponovno rasti. AIDS u kombinaciji sa prenaseljenošću i nezdravim uslovima u mnogim gradskim područjima, skloništama za beskućnike i zatvorima opet su doveli do toga da je tuberkuloza ozbiljni javno-zdravstveni problem. Problem je posebno zabrinjavajući zbog toga što su neki sojevi bakterija tuberkuloze postali otporni (rezistentni) na antibiotike koji se koriste za liječenje te bolesti. Ipak, u SAD Tbc kao epidemija opet počinje opadati.

 

Tuberkuloza je češća među starijima, oko 28% zahvaća osobe u dobi iznad 65 godina.

Tri su temeljna razloga zašto ima više slučajeva među starijima:

1. Mnogi stariji ljudi su se zarazili kada je tuberkuloza bila češća,

2. Starenje može smanjiti djelotvornost imunološkog sistema što može omogućiti bakterijama

ponovno aktiviranje i

3. Stariji ljudi u ustanovama za njegu vjerojatnije su u uskom dodiru (kontaktu) sa drugim

starijim ljudima koji su rizičniji za dobivanje tuberkuloze.

 

Bolest je također češća u crnaca nego u bijelaca, djelomično zbog toga što crnci češće žive u siromaštvu, a djelomično zbog načina na koji se tuberkuloza širila. Tisućama godina tuberkuloza je uzrokovala teške žrtve u Europi, koja je bila nastanjena u prvom redu bijelcima; oni koji su slučajno bih otporniji na bolest bili su u prednosti s obzirom na preživljavanje i stvaranje potomstva. Ti su ljudi na taj način prenijeli gene svoje otpornosti na tuberkulozu idućim generacijama. Nasuprot tome, preci američkih crnaca su se prvi put susreli sa tuberkulozom nakon dolaska u Ameriku, pa im je ostalo mnogo manje vremena da razviju gene sa otpomošću na tuberkulozu koji bi prešli na njihovo potomstvo.

 

Bolesti slične tuberkulozi

Postoje mnoge vrste mikobakterija. Neke od tih mikobakterija slične su onima koje uzrokuju tuberkulozu - one mogu izazvati zarazu sa mnogim simptomima sličnima tuberkulozi. Premda su te mikobakterije česte, one općenito uzrokuju infekciju : samo u ljudi s oštećenim imunološkim sistemom. Bakterije u prvom redu zahvaćaju pluća, ali mogu zahvatiti i limfne čvorove, kosti, kožu i druga tkiva.

 

Najčešća je skupina mikobakterija poznata kao kompleks Mycobacterium avium (MAC). Te su mikobakterije vrlo otporne na većinu antibiotika uključujući one koji se primjenjuju za liječenje tuberkuloze. Infekcije uzrokovane tim bakterijama nisu prijemčive.

 

Infekcija pluća izazvana kompleksom Mycobacterium avium može se pojaviti u muškaraca srednje dobi čija su pluća oštećena dugotrajnim pušenjem, starom tuberkuloznom zarazom, bronhitisom, emfizemom ili drugim bolestima. Infekcija tim mikobakterijem je, međutim, najčešća u ljudi s AIDS-om.

 

Infekcija se obično razvija polagano. Prvi su simptomi kašljanje i iskašljavanje. Sa napredovanjem infekcije osoba može redovito izbacivati krv i otežano disati. Rtg prsnog koša može ukazivati na infekciju. Međutim, za razlikovanje te infekcije od tuberkuloze obično je potrebna laboratorijska analiza iskašljaja uzetog od zaražene osobe. Liječenje antibioticima često nije djelotvorno, čak ni kada se primjenjuje nekoliko lijekova istodobno. Međutim, uskoro će postati raspoloživi noviji lijekovi koji bi mogli zaustaviti napredovanje takvih infekcija u starijih ljudi. Blagi slučajevi u ljudi bez AIDS-a mogu nestati bez liječenja.

 

U ljudi s AIDS-om ili drugim bolestima koje oštećuju imunološki sistem kompleks Mycobacterium avium može se širiti po cijelom tijelu. Simptomi su groznica, anemija, krvni poremećaji, proljev i bol u želucu. Premda antibiotici mogu privremeno olakšati simptome, infekcija je često smrtna ukoliko se tjelesni imunološki odgovor ne popravi.

 

Infekcija limfnog čvora koju uzrokuje kompleks Mycobacterium avium može se pojaviti u djece, općenito u dobi između 1-5 godina. Infekciju obično uzrokuje jedenje zemlje ili pijenje vode zagađeno mikobakterijima. Antibiotici obično ne izlječuju infekciju, ali se zaražene limfne čvorove može ukloniti hirurškim putem.

 

Drugi mikobakteriji rastu u bazenima za kupanje i čak u kućnim akvarijima, a mogu uzrokovati hronične poremećaje. Te infekcije mogu prestati bez liječenja. Međutim, ljudi sa hroničnim infekcijama obično trebaju liječenje tetraciklinom ili drugim antibiotikom tkom 3-6 mjeseci. Drugi tip mikobakterija, Mycobacterium fortuitum, može zaraziti rane i umjetne dijelove tijela kao što su mehanički srčani zalistak ili implantat dojke. Infekcija se obično izliječi antibioticima i hirarškiin uklanjanjem zaražcnih područja.

 

Kako se infekcija razvija?

Danas se u SAD tuberkuloza prenosi jedino udisanjem sobnog zraka zagađenog sa Mycobacterium tuberculosis. Da bi se zagadio zrak, osoba sa aktivnom tuberkulozom mora iskašljavati bakterije koje mogu ostati u zraku nekoliko sati. Međutim, plod (fetus) može steći tuberkulozu od svoje majke prije ili prilikom poroda udisanjem ili gutanjem zagađene amnionske tekućine, a dojenče može dobiti tuberkulozu nakon porođaja udisanjem zraka koji sadrži zaražene kapljice. U zemljama u razvoju djeca se mogu zaraziti drugim mikobakterijama koje uzrokuju tuberkulozu. Taj organizam, zvan Mycobacterium bovis, može se prenositi u nepasteriziranom mlijeku.

 

Imunološki sistem osobe zaražene tuberkulozom obično uništi bakterije ili ih hermetično zatvori (izolira) na mjestu infekcije. Zapravo oko 90%-95% svih tuberkuloznih zaraza se izliječi a da ih se ne uoči. Međutim, katkada se bakterije ne uništi već one ostaju neaktivne unutar bijelih krvnih stanica čistačica (zvanih makrofagi) tokom godina. Oko 80% tuberkuloznih infekcija uzrokuje aktivacija neaktivnih bakterija. Bakterije koje žive u ožiljcima zaostalima nakon početne infekcije, obično u vrhu jednog ili oba pluća, mogu se početi množti. Do aktivacije neaktivnih bakterija može doći kada imunološki sistem osobe oslabi, npr. zbog AIDS-a, upotrebe kortikosteroida ili starosti - u kom slučaju infekcija može ugroziti i sam život.

 

Obično osoba zaražena tuberkulozom ima 5%-tnu vjerojatnost da će razviti aktivnu tuberkulozu unutar 1-2 godine. Napredovanje tuberkuloze je različito među ljudima, brzina napredovanja ovisi posebno o snazi imunološkog sistema osobe, npr. osoba sa AIDS-om koja se zarazi tuberkulozom ima 50%-tnu vjerojatnost da će razviti aktivnu tuberkulozu unutar 2 mjeseca. Ako je infektivna bakterija slučajno otporna na antibiotike, osoba sa AIDS-om i tuberkulozom ima 50%-tnu vjerojatnost da će unutar dva mjeseca umrijeti.

 

Aktivna tuberkuloza obično počinje u plućima (plućna tuberkuloza). Tuberkuloza koja zahvaća druge dijelove tijela (izvanplućna tuberkuloza) obično dolazi od plućne tuberkuloze koja se proširila krvlju. Jednako kao i u plućima, infekcija ne mora izazvati bolest već bakterije mogu ostati neaktivne u malom ožiljku.

 

Simptomi i komplikacije

Najprije se zaražena osoba može osjećati loše ili kašljati za što se optužuje pušenje ili nedavno preboljela gripa (influenca). Ujutro se prilikom kašljanja može izbacivati mala količina zelenog ili žutog iskašljaja (sputuma). Količina iskašljaja se obično povećava kako bolest napreduje. Konačno se u iskašljaju može naći krvi, premda su velike količine krvi rijetke.

 

Jedan od najčešćih simptoma je buđenje noću i tijelo orošeno tako jakim hladnim znojem da se osoba mora presvući se pa čak i posteljno rublje promijeniti. Takvo je znojenje posljedica subfebrilne temperature (blago povišene tjelesne temperature - oko 37,5° C) što osoba ne zapaža.

 

Zrak (pneumotoraks) ili tekućina (pleuralni izljev) u prostoru pleure (plućne marame) može uzrokovati zaduhu. Oko jedne trećine infekcija očituje se u vidu pleuralnog izljeva. Oko 95% pleuralnih izljeva u mladih odraslih osoba uzrokovano je svježom infekcijom sa Mycobacterium tuberculosis. Dijagnozu je obično teško postaviti, ali iskusni doktori znaju da se takvo stanje mora liječiti kao tuberkuloza, ili će ukoliko se to ne provede, oko polovica infekcija napredovati u potpuno razvijenu tuberkulozu u plućima ili u drugom organu.

 

Kod nove tuberkulozne infekcije, bakterije putuju od mjesta primarne lezije u plućima u limfne čvorove u koje se pluća dreniraju. Ako tjelesne obrambene snage mogu suzbiti infekciju, ona ne napreduje dalje i bakterije postaju neaktivne. Međutim, u djece se limfni čvorovi mogu povećati i pritiskati bronhe (šuplje cijevi kroz koje struji zrak) uzrokujući metalni kašalj i mogu čak dovesti do splašnjavanja pluća (kolaps pluća). Ponekad se bakterije šire limfnim kanalima pa se u vratu stvori grozd limfnih čvorova. Infekcija tih limfnih čvorova može probiti kožu i dovesti do cijeđenja gnoja iz njih (skrofuloza).

 

Tuberkuloza može zahvatiti i druge tjelesne organe osim pluća, takvo se stanje zove izvanplućna tuberkuloza. Bubrezi i kost su vjerojatno najčešća mjesta izvanplućne tuberkuloze. Tuberkuloza u bubrezima može izazvati mali broj simptoma, ali infekcija može razoriti dio bubrega. Tuberkuloza se u tom slučaju može širiti u mokraćni mjehur, ali za razliku od drugih infekcija mokraćnog mjehura može prouzročiti neznatne simptome.

 

U muškaraca se infekcija može širiti i u prostatu, sjemene mjehuriće i dosjemenik (epididimis), stvarajući nabreklinu u mošnji. U žena, tuberkuloza može ožiljno promijeniti jajnike i jajovode te dovesti do neplodnosti. Iz jajnika se infekcija može širiti u trbušnu maramu (peritoneum tj. opnu koja prekriva trbušnu šupljinu). Simptomi tog stanja, zvanoga tuberkulozni peritonitis, mogu biti različiti - od umora i nejasne boli u želucu sa laganom osjetljivošću do strašne boli koja je slična onoj od upale slijepog crijeva (crvuljka – apendiksa).

 

Zaraza se može širiti u zglob uzrokujući tuberkulozni artritis. Zglob postaje upaljen i bolan. Najčešće zahvaćeni zglobovi su oni koji nose težinu (kukovi i koljena), ali mogu biti zahvaćeni i stopala, šake i lakat.

 

Tuberkuloza može inficirati kožu, crijeva i nadbubrežne žlijezde. Opisana je i infekcija u stijenci aorte (glavne arterije u tijelu) što je dovelo do pucanja (rupture) aorte. Kada se tuberkuloza širi u perikard (opnasta vreća oko srca), perikard se rastegne zbog tekućine, stanje koje se zove tuberkulozni perikarditis. Tekućina može oštetiti sposobnost srca da crpi krv. Kod takvog stanja javljaju se simptomi kao što su groznica, nabreknuće vratnih vena i zaduha.

 

Tuberkulozna infekcija koja bukne na bazi mozga (tuberkulozni meningitis) je izuzetno opasno stanje. U Sjedinjenim Državama i drugim razvijenim zemljama danas je tuberkulozni meningitis najčešći među starijima. U zemljama u razvoju najčešći je u novorođenčadi do 5. godine života. Simptomi tuberkuloznog meningitisa su groznica, stalna glavobolja, mučnina i pospanost koja može dovesti do kome. Vrat je često tako ukočen da se bradom ne može dotaknuti prsa. Što se dulje odgađa sa liječenjem, to je vjerojatnije da će doći do nepopravljivog oštećenja. Katkada, kako se stanje bolesnika sa tuberkuloznim meningitisom poboljša, u mozgu ostaje masa nalik tumoru koja se naziva tuberkulom. Tuberkulom može izazvati simptome kao što su mišićna slabost, slično kao kod moždanog udara, pa ga može biti potrebno hirurški ukloniti.

 

Kod djece, bakterije mogu inficirati kičmu (kičmene pršljenove, kralješke) i krajnje dijelove dugih kostiju ruku i nogu. Ako su zaraženi kralješci, javlja se bol. Budući da rtg kičme može izgledati normalnim, mogu biti potrebne druge dijagnostičke tehnike, kao što CT ili MR. Ako se stanje ne liječi, jedan ili dva kralješka mogu se urušiti i uzrokovati paralizu nogu.

 

U zemljama u razvoju bakterije tuberkuloze mogu se prenositi zagađenim mlijekom i naseliti se u limfnim čvorovima vrata ili u tankom crijevu. Kako je sluznica probavnog sistema otporna na bakterije, do infekcije dođe samo ako velik broj bakterija ostane u tankome crijevu duže vrijeme ili ako je oštećen imunološki sistem. Kod crijevne tuberkuloze ne moraju se javiti simptomi, ali može uzrokovati nenormalni rast tkiva na zahvaćenom području što može dovesti do razvoja stanica raka.

 

Dijagnoza

Često je prvi pokazatelj tuberkuloze nenormalni rtg prsnog koša, napravljen u sklopu dijagnostičke obrade nejasne bolesti. Na rtg-u bolest se vidi kao nepravilna bijela područja u suprotnosti sa normalnom crnom pozadinom, premda druge infekcije i stanice raka mogu prouzročiti iste rtg nalaze. Rtg prsnog koša može otkriti izljev u pleuri (pleuritis) ili čak na povećano srce (zbog perikarditisa).

 

Dijagnoza ovisi o rezultatima kožnog tuberkulinskog testa i pregledu iskašljaja na Mycobacterium tuberculosis. Premda je kožni tuberkulinski test jedna od najkorisnijih pretraga za dijagnosticiranje tuberkuloze, ukazuje samo da se infekcija bakterijama dogodila nekada u prošlosti. Ona ne znači (ne dokazuje) da je infekcija sada aktivna nego samo da su negdje u tijelu prisutne žive bakterije tuberkuloze.

 

Kožni tuberkulinski test se izvodi tako da se injicira mala količina bjelančevine dobivene iz bakterija tuberkuloze, među slojeve kože, obično na podlaktici. Na drugo mjesto se katkada injicira kontrolna tvar. Kontrolna tvar se napravi iz nečega na što reagira većina ljudi, na primjer kvasnice ili gljivice. Nakon otprilike 2-3 dana (48-72 sata) provjerava se mjesto injiciranja: otok (edem) i crvenilo ukazuju na pozitivan rezultat. Osoba bez reakcije na kontrolnu tvar može imati imunološki sistem koji ne funkcionira ispravno. U tom slučaju negativan rezultat tuberkulinskog testa nije pouzdan. Lažno negativne rezultate mogu imati i ljudi sa teškom tuberkulozom i oštećenim imunološkim sistemom.

 

Kako bi bio siguran u dijagnozu, doktor mora obezbjediti uzorak iskašljaja, inficirane tekućine ili tkiva za laboratorijsku analizu. Za dobivanje uzorka tekućine iz prsnog koša, trbuha, zgloba ili oko srca može se koristiti punkcija iglom. Manjim hirurškim postupkom (biopsijom) može se dobiti mali uzorak zaraženog tkiva. Iskašljaj može dati zadovoljavajući uzorak iz pluća. Kao drugu mogućnost doktor može upotrebiti instrument zvan bronhoskop (optička savitljiva cijev) kako bi pod kontrolom oka promatrao sluznicu bronha i dobio uzorke sluzi ili plućnog tkiva.

 

Može biti potrebno napraviti lumbalnu punkciju da se dobije uzorak tekućine kkičmene moždine (likvor) te pregledom tog uzorka dijagnosticirati tuberkulozni meningitis, zarazu moždane ovojnice i kičmene moždine. Uzorak tekućine se pošalje u laboratorij opremljen za pretragu koja se zove reakcija lančane polimerizacije (PCR, engl. Polymerase Chain Reaction). Premda se rezultati pretrage mogu brzo dobiti, doktor obično započinje sa antibiotskom terapijom pri samoj sumnji na tuberkulozni meningitis u cilju smanjenja smrtnosti i oštećenja mozga.

 

Ispitivanje bubrega na tuberkulozu je znatno teže nego ispitivanje pluća. Za pretragu PCR može se uzeti uzorak bolesnikove mokraće, ali mogu biti potrebne i druge pretrage da se utvrdi kakvo je oštećenje bolest već napravila, npr. doktor može koristiti rtg tehniku pri kojoj se injicira kontrast. Kontrastno sredstvo daje na rtg-u obris bubrega i otkriva bilo kakve nenormalne nakupine ili šupljine koje je mogla uzrokovati tuberkuloza. Ponekad doktor može koristiti iglu da iz nakupine dobije uzorak tkiva. Uzorak se ispituje pod mikroskopom kako bi se utvrdilo radi li se o stanicama raka ili tuberkulozi.

 

Radi dokazivanja tuberkuloze ženskih reproduktivnih organa, doktor može pregledati zdjelicu kroz cijev koja najednom kraju ima svjetlo (laparoskop). Katkada se bolest može otkriti mikroskopskim pretraživanjem ostruganog materijala iz unutrašnjosti maternice.

U nekim slučajevima potreban je uzorak tkiva iz jetre, limfnog čvora ili koštane srži. Premda se obično takvi uzorci mogu dobiti iglom (biopsija), ipak je ponekad nužan i hirurški postupak.

 

Liječenje

Antibioticima (antituberkuloticima) se obično mogu izliječiti i najuznapredovaliji slučajevi tuberkuloze. Postoji pet antibiotika koji se mogu upotrijebiti, od kojih svaki može ubiti sve osim jedne od milon bakterija. Kako infekcija aktivnom plućnom tuberkulozom često sadrži milijardu ili više bakterija, bilo koji lijek dat sam, ostavit će iza sebe hiljade organizama potpuno otpornih na taj lijek. Zato se uvijek daju barem dva lijeka sa različitim mehanizmima djelovanja, koji zajedno mogu ubiti praktički sve bakterije. Liječenje se mora nastaviti dugo nakon što se bolesnik osjeća potpuno dobro, jer je potrebno dosta vremena da lijekovi ubiju sve polako rastuće bakterije i da smanje vjerojatnost recidiva gotovo na nulu.

 

Najčešće korišteni antibiotici su izoniazid, rifampin, pirazinamid, etambutol i streptomicin. Prva tri lijeka mogu biti u istoj kapsuli. To smanjuje broj pilula koje osoba mora uzimati svakoga dana, a također omogućava da bolesnik uzima odgovarajuće lijekove.

 

Izoniazid, rifampin i pirazinamid mogu uzrokovati mučninu i povraćanje zbog učinka na jetru. Kada dođe do mučnine i povraćanja lijekove treba prestati uzimati sve dok se ne naprave pretrage jetrene funkcije. Ako rezultati pretrage pokažu reakciju na jedan od lijekova, obično se može naći zadovoljavajuću zamjenu kaki bi se završilo sa liječenjem.

 

Etambutol se počinje davati u relativno velikoj dozi da bi se brzo smanjio broj bakterija.

Doza se smanjuje nakon 2 mjeseca da se izbjegnu štetni učinci na oči.

 

Streptomicin je bio prvi djelotvoran lijek protiv tuberkuloze, ali se mora dati u injekciji. Premda je streptomicin još uvijek vrlo djelotvoran lijek za uznapredovale infekcije, može oštetiti centar za ravnotežu osobe i sluh ako se daje u velikim dozama ili se primjenjuje više od 3 mjeseca.

 

Danas gotovo nikad nije potreban hirurški zahvat da se ukloni dio pluća, ukoliko se bolesnik strogo pridržava plana liječenja antituberkuloznim lijekovima. Međutim, katkada je hirurški zahvat potreban da se drenira gnoj bez obzira gdje se nakupio, a u nekim slučajevima da se popravi izobličenost kičme koju je uzrokovala tuberkuloza.

 

Prevencija

Ima nekoliko načina sprječavanja tuberkuloze npr. ultraljubičasto (UV) svjetlo koje ubija klice može se upotrebiti na mjestima gdje ljudi sa različitim bolestima moraju nekoliko sati zajedno sjediti, kao u bolnicama ili u čekaonicama ispred hitnog prijema. Takvo svjetlo ubija bakterije u zraku.

 

Lijek izoniazid je vrlo djelotvoran kada se daje ljudima koji su izloženi velikom riziku za dobivanje tuberkuloze. U takve ljude spadaju oni koji su bili u uskom dodiru sa nekim oboljelim, kao što su zdravstveni radnici čiji se rezultat tuberkulinskog testa promijenio iz negativnog u pozitivan i čiji rtg ne ukazuje na bolest. Posljednje znači svježu infekciju koja se još nije u potpunosti razvila. Može  se izliječiti dnevnim uzimanjem izoniazida tokom 6-9 mjeseci. Studije pokazuju da se u oko 10% ljudi sa nedavnim infekcijama razvije tuberkuloza, ako se nisu liječili, bez obzira na dob.

 

Korisnost od preventivnog liječenja je očita u ljudi ispod 25 godina koji reagiraju na tuberkulinski kožni test, jer postoji mogućnost da je infekcija svježa i lako se može izliječiti prije nego se ustali i proširi. Dobrobit preventivnog liječenja u odraslih iznad 25 godina je teško dokazati. Rizik od otrovnosti antibiotika može biti veći od rizika razvoja tuberkuloze, osim kada je reakcija (Mantouxova proba ili PPD test) vjerojatan rezultat nedavne infekcije.

 

Osoba koja je pri testiranju tuberkulinskim kožnim testom pozitivna, a inficirana je virusom humanog imunodeficita (HIV, virus koji uzrokuje AIDS) izložena je velikoj opasnosti od razvoja aktivne infekcije, zato se izoniazid daje što je duže moguće da se spriječi razvoj tuberkuloze. Ljudima inficiranim HlV-om koji ne reagiraju na tuberkulinski kožni test (negativna reakcija na PPD), ali koji su izloženi znatnom riziku prilikom dodira sa bolesnicima od aktivne tuberkuloze, može se isto dati izoniazid. Tim preventivnim liječenjem djelotvorno se uništavaju bakterije tuberkuloze prije nego što se ustale i razmnože.

 

Ljude sa plućnom tuberkulozom, koji se liječe, ne mora se izolirati duže od nekoliko dana, jer lijekovi brzo djeluju smanjujući zaraznost. Međutim, one koji kašlju ili koji propuste uzimati ispravno svoje lijekove mora se izolirati dulje tako da ne mogu širiti bolest.

 

Osoba obično nije zarazna nakon 10-14 dana terapije antituberkuloznim lijekovima (ATL). Međutim, ako osoba radi sa rizičnim ljudima, kao što su oni sa AIDS-om ili malom djecom, doktor mora zatražiti ponavljane analize uzoraka iskašljaja da odredi kad nema opasnost od prenosa infekcije.

 

U zemljama u razvoju, najčešće se koristi cjepivo zvano BCG kako bi se spriječila infekcija mikobakterijom tuberkuloze. Njena je vrijednost upitna i koriti se samo u zemljama u kojima je vjerojatnost dobivanja tuberkuloze vrlo visoka.

 

Milijarna tuberkuloza

Moguće po život opasan tip tuberkuloze može nastati kada se krvnom strujom veliki broj bakterija proširi po čitavom tijelu. Ta se infekcija zove milijama tuberkuloza, jer su milijuni sitnih oštećenja veličine prosa (malog okruglog sjemenja u hrani divljih ptica).

Simptomi milijarne tuberkuloze mogu biti vrlo neodređeni i teški za prepoznati; a uključuju gubitak težine, vrućicu, tresavicu, slabost, opću nelagodu i otežano disanje. Zahvaćanje koštane srži može uzrokovati tešku anemiju i druge poremećaje krvi koji navode na leukemiju. Povremeno otpuštanje bakterija u krvnu struju iz skrivenog oštećenja može izazvati vrućicu koja dođe i prođe sa postupnim propadanjem (mršavljenjem).

 

vasdoktor.com

nasetijelo @ 15:31 |Isključeno | Komentari: 0
Pluća mogu zaraziti mnogi virusi uzrokujući virusnu pneumoniju. U male i veće djece najčešći su uzročnici respiratorni sincicijalni virus, adenovirus, virus parainfluence i virus influence. Pneumoniju može uzrokovati i virus ospica, naročito u neishranjene djece.

U zdravih odraslih osoba pneumoniju uzrokuju dva tipa virusa, zvana tipovi A i B. U odraslih poneumoniju može uzrokovati i virus vodenih kozica. U starijih ljudi virusna pneumonija je najvjerojatnije uzrokovana virusom influence, parainfluence ili respiratornim sincicijalnim virusom. Ljudi svake dobi sa oslabljenim imunitetom mogu dobiti tešku pneumoniju izazvanu citomegalovimsom ili virusom herpesa simpleksa.

Većina virusnih pneumonija liječi se lijekovima da bi se uništio virus. Međutim, neke teške virusne pneumonije mogu se liječiti protuvirusnim lijekovima, npr. pneumonija uzrokovana virusom vodenih kozica ili herpesa simpleksa može se liječiti aciklovirom. Godišnje cijepljenje protiv influence preporučuje se zdravstvenim radnicima, starijim osobama i ljudima sa hroničnim bolestima kao što su emfizem, šećerna bolest, srčana bolest i bubrežna bolest.

 

vasdoktor.com

nasetijelo @ 15:28 |Isključeno | Komentari: 0
Uvod

Wegenerova granulomatoza je potencijalno smrtna bolest koja se odlikuje teškom upalom zidova krvnih žila (granulomatozni vaskulitis), sinusa, pluća, bubrega i kože sa nakupinama koji se zovu granulomi. U nekim slučajevima zahvaćeni su samo nosni putevi, disajni putevi i pluća.

U toj su bolesti krvne žile pluća upaljene a nešto plućnog tkiva je uništeno. Uzrok Wegenerove granulomatoze je nepoznat, ali vjerojatno određenu ulogu imaju i alergijske reakcije.

 

Simptomi i dijagnoza

Plućna Wegenerova granulomatoza ne mora uzrokovati simptome, ali može izazvati povišenu temperaturu, gubitak težine, umor, kašalj, zaduhu i bol u prsima.

Rtg grudnog koša može pokazati šupljine ili gusta područja u plućima koja izgledaju kao rak. Konačna se dijagnoza može postaviti samo mikroskopskim ispitivanjem malog komadića tkiva koje se može uzeti iz zahvaćenog područja kože, nosnih puteva, disajnih puteva ili pluća. Određeno antitijelo, koje se zove antineutrofilno citoplazmičko antitijelo, može se često otkriti u krvi ljudi s Wegenerovom granulomatozom.

 

Liječenje

Bolest se bez liječenja može naglo pogoršati i uzrokovati smrt tako da liječenje treba započeti odmah nakon što je postavljena dijagnoza. Plućna Wegenerova granulomatoza može reagirati i na same kortikosteroide, ali mnogi ljudi trebaju i drugi lijek, koji oslabljuje imunitet, kao što je ciklofosfamid.

 

vasdoktor.com

nasetijelo @ 15:25 |Isključeno | Komentari: 0
nedjelja, listopad 21, 2012
Za jetru se obično kaže da je laboratorijum našeg organizma, a to je ime dobila zato što se u njoj obavljaju mnogobrojne i raznovrsne hemijske radnje, koje u takvom obliku ne obavlja ni jedan drugi organ. Da bismo što bolje razumeli kakva treba da bude dijeta kod obolelih od jetre, mi ćemo u glavnim crtama izneti normalne i poremećene radnje jetre u vezi sa glavnim sastojcima naše hrane. 

Naša hrana se sastoji iz tri glavna sastojka: masti (biljnih i životinjskih), belančevina (meso, sir i jaja) i najzad ugljenih hidrata (šećer, brašno, krompir i dr.). 

Kada mast uneta hranom dodje u jetru, ona mast zadržava, a potom šalje u druge rezervoare, gde je obično njeno nagomilavanje prirodno (oko trbuha, kukova i grudi). Poremećajem tog normalnog rada, tj. kada jetra nešalje mast u depoe, nastaje oboljenje jetre, naime mast se nagomilava i trajno zadržava u jetri. To oboljenje jetre je često i iz njega mogu da se razviju mnogo teža pa i smrtonosna oboljenja. 

Prema tome, ovo stanje možemo da shvatimo kao početak teških i neizlečivih oboljenja jetre, a tu spada i ciroza jetre (hronično zapaljenje jetre). 

Drugi važan sastojak je belančevina (meso, sir i jaja). To je onaj deo hrane čiji sastojci, pored ostalog, služe i kao zaštita jetre od otrova bilo koje vrste. Ova se hrana svari u crevima do svojih osnovnih sastojaka koji dolaze krvnim putem u jetru, a ona ih potom koristi za svoje poslove. Ona, pak, količina ove belančevinaste hrane koja je suvišna i nije potrebna jetri biva izbačena iz organizma, tj. u našem organizmu se ne stvaraju njene rezerve. Zbog toga je neophodno potrebno da se ova vrsta hrane stalno unosi. 

Pored toga, jetra isto tako igra značajnu ulogu pri razmeni materija. Jetra nagomilava šećer u vidu rezervi i daje ga organizmu kada je to potrebno. Ona taj posao obavlja zajedno sa drugim organima, kao što su, na primer gušterača, nadbubreg i dr. Tako se dešava da u slučaju oboljenja drugih organa može da nastane poremećaj u razmeni šećera, a da jetra nije uzrok tog poremećaja. 

Ugljenim hidratima su ranije pridavali bitnu ulogu u zaštiti jetre. Medjutim, oni ni danas nisu izgubili svoj značaj, ali u ishrani obolelih od jetre prvo mesto zauzimaju belančevine. Masti se kod pojedinih oboljenja jetre smatraju štetnim, a kod izvesnih indiferentnim. Znači, kod jetrinih oboljenja dijeta bi bila u stvari lečenje, jer unošenjem belančevina unosimo jetrine zaštitne činioce. U ishrani obolelih od jetre mora biti dosta belančevina. Količina ne sme biti preterana, jer preterana količina može čak i da škodi a većina bolesnika to teško podnosi. 

Što se tiče izvora belančevina, i o tome treba voditi računa. To zavisi od sastava pojedinih belančevina. Izgleda da je najpodesnija i najkorisnija belančevina iz sira. Ona ima najviše neophodnih sastojaka, a uz to je bolesnici veoma lako podnose. Kod izvesnih težih jetrinih oštećenja meso se ne preporučuje (u momentu popuštanja jetrine antitoksične uloge). Posne vrste riba služe takodje za dijetetsku ishranu obolelih od jetre. 

Ugljeni hidrati u savremenoj dijetetici jetinih oboljenja njisu izgubili svoj značaj, te ostaju i dalje u upotrebi. Njih treba davati u vidu pirinča, hleba, griza, pa čak i šećera (80-100 grama). Trščani šećer se obično ne podnosi dobro, jer je suviše sladak i može se zameniti groždjanim. I druge šećere je korisno davati bolesnicima od jetre. Količina ugljenih hidrata potrebnih ovim bolesnicima za 24 sata iznosi obično oko 6 grama na kilogram bolesnikove težine. 

Masti se ne izbacuju iz dijete obolelih od jetre, jer hrana bez masti nije korisna, pošto bi izostale izvesne radnje i funkcije koje ona omogućava. Najbolje podnošljiva masnoća su maslo i ulje. Daju se oko 50 grama dnevno, ili, još bolje, 1 gram na kilogram telesne težine. Zabranjeno je unošenje svinjske i goveđe masti, slanine i dr. 


Izvor: Veliki Narodni Kuvar 

www.turbo-kuvar.com

nasetijelo @ 09:18 |Isključeno | Komentari: 0
JETRA - GLAVNA LABARATORIJA NAŠEG TIJELA

Od svih složenih hemijskih laboratorija našeg tijela, jetrene ćelije su najzanimljivije. Milijarde ovih radnih jedinica, koje se nalaze u sastavu jetre, usmjerene su prema krvi i krvnim žilama koje dolaze iz tankog crijeva. Razmatrat ćemo  sve ove pojedinačne strukture kao jedan nevjerovatan organ, koji zovemo jetra.

Ona je najveća žlijezda našeg tijela i pridodata je organima za varenje. Teška je oko 1500 grama. Njena dužina iznosi oko 30 cm, širina oko 16 cm, a debljina 8cm. To je organ crvenkasto­smeđe boje i meke konzistencije. Kod oboljenja jetre i žučne kese javlja se bol u predjelu desne lopatice.

Jetra, koja leži u desnom gornjem uglu trbušne šupljine, funkcioniše kao izuzetan filter u krvnom sistemu. I dok bubreg filtrira proste vodene rastvore, viškove materijala u ljudskom tijelu, jetra čisti složene rastvore, kao što su lijekovi i hormoni. Zbog svog položaja i funkcionalne povezanosti sa drugim organima tijela, poremećaji u funkcionisanju jetre imaju veliki uticaj na metabolizam tijela i na rad drugih organa, a naročito slezene, koštane srži, endokrinih žlijezda, bubrega i centralnog nervnog sistema.

Jetra je svakodnevno izložena  djelovanju različitih toksina, tako da nema bolesti  organa u tijelu, a da pri tome nije oštećena i jetra. Jetra ne funkcioniše samo kao filter za hranu i viškove metabolizma, već takođe proizvodi globuline i enzime, koji obnavljaju krvne žile.1

 

U jetri nastaje oko 90-95 % svih proteina plazme. Zanimljivo je pomenuti da jetra može za 4-7 dana proizvesti polovinu ukupne količine proteina plazme u našem tijelu. Gubitak plazme izaziva naglu diobu ćelija jetre, pa se jetra ustvari povećava dok se ne obezbjedi dovoljna količina proteina u plazmi. Među najvažnije funkcije jetre ubraja se njena sposobnost da sintetizira aminokiseline.

 

Sposobnost jetre da odstranjuje amonijak pretvarajući ga u karbamid, spašava naše tijelo sigurne smrti. Specijalne ćelije pronađene u jetri uništavaju bakterije u krvi koje prolaze kroz jetru, naročito kada dolaze iz crijeva. Krv iz crijeva, zajedno sa toksinima i bakterijama, ulazi u jetrene ćelije i njihove sinuse.

 

Unutrašnja površina svih sinusa jetre je krcata tim specijalnim Kupferovim ćelijama koje strše u krv koja ovuda protiče. Te su ćelije toliko aktivne  da iz krvi mogu ukloniti 99% i više bakterija prije nego one dospiju do kraja svog jetrenog puta.

 

Kada se broj čestica ili otpadnih materija u krvi povećava ove specijalne ćelije se takođe povećavaju i beskompromisno otklanjaju te nepoželjne elemente. Jetra proizvodi izvore energije za tijelo. Jedna od najznačajnijih osobina jetre jeste proizvodnja glukoze, koja predstavlja glavni izvor energije u organizmu.

 

Glukoza  se svakog dana uzima iz hrane, pretvara u glikogen i skladišti u jetri. Tako jetra kontinuirano kontroliše nivo glukoze u krvi.

 

U periodu između obroka  nivo glukoze u krvi počne da opada, jetra pretvara uskladišteni glikogen u iskoristivo gorivo - glukozu. Dakle, jetra ne dopušta  da nivo glukoze padne ispod dozvoljene vrijednosti.

 

Kod čovjeka sa oboljenjem jetre, neposredno nakon obroka bogatog šećerima, koncentracija glukoze u krvi poraste  oko tri puta više nego kod zdrave osobe. Jetra takođe može proizvesti glukozu od masnih kiselina i aminokiselina, baš kao što može pretvoriti druge ugljene hidrate, koji se ne mogu lako koristiti u proizvodnji energije, u glukozu. Kroz jetru svake minute protiče oko 1,5 litra krvi, a u specifičnim uslovima može poprimiti ulogu rezervoara krvi. Jetra posjeduje strukturu koja može da se širi ili skuplja. Uz pomoć te osobine, ona može da skladišti krv i oslobađa je u krvne žile.

 

U zdravom tijelu, jetra može zadržati 10% ukupne količine krvi iz ljudskog tijela, što predstavlja oko 450 ml. U nekim situacijama, tj. kada dođe do oštećenja srca, količina krvi koja obično cirkuliše u tijelu postaće previše velika za srce. U tom stanju, jetra duplira svoj kapacitet za zadržavanje krvi i skladišti jedan litar krvi.

 

Tako ona omogućava srcu da radi pod optimalnim ritmom. Kada se potreba za krvlju poveća, npr. prilikom fizičkog rada, jetra oslobađa uskladištenu krv u krvni sistem i zadovoljava potrebe za krvlju. Jetra radi ekonomično. Kada se glukoza potroši u mišićima, oslobađa se jedan višak metabolizma u vidu mliječne kiseline.

Ako se mliječna kiselina duže zadrži u mišiću, ona stvara bol i onemogućava njegovo djelovanje. Jetra sakuplja tu mliječnu kiselinu iz mišića i  pretvora je u glukozu.

Ova naša laboratorija proizvodi nova crvena krvna zrnca umjesto onih mrtvih. (Sl.5) Slezena i jetra su mjesta gdje se proizvode nova crvena krvna zrnca i gdje se pretvara glavni dio proteina u aminokiseline.

 

Jetra je mesto gde se skladišti gvožđe koje ima važne funkcije u tijelu. Izuzevši željezo u hemoglobinu, ubjedljivo najveći dio željeza u tijelu, pohranjen je u jetri. Kad se u tjelesnim tekućinama  nađe višak željeza, jetra ga skladišti do potpune regulacije.

 

Jetra predstavlja najbolje skladište u tijelu. Svi minerali, proteini i male količine masnoća i vitamina, uskladišteni su u jetri. Kad god je potrebno, ona ispušta uskladištene supstance u data područja  na najbrži mogući način. U najvećim količinama se u jetri pohranjuje vitamin A, ali isto tako i vitamin D i B12. U jetri se nalazi dovoljno vitamina A za 1-2 godine, a vitamina D i B12 za 1-4 mjeseca. Ona brižljivo kontroliše da li tijelo ima dovoljno energije, uz pomoć jednog specijanog  sistema. Svi organi u tijelu povezani su sa jetrom. Jetra ima značajnu ulogu u zgrušavanju. Proces krvarenja nosi velike opasnosti po naš organizam. Pošto se krv nalazi u krvnom sistemu pod pritiskom, prilikom povrede krvne žile dolazi do naglog isticanja krvi.

 

 Međutim,  kod zdrave osobe formira se jedna montažna mreža, čije glavne dijelove izgrađuje jetra. Ako je jetra funkcionalna, ovaj proces teče bez imalo poteškoća. Osnovu ove mreže čine trombociti i fibrinogen. Ovaj kompleksan proces se odvija kroz 12 kaskadnih reakcija. Proces je konstruisan da  se može zaustaviti na bilo kom mjestu.

 

Fibrinska mreža pod elektronskim mikroskopom izgleda fenomenalno.(Sl.8) Jetra stvara veliki dio sastojaka koji se iskorištavaju u procesu zgrušavanja. Za metaboličke procese u jetri gdje se stvaraju protrombin i ostali faktori izuzetno je bitan vitamin K.

 

 

Bez njega je praktično nemoguće zaustaviti krvarenje. Zbog vrlo aktivnih hemijskih zbivanja u jetri, jetra je poznata po  sposobnostima da uklanja otrove i izlučuje lijekove kao što su: sulfonamidi, penicilin, ampicilin, eritromicin i drugi.

 

Na sličan način se hemijski mijenjaju i izlučuju hormoni. Režnjevi jetre sastoje se od režnjića, koji predstavljaju osnovnu jedinicu njene građe. Režnjići su u obliku piramida, promjera  1-2 mm. Ljudska jetra  sadrži 50 000-100 000  režnjića.   

 

Režnjić  se sastoji  od jetrenih ćelija poredanih zrakasto, kao žice na točku. S jedne strane  ovih poredanih jetrenih  ćelija teku mali žučni kanalići, koji odvode proizvedenu žuč, a s druge strane protiče krv koja se filtrira i oslobađa otrovnih i nepotrebnih tvari. 

 

U ovoj zrakastoj strukturi jetre krv i žuč teku u suprotnim smjerovima. U centru jetrenog režnjića nalazi se  centralna vena koja prima i odvodi krv.  Jetra je jedan ogroman filter sa zadatkom da oslobađa iz tijela suvišne materije.

 

Iz ovih jetrenih prostora otiče i suvišna tekućina limfnim žilicama. Dok krv protiče kroz bezbrojne žilice jetre u njima se nalaze specijalne Kupferove ćelije, koje eliminišu sve napasnike i toksične supstance. Specijalnim odvodnim sistemom se sva žuč sliva i odvodi u žučnu kesicu.

 

Jetra ima sposobnost da reparira samu sebe. Ako je neki njen dio oštećen, preostale ćelije popravljaju oštećeni dio, tako što odmah povećavaju svoj broj. Čak i ako se dvije trećine ovog organa odreže, preostali dio se obnavlja.

 

I dok sebe reparira, jetra uklanja oštećene ili mrtve ćelije iz svoje sredine i zamjenjuje ih novim. Jedna ćelija jetre dovoljno je specijalizovana da omogući više od 500 operacija istovremeno. ]elije jetre prerađuju mnoge tvari, koje nastaju na drugim mjestima u  tijelu.

 

 

 

Među njima je najvažniji bilirubin, jedan od glavnih konačnih produkata razgradnje hemoglobina iz eritrocita. Eritrociti koji su preživjeli svoj vijek, u trajanju od prosječno 120 dana, postali su previše krhki da bi dalje mogli opstati.

 

Membrana im puca i oslobađa se hemoglobin. U daljem toku  fizioloških reakcija oslobađa se bilirubin, da bi se izvršila njegova obrada i eliminacija. Na kraju se bilirubin  zadržava  u  malim količinama i nastavlja put u plazmi. Riječ žutica označava žućkasto prebojenje tkiva, uključujući žutilo kože i dubljih tkiva.

 

Najčešći uzroci žutice su:

 

1)         pojačano razaranje eritocita,

 

2)   opstrukcija žučnih vodova ili

 

3)   oštećenje ćelija jetre.

 

Glavna probavna funkcija jetre je da neprekidno stvara  malu količinu sekreta zvanog žuč. Žuč se izlučuje u sićušne žučne kanaliće, koji se nalaze između ćelija jetre.(Sl.10) Iz žučnih kanalića  žuč ide u sve veće i veće žučne kanale, dok napokon, ne stigne u žučovod i žučnu kesicu ili se izlije direktno u  dvanaestopalačno crijevo.

 

Žuč se neprekidno pohranjuje  u žučnu kesicu, koja ima oblik kruške, duga je oko 8 cm i zavučena je ispod jetre. Ukupna  dnevna količina žuči iznosi od 0,6-1 litar, a maksimalna zapremina žučnog mjehura je samo 40-70 ml.

 

 

 

 

 

Pa ipak se u žučnom mjehuru može pohraniti sva žuč koja se proizvede u 12 sati, jer se kroz sluznicu žučnog mjehura  apsorbuje tj.  upija voda, natrij i kloridi, a koncentrišu se ostali žučni sastojci.

 

Žuč se obično koncentriše oko 5 puta, a maksimalno se može koncentrisati  12-18 puta. Žučni mjehur prazni svoju pohranjenu koncentrisanu žuč u dvanaestopalačno crijevo, uglavnom kao odgovor na hormone koji se oslobađaju iz tankog crijeva, a rezultat su konzumiranja hrane bogate mastima i proteinima.

 

Kad u hrani nema masti, žučni mjehur se slabo prazni. Kad hrana sadrži dovoljnu količinu masti, žučni mjehur se potpuno isprazni za otprilike sat vremena.

 

Žuč sadrži soli koje pospješuju efikasnost varenja i upijanja masti. Ukus, a ponekad čak i sam pogled na hranu može da bude dovoljan poticaj da se žučna kesa isprazni. Glavni je zadatak  žučnih soli da kapljice masti učini takvim, da ih mućkanje u tankom crijevu može lako raspršiti.

 

Ovaj učinak je analogan upotrebi deterdženata u domaćinstvu, radi čišćenja masnih mrlja. Žučne soli su  i prevoznici jednostavnih masnoća u crijevima. Kad žučnih kiselina ima u obilju, upija se oko 95% masnoća, a kad žučnih kiselina nema, apsorbuje se samo 50-60% od uobičajene količine. Kad u probavnom traktu nema soli žučnih kiselina, stolicom se gubi i do 40 % masti, pa se može razviti metabolički deficit. Kad se masti nedovoljno  apsorbuju, tada  nema ni vitamina topivih u mastima: A, D, E i K.

 

Naročito je opasan nedostatak vitamina K, koji se javlja već nekoliko dana po prestanku lučenja žuči.  Zbog tog nedostatka   jetra ne može stvarati faktore zgrušavanja, pa dolazi do teških poremećaja u zgrušavanju krvi.

 

]elije jetre stvaraju žučne soli iz holesterola. U procesu lučenja tih soli, holesterol se izlučuje  u žuč. Holesterol je nus produkt pri stvaranju i lučenju žučnih soli. Njegova količina u žuči zavisi od količine masti u hrani, jer se holesterol  stvara kao jedan od produkata metabolizma masti.

 

 Zbog toga, osobe koje godinama uživaju velike količine masti naginju stvaranju žučnih kamenaca. Najprije se stvaraju kristali na sluznici žučne kese. Na ove kristale se dalje taloži holesterol, pa kristali postaju sve veći i veći, stvarajući  nekoliko velikih ili samo jedan kamenac, koji ispuni sav žučni mjehur.

 

Pri žučnom napadu pacijent osjeća bolove koji se zrakasto šire iz gornjeg desnog dijela trbuha naviše, prema desnom rebarnom luku, ponekad i preko ramena i  niz leđa. Takav žučni napad može trajati nekoliko minuta ili sati, sa jakim bolom koji ne slabi, a ponekad se javlja  mučnina i povraćanje.

U 90% slučajeva, kamen u žučnoj kesi se javlja kada žuč postane prezasićena holesterolom, koji se kristališe u tvrde kuglice prečnika do 2,5 cm. Vidimo da je ishrana bitan faktor u nastajanju žučnih kamenaca.

Ovi kamenčići su bezopasni, ali ponekad se pokreću pri kontrakciji žučne kesice i zatvaraju  otvor kanala. Tada se javlja bol. Kada su pacijenti izloženi čestim napadima, život postaje nepodnošljiv.

Prvo ćemo navesti hranu i pića kojih se trebamo odreći da zaštitimo žučnu kesicu: kafa i drugi oblici kofeina, meso i mliječni proizvodi, namirnice bogate masnoćama i šećerima. Naročito opasne namirnice su jaja, crni luk i svinjetina.

Izuzetno bitne namirnice u prevenciji i liječenju žučnih kamenaca su  one sa mnogo biljnih vlakana, jer regulišu nivo šećera u krvi. To su integralne žitarice, voće i povrće.3

Žene vegetarijanci su upola manje sklone stvaranju kamenaca u žučnoj kesi od onih žena koje jedu meso.

U istraživanju na Harvardu, koje je obuhvatilo  88 000 žena, utvrđeno je da one žene koje su najviše jele povrća  imale su male šanse da dobiju kamen(30 - 40%). Posebno su bile otporne one koje su jele  najviše jezgrastog voća, soje, sočiva, graška a naročito pomorandži.

 

Preskakanje doručka, stvara uslove za stvaranje kamena u žučnoj kesi, jer nema stimulacije za proizvodnju razblažujućih žučnih kiselina koje sprečavaju nastanak kamenca.

 

Prema dr Lindi Pejdž veoma je korisno ispiranje žučne kese, koje se sastoji od trodnevnog posta sa maslinovim uljem i šestodnevne dijete na maslinovom ulju, limunu, mrkvi, spanaću, celeru i peršunu. Slične  tečnosti treba uzimati 4-5 puta dnevno. Grčki istraživači su utvrdili da su osobe koje uzimaju mnogo životinjskih masti, kao što su masno meso i puter, sklonije stvaranju kamena. Ovi istraživači   ustanovili su da unošenje mnogo maslinovog ulja sprečava stvaranje kamena.

 

Čak i mali višak kilograma predstavlja opasnost od nastanka kamena u žučnoj kesi. Harvardska studija pokazuje da su gojazne žene šest puta sklonije stvaranju kamena od onih normalne težine. Žene sa samo 4,5 kg viška tjelesne mase , imale su gotovo dvostruko više izgleda da dobiju kamen.

 

Hepatitis je virusna infekcija koja oštećuje jetru. Postoje tri tipa hepatitisa: A,B i C. Hepatitis A se obično prenosi hranom ili vodom zagađenom fekalijama. Virus A, koji se nalazi u krvi i stolici bolesne osobe, prenosi se najčešće oralnim putem pa se naziva bolest prljavih ruku. Hepatitis B dolazi od bojenih produkata krvi, koji se koriste u transfuziji ili od  nesterilnih igala.

 

Oslabljena jetra čini čovjeka  osjetljivim za hepatitis. Faktori koji doprinose slabljenju jetre su drugi virusi, toksične hemikalije iz okolne sredine, kao i alkohol. Lijekovi koji oštećuju jetru mogu da obuhvate lijekove za smirenje, hemoterapijske agense, antibiotike i anestetike. Simptomi hepatitisa obuhvataju umor, mučninu, glavobolje, temperaturu, depresiju, promjenu vida, nervozu i žuticu, po kojoj se često i naziva ova bolest. Oporavak od hepatitisa zavisi od detoksikacije i jačanja organizma.

 

Biljna ishrana sprečava jetru da se premori. Dobro svakodnevno piće za čišćenje jetre sastoji se od jabučnog soka sa  medom. Ovaj sok podrazumjeva nekonzervisan sok, iscijeđen neposredno prije upotrebe iz svježih  jabuka. Podnevni obrok od jabuka, mrkve ili soka od povrća  djeluje blagotvorno na jetru.

U svijetu i kod nas je u porastu oboljenje jetre, koje nazivamo ciroza.(Sl.18) Pod ovim oboljenjem podrazumijevamo  sledeće promjene jetre:

 

- nekroza ili smrt jetrenih ćelija,

 

- dezorganizacija jetrene strukture,

 

- poremećaj cirkulacije i krvotoka jetre.

 

Postoje različiti uzroci i razne klasifikacije ciroze jetre. Mi ćemo pomenuti samo alkoholnu cirozu jetre, koju je najlakše spriječiti. Uzrok joj je alkohol, ali postoji i indirektni uticaj hipoproteinske hrane. Alkohol  izaziva postepeno različite patološke promjene na jetri, koje vode  od masne jetre, preko fibroze  do ciroze jetre.

 

 Ovakva jetra  je obično predstavljena nalazom masnih kapljica, ali i masnih vakuola u jetrenim režnjićima. Najčešći simptomi su žutica, smanjenje maljavosti, smanjenje testisa, sterilitet, poremećaj menstrualnog ciklusa, neuropsihički poremećaji, povećanje slezene i cirkulatorni poremećaji.

 

U liječenju i prevenciji  potrebno je apsolutno zabraniti upotrebu alkohola i ukloniti ga iz okoline bolesnika. Jetra ima zadatak da poništi djelovanje otrova i toksina u našem tijelu I zato se na njeno optimalno stanje mora obratiti velika pažnja.

 

Stanje jetre direktno je zavisno od ishrane. Prije nego navedemo neke od brojnih recepata koje nudi prirodna medicina, evo spiska provjerenih "prijatelja" i "neprijatelja" jetre. Namirnice koje su na vrhu liste poželjnih su artičoka i maslačak, od kojih se sprema veoma zdrava salata. Izvrsni lijekovi  za jetru su  potočarka, šargarepa, koprive i masline, kao i kvalitetno ulje od njih. Ljeti treba jesti lubenice i jabuke, a zimi narandže i grepfrut. Bareno povrće preliveno dobrim uljem se takođe preporučuje, a na začine treba zaboraviti. Jetru treba preventivno pročistiti uz pomoć čaja od žalfije, nane i ruzmarina.4

 

Za obnavljanje jetre i poboljšanje njene funkcije  predlažemo eliksir, koji se spravlja od svježe iscijeđenog soka maslačka i pravog čistog pčelinjeg meda. Jetru nazivamo mozak utrobe i smatramo je najznačajnijim zaštitnikom organizma.

 

Ona prima glavne udare kada pretjeramo sa upotrebom lijekova, teške hrane i vještačkih stimulansa. "Čim bolesnika više hranite, tim mu više škodite", rekao je Hipokrat.

 

Pogotovo se to odnosi na masnu, slatku i tešku hranu. Ako želimo zdravo tijelo obratimo pažnju kako postupamo sa nezamjenljivom laboratorijom našeg tijela. Ishrana je ogledalo života, a stanje jetre je  stvarni pokazatelj ishrane.

www.traganja.com

nasetijelo @ 09:16 |Isključeno | Komentari: 0
Surutka je bogata proteinima, vitaminima (B2, B6, B12, C, K), aminokiselinama, enzimima, mineralima koji čuvaju život (kalcijum, fofsor kalijum, magnezijum), sprečavaju demineralizaciju organa i kostiju i mnogo drugih za zdravlje i razvoj živih bića, neophodnih materija. Minerali održavaju tonus ćelija i sprečavaju visok krvni pritisak, moždani udar, infarkt. Proteini sprečavaju osteoporozu, regulišu holesterol, zaustavljaju dejstvo zubnog plaka, povećavaju mišićnu masu, jačaju imunitet, smanjuju stres i što je veoma bitno regenerišu jetru.

 

Jetra je najveca žlezda u našem organizmu i jedini je unutrašnji organ koji ima moc regeneracije. Bolesti jetre su cesti uzrocnici smrti, pa o njoj treba ozbiljno brinuti tokom celog zivota. Ona svakodnevno obavlja veoma brojne, slozene i bitne funkcije u nasim organizmima da nas odrzala u zivotu i zdravlju:

- ima kljucnu ulogu u preradi hrane koju jedemo,

- u procesu detoksikacije, štiti nas od štetnog uticaja brojnih toksina kojima smo izloženi.

 

 Hemijski proizvedeni lekovi opterecuju jetru, jer su strane i neprirodne materije za organizam pa se zbog toga preporučuje uzimanje surutke za vreme takve vrste terapije.

 

Kada se sprovodi terapija za regeneraciju jetre uz pomoc surutke potrebno je u duzem vremenskom periodu svakodnevno piti surutku (od 0.5 do 1L) a pri tom izbegavati masnu hranu, alkohol, cigarete i svake druge otrove i materije koje ostecuju jetru. Da bi se postiglo sto bolje i brze izlecenje pozeljno je u isto vreme redovno u ishrani upotrebljava i mladi sir. Najbolje ga je jesti za dorucak i to na prazan stomak.

 

Surutka se preporucuje i za mrsavljenje jer surutkini proteini pospešuju mršavljenje i utiču na povećanje mišićne mase. Pored toga daju osećaj sitosti jer utiču na povećanje nivoa hormona koji smanjuje apetit.

Regeneracija jetre prirodnim putem

Jetra je naš jedini unutrašnji organ koji se može regenerisati. Ona svakodnevno obavlja veoma važne funkcije u našem organizmu i održava nas u životu. Jetra je odgovorna za preradu hrane, masnoca, eliminaciju toksina i drugih štetnih materija koje unosimo, tako da ne možemo biti zdravi, vitalni i spokojni bez zdravog funkcionisanja jetre. Sve materije koje unesemo u organizam odlaze u jetru, gde se razvrstavaju na toksine i ostale molekule. Jetra pretvara toksine u molekule koji se mogu eliminisatii iz organizma putem bubrega ili creva. Ona je odgovorna za sintezu vecine proteina koji cirkulišu u krvi, zato predstavlja organ koji ima kljucnu ulogu u regulaciji nivoa šecera u krvi. Reguliše zgrusavanje krvi, ucestvuje u procesu regulisanja obima krvi u organizmu i cak utice na nivo hormona u organizmu.

 

Na osnovu svega ovoga može se zakljuciti da se jetra brine za naše kompletno zdravlje, kako fizicko tako i mentalno. Simptomi disfunkcije jetre mogu biti mnogobrojni kao što su: hronican osecaj umora, nesanica, depresija, glavobolja, migrena, promene raspoloženja, slabije pamcenje, PMS, poremecaj hormona, mucnina, nepodnošenje masne hrane, poremecaj rada zucne kese, nadutost, zatvor ili proliv, gubitak apetita...

 

Da bi se jetra održala u dobroj kondiciji treba izbegavati preteranu upotrebu alkohola, kafe, lekova, masne i pržene hrane, cigareta i svih drugih štetnih otrova. Kada je upotreba masti u pitanju prednost dati hladno ceđenim uljima, kao što je maslinovo i ulje od semena bundeve. Voce i povrce gajeno uz upotrebu pesticida detaljno prati.

 

Lekovite biljke i hrana koja regenerise jetru

Pažljivo biranom ishranom i upotrebom lekovitih biljaka možemo ne samo sacuvati vec i regenerisati oštecenu jetru. Regeneracije jetre prirodnim putem kada je hrana u pitanju preporucuje se konzumiranjem surutke, jogurta, mladih sireva, cvekle, borovnice, brusnice, articoke. Lekovite biljke koje regenerisu i poboljšavaju funkciju jetre su: maslacak (koristi se cvet i pogotovo koren biljke), sladic (povecava proizvodnju interferona), tinktura od belog sleza (koja još i podiže imunitet organizma), cickovo mleko u obliku tonika (jedna od najpoznatijih lekovitih biljaka za zdravlje jetre), lincura (koja je još i izvrstan lek za lecenje svih bolesti želuca).

 

http://www.priroda-leci-sve.com/surutka.htm

nasetijelo @ 09:10 |Isključeno | Komentari: 0
Čišćenje jetre od žučnih kamenčića dramatično popravlja probavu, koja je osnova vašeg ukupnog zdravlja. Možete očekivati nestanak alergija.Nevjerojatno, ono također eliminira bol u ramenu,gornjem djelu ruke i gornjim leđima.Imati ćete više energije i pojačan osjećaj blagostanja.

 

Čišćenje kanala koji povezuju jetru i žuč je najsnažnija procedura kojom možete poboljšati svoje zdravstveno stanje.

Ali ovo čišćenje ne bi trebalo provoditi prije programa čišćenja parazita, a da bi se postigli najbolji rezultati treba odraditi još i čišćenje bubrega i popravke zubiju.

 

Posao jetre je da stvara žuč, 1 do 11/2 četvrtine dnevno.Jetra je puna cjevčica (žučne cjevčice) koje dostavljaju žuč do jedne velike cjevi ( zajednička žučna cjev). Žučna kesica je spojena na zajednički žučni odvod i djeluje kao rezervoar za skladištenje. Jedenje masti ili proteina pokreće stezanje i pražnjenje žučne kesice tijekom dvadesetak minuta, tako da sakupljena žuč završava svoj put kroz žučni odvod u probavnom traktu.

 

Kod mnogo ljudi, uključujući i djecu , žučne cjevčice su zakrčene žučnim kamenčićima. Neki od tih ljudi razvijaju alergije dok neki ne pokazuju nikakove simptome.Kada skaniramo žučnu kesicu ili je pregledamo rengenskim zrakama ništa se pokazuje. Tipično , oni (kamenčići) se ne nalaze u žučnoj kesici. Osim toga previše su mali da bi ih rentgenske zrake registrirale. Postoji nekoliko različitih verzija kamenčića, a kod većine nalazimo kristaliće kolesterola. Oni mogu biti crni.crveni, bijeli, zeleni ili smeđe obojeni. Zeleni svoju boju dobivaju od svog žučnog ogrtača. Primjetite na slici koliko njih na sebi nosi neidentificirane objekte. Da li su to ostaci nametnika? Primjetite koliko ih ima oblik čepova sa uzdužnim rupicama ispod vrhova. Možemo vizualizirati blokiranu žučnu cijevčicu kroz ove oblike. Drugo kamenje je nastalo od nakupina puno malih kamenčića što nam govori da su regrupirani u žučnim cjevocodima ubrzo nakon zadnjeg procesa čišćenja.

 

U samom središtu svakog kamenčića pronalazimo skupinu bakterija, što prema znanstvenicima, sugerira da je mrtvi dio parazita započeo formiranje kamenčića.

 

Kako kamenje raste i postaje sve brojnije pritisak na jetru uzrokuje smanjenje proizvodnje žuči. Zamislite situaciju da je vaš crijevo za polijevanje vrta prepuno klikera. Puno manje vode će moći proći, što će umanjiti sposobnost crijeva da izbaci klikere. Kod žučniog kamenja, puno manje kolesterola napušta tijelo i samim tim nivoi kolesterola rastu.

 

Žučno kamenje je porozno, pa samim time može pokupiti bakterije, ciste, viruse i parazite koji prolaze kroz jetru. Na ovaj način, gnjezda infekcije se stvaraju, te zauvijek opskrbljuju tijelo svježim bakterijama. Niti jedna infekcija stomaka kao što je čir, ne može biti trajno izliječena bez uklanjanja tih kamenčića iz jetre.

 

 

 

 

 

 

Dijeta za čišćenje jetre

 

 

Nakon obilnog banketa, odmah po ustajanju, pijte 3 ili više čaša tople vode u koju ste iscijedili cijeli limun. Od tada nadalje limunadu bez šećera pijte prije doručka, ručka, večere i kad god ste gladni.

 

Za čišćenje organizma možete uzimati i pirjanu rajčicu ili sok od rajčice. Pijte vruću vodu s limunom ili sok od rajčice kad god vam je ugodno, što više to bolje.

 

Od ovog ćete režima izgladnjeti, tako da ćete se drugog dana radovati sljedećoj mješavini:

 

85 g maslinovog ulja

55 g ricinusovog ulja

85 g tučenog vrhnja

 

Mješavinu ispijte prije spavanja, a nakon toga možete sažvakati komadić limuna da biste poboljšali okus. Mnogo je jednostavnije nego što izgleda. Rano ujutro potjerat će vas na zahod i vidjet ćete da u cijelom svom životu niste imali tako tamnu stolicu i tako neugodan miris.

 

Sljedećeg jutra pripremite sljedeći doručak:

Pirjana rajčica: zreloj rajčici izrežite dio oko peteljke, u većini slučajeva je otrovan. Narežite rajčicu na male dijelove, dodajte malo vode i kratko vrijeme kuhajte. Možete dodati sol, luk i začine, ali nikakvu masnoću.

 

Imajte na umu da niti jedna ekstremna dijeta nije apsolutno dobra za vaše zdravlje. Stoga, prije nego se posvetite "novom" režimu prehrane, potražite savjet svog liječnika.

 

ordinacija.hr

nasetijelo @ 09:09 |Isključeno | Komentari: 0
Jetra je jedan od najvažnijih pročistača u ljudskom tijelu i ujedno naš najveći unutarnji organ koji je odgovoran za više od 500 vitalnih funkcija. Njene najvažnije funkcije su izlučivanje žuči, čišćenje krvi i proizvodnja topline, osiguranje mišićnoga goriva (glikogen), probavljanje masnoće iz prehrane i proizvodnja vitamina A. Jetra obavlja i detoksikaciju koja je posebno važna za naš organizam i bez tog procesa bili bismo mrtvi za samo nekoliko minuta kad bi nam čak i naizgled bezopasna tvar poput kofeina bila ubrizgana izravno u krvnu žilu koja vodi do srca. Ali, kada bi taj isti kofein bio ubrizgan u krvnu žilu koja vodi do jetre, izlučio bi se bezopasno iz našeg tijela za samo nekoliko sekundi. Zbog svega navedenog jasno se dobiva dojam koliko je zdrava i odmorna jetra važna za naše zdravlje i tijelo te da je treba čuvati. 

Jetra se također, kao i svi organi u tijelu, može opteretiti lijekovima i nezdravim načinom života. S obzirom na to da je usko povezana uza žuč koja najčešće reagira na prekomjerni unos masnih i teških namirnica te može biti puna kamenaca, jetru i žuč potrebno je s vremena na vrijeme očistiti i odmoriti tretmanom gorke soli. 

Savjetovanje s liječnikom 

Tim tretmanom može se prije svega riješiti kamenaca kojih ima u jetri, njenim kanalićima i u žuči. Čak i oni koji nemaju žuč mogu imati kamence u kanalićima. Ti kamenci sadrže kolesterol, sol i još neke tvari koje zagušuju normalan rad jetre i tako znatno usporavaju izbacivanje toksina iz tijela. No i ovdje je potreban oprez. Kamenci u jetri najčešće su bezopasni, ali oni u žuči, pogotovo oni veći od 1 cm, mogu izazvati komplikacije pa se preporučuje prije tretmana posavjetovati s liječnikom. Savjetovanje s liječnikom potrebno je i kod ozbiljnijih kroničnih bolesti, pogotovo ako uzimate neke lijekove i idete na još neke tretmane. 

No, ne morate imati kamence u žuči i jetri da napravite ovaj tretman. Čišćenje jetre pomoći će i kod brojnih alergija, psihičkih bolesti, srčanih bolesti, raka, artritisa, hepatitisa, dijabetesa, probavnih smetnji, nadutosti. Obično se preporučuje čistiti jetru dva puta godišnje (obavezno u proljeće i početkom ljeta), ali može se čistiti i više puta ako postoji potreba (jaka alergija, manji kamenci u žuči i sl.). Najbolji rezultati postižu se ako nakon prvog čišćenja postupak ponovite nakon 14 dana kako bi se počistili zadnji ostaci toksina i tretman bio u potpunosti uspješan. 

Samo za zdrave 

Ovo čišćenje pokazalo se jako uspješnim i rasprostranjeno je diljem svijeta. Preporučuju ga mnogi new age terapeuti jer je sigurno i nije poznat slučaj da je itko završio u bolnici. Naravno, ovdje je potrebna i vaša odgovornost prilikom pristupanja tretmanu koji se ne preporučuje slabim, pothranjenim osobama, djeci, trudnicama te svima koji pate od ozbiljnih oboljenja (a nisu se posavjetovali sa svojim liječnikom). 

ŠTO JE POTREBNO? 

- gorka sol 4 velike žlice 

- maslinovo ulje 1,5 dcl 

- svježi crveni grejp (ili limun ako baš nema grejpa) oko 2 dcl soka 

- voda 6 dcl 

PRIPREMA: 

Za čišćenje jetre najbolje je odrediti dva slobodna dana (vikend), dan prije i tijekom čišćenja najbolje je ne uzimati nikakve lijekove, vitamine, suplemente i slično, bez kojih se inače može. 

PLAN ČIŠĆENJA: 

PRVI DAN 

JUTRO: pojesti nemasni doručak bez ulja, maslaca, sira, vrhnja i mlijeka - najbolje voće, žitarice, kruh, med... 

PODNE: pojesti nemasni ručak - kuhano povrće, kruh, voće... bez ikakve masti! Potrebno je popiti dovoljno vode jer iza 14 sati nema više konzumiranja ni hrane ni vode! 

14 SATI: više ništa ne jesti i ne piti - ako se prekrši ovo pravilo, kasnije može doći do mučnine u želucu. 

NAKON 14 SATI: pomiješati 4 velike žlice soli sa 6 dcl vode. Najbolje je pripravak staviti na hladno jer će se tako malo neutralizirati gorak okus soli. 

18 SATI: popiti prva 2 dcl vode s gorkom soli. Usta se mogu isprati vodom ili sokom ili na nekoliko minuta žvakati kaugumu. Nema gutanja, ne pije se ništa osim te mješavine. 

20 SATI: popiti druga 2 dcl vode s gorkom soli. Sada je već moguć prvi odlazak u toalet. To je normalno i preporučljivo jer će crijeva biti slobodna, a jetra će se lakše čistiti. 

21.45 SATI: iscijediti sok grejpa ili limuna te pomiješati s maslinovim uljem (bolji je sok od grejpa jer ne radi grudice u ulju pa ga je lakše popiti). Pripremiti se za spavanje. 

22 SATA: u pet minuta popiti pomiješani sok od grejpa i ulja, najbolje stojeći, i odmah leći. Najbolje je leći na leđa s uzdignutom glavom na jastuku (prvih 20 minuta), a onda se prebaciti na lijevi bok. Nastojite da više ne ustajete. Boli neće biti jer su od gorke soli svi kanali prošireni. Pokušajte zaspati. 

DRUGI DAN 

6 SATI UJUTRO (sljedeće jutro): nakon dizanja, ne prije 6 sati, popiti treću dozu gorke soli i vode. Može se pojaviti mučnina, no ona će proći. Nakon što popijete gorku sol, vratite se u krevet. 

8 SATI UJUTRO: popiti zadnju dozu gorke soli i vode. Nakon sat vremena možete ustati. 

10 SATI UJUTRO: možete jesti. Najbolje nešto lagano, početi sa sokom i voćem. Do večere ste se oporavili. 

Tijekom ovog tretmana, pogotovo drugi dan, često ćete ići u toalet. Nemojte se začuditi ako u školjki ugledate puno malih zelenih kamenaca (zbog kolesterola plivaju na vodi). Obično je jetra prepuna kolesterola pa je zato najbolje postupak ponoviti za 14 dana kako biste bili sigurni da ste jetru do kraja očistili. Nakon tretmana malo ćete dehidrirati (moguć je neznatan umor) pa pijte puno tekućine i odmarajte se. 

 

www.jutarnji.hr

nasetijelo @ 09:07 |Isključeno | Komentari: 0
Pročistite jetru uz pomoć domaćih kućnih pripravaka

 

Naša jetra je odgovorna za mnoge važne funkcije u tijelu. Jetra proizvodi žuč i pomoću nje razgrađuje masnoće, te je važna za normalan rad probave i za opskrbu krvi nutrijentima iz crijeva. Jetra regulira strukturu krvi i osnovne biokemijske procese u tijelu, te je zadužena za regulaciju metabolizma i za proizvodnju i pohranu proteina u tijelu. Jetra neutralizira štetne tvari u tijelu.

Čišćenje jetre bi trebali napraviti nakon pročišćavanja probavnog trakta da izbjegnete gomilanje otrova u organizmu. Oprez: prije čišćenja jetre i žučnog mjehura provjerite da nemate kamenac u tim organima. Ako imate kamenac, ne preporuča se pročišćavati te organe. Dijabetes, akutni oblici internih oboljenja, prehlada, gripa i zarazne bolesti, pogoršanje kroničnih bolesti, opća slabost, stres, trudnoća i dojenje – sve su to stanja kod kojih također trebate izbjegavati pročišćavanje jetre.

 

Pripremite sok od 10 kg oprane, ali neoguljene crne rotkvice. Od toga ćete dobiti otprilike 3 l soka. Pospremite sok u frižider.

 

Pomiješajte vlakna koja su ostala nakon pravljenja soka sa šećerom (500 g šećera za 1 kg vlakana) ili sa medom (300 g meda za svaki kg) i spremite na toplo mjesto. Uzmite po 1 čajnu žlicu soka sat vremena nakon svakog obroka. Postepeno povećavajte dozu sve do pola čaše (1 dcl). Pročišćavanje će u pravilu proći glatko i lagano. Ako osjetite nelagodu, stavite topli oblog na područje gdje je jetra. Kad popijete sav sok počnite dodavati u jelo vlakna od rotkve koja ste pripremili ranije i to 2-3 žlice po obroku. Ovaj pripravak vam neće samo pročistiti jetru, već će vam ojačati srce i pluća. Za vrijeme procesa čišćenja jetre izbjegavajte masnu i ljutu hranu.

Narežite 3 komada oprane neoguljene cikle na komadiće i stavite ih u staklenku od 3 litre. Dodajte 3 žlice pšeničnog brašna i 500 g šećera. Staklenku stavite na tamno mjestu i držite 2 dana na sobnoj temperaturi. Nakon toga dodajte 700 g grožđica, 4 šalice šećera i pola šalice vode, te pustite da odstoji tjedan dana, s tim da svaki dan promiješate smjesu. Procijedite smjesu nakon 7 dana. Dobit ćete oko 1 l soka. Uzimajte 1 žlicu soka 3 puta dnevno 30 minuta prije jela. Kad ste potrošili sav sok napravite pauzu od 3 mjeseca. Nakon pauze ponovite čitav ovaj proces sa tromjesečnom pauzom još dva puta. To bi trebalo biti dovoljno da se jetra u cijelosti pročisti.

 

 

Čišćenje jetre uz pomoć ljekovitog bilja je duže, ali manje intenzivno.

 

Pomiješajte jednake količine poljske preslice (ćaporak), kukuruzne svile (kose) i cvjetova nevena. Prokuhajte 1 žlicu mješavine dvije minute u 2 šalice kipuće vode i ostavite potopljeno 30- 40 minuta. Tada procijedite i popijte pola čaše 3 puta dnevno nakon svakog obroka. Nastavite 3 tjedna, zatim uzmite jedan tjedan pauzu, pa ponovite još jedan tjedan.

 

Slijedeća metoda je dobra za ljude sa ranim stadijem hepatitisa. Pomiješajte jednake količine žutikinih boba, brezinog lišća, pelina i stolisnika. Stavite 1 žlicu mješavine u 1 šalicu kipuće vode i pustite da odstoji 30 minuta. Popijte 1 šalicu ujutro i navečer.

 

 

Pomiješajte 3 dijela troskota, 1 dio cvjetova kamilice, 2 dijela drijena, 4 dijela kantariona i 4 dijela smilja. Stavite 4 žlice mješavine u 1 l hladne vode i ostavite preko noći. Ujutro prokuhajte 5-10 minuta i kad se ohladi procijedite. Prvu čašu popijte ujutro na prazan želudac, a ostatak razdijelite na 4 dijela i popijte 1 sat nakon svakog jela. Popijte 1 šalice soka od bundeve svako jutro.

 

U 1 šalicu ohlađene prokuhane vode dodajte malo meda i nekoliko kapi limunovog soka. Popijte navečer prije spavanja.

 

Žučni mjehur i žučni kamenac:

 

Narežite 2 grejpfruta sa korom na male komade, stavite u 1,5 litara vode i ostavite da odstoji preko noći, a zatim procijedite. Popijte šalicu ujutro prije doručka.

 

Popijte pola žlice maslinovog ulja 30 minuta prije jela. Tretman traje 2-3 tjedna.

zena.hr

nasetijelo @ 09:04 |Isključeno | Komentari: 0
Čišćenje žučnih kanala jetre jedan je od najvažnijih i najučinkovitijih postupaka za poboljšavanje vašeg zdravlja. Čišćenjem se značajno poboljšava probava, koja je osnova vašeg cjelokupnog zdravlja.

 

Možete očekivati postupno nestajanje alergija, a stanje će se poboljšavati sa svakim čišćenjem koje napravite! Postupno će nestajati i bolovi u ramenima, nadlakticama i leđima. Imati ćete više energije i općenito ćete se osjećati bolje.

 

Procedura čišćenja jetre i žučne vrećice

 

Ne preporuča se raditi čišćenje jetre bez napravljenog Antiparazitnog programa (preagresivno za organizam) prvo treba napraviti Antiparazitni program koji uključuje čišćenje jetre i žučne vrećice. Antiparazitni program

 

Zašto je čišćenje jetre bez napravljanog antiparazitnog programa preagresivno za organizam?

Praksa je pokazala da više od 95 % ljudi ima parazite. Paraziti se najčešće u organizmu nalaze u jetri, ako pokušate čistiti jetru a da prije niste ubili parazite antiparazitnim programom tijekom čišćenja paraziti doslovno grebu i grizu da ostanu u jetri.

 

 

Na taj način više radite štete nego koristi s direktnim čišćenje jetre bez napravljenog antiparazitnog programa. Iz tih razloga preporuča se da čišćenje jetre radite kao dio Antiparazitnog programa.

 

Djeca ispod 16 godina ne trebaju raditi čišćenje jetre.

 

Funkcija jetre je da čisti organizam i proizvodi žuč, od 1.1 do 1.6 litara dnevno! Mnogi ljudi proizvedu samo oko 2 decilitra žuči dnevno. Skoro svi zdravstveni problemi su direktna ili indirektna posljedica smanjene proizvodnje žuči i nedovoljnog prijenosa žuči. Jetra je puna kanala (žučni kanali) koji sprovode žuč u jedan veći kanal (skupni žučni kanal).

 

Žučna vrećica je prikvačena na skupni žučni kanal i djeluje kao rezervoar za skladištenje. Unošenje masti i proteina izaziva stiskanje pražnjenje žučne vrećice u periodu od oko dvadeset minuta. Na taj način uskladištena žuč završava svoj put kroz skupni žučni kanal u crijeva.

 

Kod mnogih osoba, uključujući i djecu, žučni kanali u jetri i žučna vrećica su puni kamenaca. Kada se žučna vrećica snima rendgenski često se ništa ne vidi, većina je premala i nije stvrdnuta, što je preduvjet za vidljivost na rendgenu. Ima više vrsta žučnog kamenca, većina u sebi ima kristale kolesterola.

 

Kamenac može biti crne, crvene, bijele, zelene, ili tamnožute boje. Zeleno kamenje dobiva boju od boje žuči. U jednom čišćenju jetre i žučne vrećice može izaći na desetine, ukupno u više nuždi može ih biti i do 200 i više raznih dimenzija.

 

U samom centru svakog kamenca nalazi se grupa bakterija, što upućuje na to da je neki mrtvi dio parazita možda započeo sa formiranjem kamenca. Što su paraziti

 

Kako kamenac raste i postaje brojniji, pritisak na jetru uzrokuje da ona proizvodi manje žuči. Uz postojanje žučnog kamenca manje količine kolesterola napuštaju tijelo i razina kolesterola raste. Budući je žučni kamenac porozan on može skupiti bakterije, viruse i parazite koji prolaze kroz jetru.

 

Na taj način se stvaraju «gnijezda» infekcija koja zauvijek bombardiraju tijelo novim bakterijama. Niti jedna trbušna infekcija (kao što su čirevi ili nadimanje crijeva) ne može se trajno izliječiti bez uklanjanja žučnog kamenca iz jetre.

 

Čišćenje jetre, žučne vrećice uz napravljeni Antiparazinti program je zaista najjednostavniji način za smanjivanje visokog kolesterola, pomaže u liječenju ekcema, psorijaze, artritisa, gihta, astme, akni, alergija, crvenog vjetra, preosjetljivosti na hranu, poboljšava probavu, gastritisa, bolova u trbuhu, bolova u ramenima, bolova u rukama, kamenaca u žuči, bolova jetre, hipertenzije, kardiovaskularnih bolesti, kolitisa, zatvora, raka, AIDSa, Alchajmerove bolesti, epilepsije, osteoporoze, angine pektoris, multipla skleroza i mnogih drugih bolesti.

 

Svi ljudi koji imaju kamenac u jetri, ne moraju ga imati i u žučnoj vrećici. Svi ljudi koji imaju kamenac u žučnoj vrećici, UVIJEK imaju kamenac i u jetri. Ako nemate žučnu vrećicu, čišćenje žučnog kamenca iz jetre je najvažnija stvar koju možete učiniti za vaše zdravlje!

 

Ponavljamo ne preporuča se raditi čišćenje jetre bez napravljenoga Antiparazitnog programa (preagresivno za organizam) prvo treba napraviti Antiparazitni program koji uključuje čišćenje jetre i žučne vrećice.

 

Antiparazitni program

 

Djeca ispod 16 godina ne trebaju raditi čišćenje jetre.

 

Procedura čišćenja jetre i žučne vrećice

 

 

Napomena!

 

Sve informacije na ovoj web stranici isključivo su informativne prirode i nisu namijenjene u svrhu dijagnosticiranja ili određivanja terapije bez savjetovanja s ayurvedskim liječnikom.

nasetijelo @ 09:02 |Isključeno | Komentari: 0
subota, listopad 20, 2012
Tamponada srca nastaje kao posledica nagomilovanja tečnosti ili vazduha u perikardnom prostoru, pri čemu dolazi do povećanja intraperikardnog pritiska koji ograničava dijastolno punjenje sa redukcijom udarnih volumena i padom minutnog volumena. Tamponada je urgentno patološko stanje koje iziskuje promptnu dijagnostiku i terapiju.

 

 

Uzrok nastanka

 

Do tamponade mogu dovesti svi napred pomenuti uzročnici perikarditisa, ali su najčešće posredi maligno oboljenje, idiopatski perikarditis, uremija, akutni infarkt miokarda i traumatska povreda.

 

Klinička slika

 

Nakupljanje tečnosti u perikardnoj šupljini može biti sporo i brzo. Porast pritiska u perikardu zavisi od brzine nakupljanja tečnosti, od distenzibilnosti parijetalnog perikarda i apsolutne količine tečnosti. Tako i mala količina tečnosti ako se brzo nakuplja može izazvati tamponadu. Glavni simptom tamponade je bol u grudima i jaka dispneja ( otežano disanje) kojoj se pridružuje malaksalost. Pri nakupljanju veće količine tečnosti može nastati jaka dispneja zbog pritiska na pluća, disfagije ( otežano gutanje) pritiska na jednjak, kašlja zbog pritiska na bronh i traheju, i nagona na povraćanje zbog pritiska na abdominalne organe.

 

Dijagnoza

 

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničkog nalaza (snižen krvni pritisak, nabreklost vena na vratu, ubrzan rad srca, paradoksalni puls). Rendgenografija srca - u akutnoj tamponadi srce može biti normalne veličine, a u hroničnoj je srčana silueta proširena. Vrlo korisna dijagnostičke metode jsu i ultrazvuk i kateterizacija srca.

 

Lečenje

Dva su postupka najvažnija u tamponadi perikarda: prvo, otklanjanje perikardne tečnosti, i drugo, hemodinamska potpora.

 

Prvo se postiže perkutanom perikardiocentezom pomoću specijalne igle, što se radi u bolnici, a drugo intravenskim davanjem tečnosti (fiziološkoih rastvora) da bi se održao pritisak punjenja uz aplikaciju inotropnih amina (dopamin, norepinefrin) koji mogu da poprave udarni volumen. Kada bolesnik prebrodi krizu traga se za uzročnicima tamponade.

 

stetoskop.info 

nasetijelo @ 17:41 |Komentiraj | Komentari: 0
Takajašu bolest predstavlja upalni proces koji zahvata zidove aorte i njenih grana, nepoznate etiologije. Češće se javlja kod osoba ženskog pola, starosti od 15 do 30 godina.

Klinička slika

Kod polovine bolesnika javlja se generalna slabost sa osećajem nelagodnosti, groznicom, noćnim preznojavanjem, gubitkom telesne težine, artralgijama (bolovi u zglobovima) i zamorom. Često su ove tegobe praćene anemijom i povećanim vrednostima sedimentacije eritrocita. Ova početna faza bolesti često progredira sa novim hroničnim stanjem koje se karakteriše upalnim procesom i nekrozom (izumiranjem) zidova aorte i njenih grana. Kod druge polovine bolesnika javljaju se samo kasnije vaskularne promene, bez gore navedenih simptoma i znakova. U odmaklom stadijumu upalnog procesa aorte dolazi do slabosti njenih zidova sa formiranjem lokalizovanih aneurizmi.

 

Zidovi luka aorte su posebno osetljivi na pojavu upalnog procesa, pa često može doći do njegovog delimičnog suženja ili potpunog zatvaranja, kada dolazi do pojave "pulsne bolesti" ili sindroma luka aorte. Dolazi do pojave sinkope (gubitka svesti) ili prolaznog ishemijskog napada usled poremećaja cirkulacije, udruženo sa grčevima vilice praćenih prinudnim žvakanjem ili mumlanjem, kao i pokretima ruku. Može doći i do smanjenja mišićne mase na licu i rukama. Poremećaji vida su često prisutni.  Pojava srčane insuficijencije nije česta, ali se može javiti usled prisutne izražene hipertenzije (povišen krvni pritisak), zahvaćenosti koronarnih arterija ili aortne insuficijencije. Veoma retko može doći i do opstrukcije pulmonalne arterije kada se javlja plućna hipertenzija.

 

Kod bolesnika sa izraženim komplikacijama (kao što je cerbrovaskularni insult, akutni infarkt miokarda, izražena hipertenzija, srčana insuficijencija, aneurizma) 5-godišnje preživljavanje iznosi 50-70%. Kod mnogih bolesnika često prolazi bez značajnijih komplikacija, pri čemu do oporavka dolazi unutar godinu dana. Preživljavanje kod takvih bolesnika unutar 5 godinsa iznosi preko 95%

 

Dijagnoza

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničke slike i fizikalnog nalaza. Fizikalni nalaz se zasniva na utvrđivanju smanjenih ili odsutnih perifernih pulseva i sniženog ili nemerljivog krvnog pritiska kod zahvaćenih arterija koje izlaze iz aortnog luka. Ali, ako je prisutno suženje aorte, ono se može prezentovati oštrim, brzim pulsevima nogu gde se mora oderediti krvni pritisak i dalje pažljivo pratiti.

 

Lečenje

Akutna faza se često može lečiti kortikosteroidima. Ova terapija se mora davati intenzivno do početka smanenja simptoma, a nekada je potrebno i do nekoliko meseci. Ciklofosfamid se može primeniti kod osoba sa rezistencijom na kortikosteroidima. Hipertenzija se takođe mora lečiti agresivno, a posebno mogu biti  korisni ACE inhibitori.

 

Hirurški tretman je nezamenljiv kada treba uspostaviti cirkulaciju na mestima gde je došlo do delimične il potpune okluzije arterija. To se izvodi endarterektomijom ili bajpasom. Angiplastika balonom takođe može biti korisna metoda u pojedinim situacijama. Pojava aneurizmi zahteva njihovu resekciju.

 

stetoskop.info

nasetijelo @ 17:39 |Isključeno | Komentari: 0
Sinkopa

Sinkopa je sindrom koji se definiše kao iznenadni, prolazni gubitak svesti koji nastaje usled poremećene perfuzije mozga. Metabolizam mozga zavisi isključivo od perfuzije, te prestanak cerebralnog protoka krvi u trajanju od 10 do 15 sekundi dovodi do gubitka svesti.

 

 

Uzrok nastanka

Postoji veći broj etioloških faktora koji mogu da izazovu sinkopu, ali se oni uobičajeno klasifikuju u dve grupe:

 

Srčani uzroci sinkope:

 

•opstrukcija ili redukcija toka krvi: aortna stenoza, hipetrofična opstruktivna kardiomoiopatija, mitralna stenoza, miksom leve pretkomore, plućna valvularna stenoza, plućna hipertenzija, plućna embolija, tetralogija fallot, akutni infarkt miokarda, nestabilna angina pektoris, srčana tamponada, disekcija aorte.

•aritmije:  bradiaritmije - bolest sinusnog čvora, AV blok II°, AV blok III°,  tahiaritmije - vetrikularna i supreventrikularna tahikardija

Ostali uzroci sinkope:

 

•vazodepresorna sinkopa (kolaps),                                                                   

•situacione sinkope(mikciona,defekaciona,sinkopa izazvana kašljem, gutanjem, fizičkim naporom)

•lekovima izazvana sinkopa

•ortostatska hipotenzija (pad krvnog pritiska posle zauzimanja uspravnog položaja)

•sinkopa usled oboljenja centralnog nervnog sistema

•sinkopa zbog preosetljivosti karotidnog sinusa

 

Klinička slika

 

Tipičnu kliničku sliku sinkope karakteriše pad krvnog pritiska, bledilo, znojenje i gubitak svesti, pri čemu je bolesnik nepokretan, sa usporenim i plitkim disanjem i sačuvanim tonusom sfinktera. Presinkopa predstavlja blaži oblik  poremećaja perfuzije mozga, ponekad prethodi sinkopi, a javlja se u vidu osećaja nesvestice, slabosti, poremećaja vida, nemogućnosti održavanja uspravnog položaja i predosećanja gubitka svesti.

 

 

Dijagnoza

 

Dijagnoza sinkope postavlja se na osnovu anamneze, objektivnog nalaza i rezultata dopunskih ispitavanja. Pri uzimanju anamneze treba obratiti pažnju na početak sinkope, njenu učestalost, provocirajuće faktore. Na osnovu pregleda kardiovaskularnog sistema, neurološkog pregleda i standardnog elektrokardiograma pacijenti se klasifikuju na one sa kardiovaskularnim oboljenjem i bez njega.

 

 

Lečenje

 

Lečenje se sastoji od postavljanja bolesnika u ležeći položaj sa podignutim donjim ekstremitetima da bi se olakšao priliv venske krvi u srce. Moguće uzroke kolapsa potrebno je ukloniti. Korisno je umiti bolesnika hladnom vodom. Medikamentna terapija uglavnom nije potrebna.

 

stetoskop.info 

nasetijelo @ 17:37 |Isključeno | Komentari: 0
Portna hipertenzija se javlja kao najznačajnija komplikacija ciroze jetre. Portni vaskularni sistem čine vene koje vode krv iz trbušnog dela digestivnog sistema - digestivnog trakta, slezine, pankreasa i žučne kese. Normalan pritisak u veni porta je 0.4 - 0.8 kPa, a vrednosti povišenog portnog pritiska su 0.88 - 1.7 kPa.

 

 

Uzrok nastanka

 

Portna hipertenzija nastaje zbog povećanog vaskularnog otpora proticanju krvi kroz portnu venu i ogranke. Prema ishodištu gde nastaje, portna hipertenzija je klasifikovana na prehepatičnu, sinusoidniu i posthepatičnu. Uzroci prehepatične portne hipertenzije su tromboza portne vene, nastanak arteriovenskih fistula, toksični faktori i dr. Sinusoidna je najčešće uzrokovana alkoholnom cirozom jetre, virusnim hepatitiima, wilsonovom bolesti, hemohromatozom, primarnom bilijarnom cirozom i dr. A posthepatična može biti uzrokovana insuficijencijom desnog srca, perikarditisom, Budd-Chiari sindromom.

 

Klinička slika

 

U anamnezi se mogu dobiti podaci o cirozi jetre, hroničnom hepatitisu, gastrointestinalnom krvarenju, alkoholizmu, septičnim oboljenjima i dr. Pregledom se zapaža vidljiva kolateralna cirkulacija na prednjem trbušnom zidu, palpatorno izmenjena jetra, i uvećana slezina. U većini slučajeva je prisutan ascites ( tečnost u trbušnoj duplji).

 

 

Komplikacije

 

Krvarenje iz varikoziteta jednjaka (prošireni krvni sudovi jednjaka), iz drugih varikoziteta, portnohipertenzivne gastropatije, ascites, splenomegalija (uvećana slezina), žutica i encefalopatija.

 

Dijagnoza

 

Postavlja se na osnovu anamneze, kliničkog pregleda, ultrazvuka, proksimalne endoskopije, angiografije, CT-a (skenera)

 

Lečenje

 

Lečenje portne hipertenzije se svodi na lečenje primarne bolesti, najčešće ciroze jetre i prevencije komplikacija. Ishrana bolesnika treba da je uravnotežena, sa dovoljno vitamina, proteina, ugljenih hidrata i masti. Alkohol se  u potpunosti zabranjuje.Ograničava se teži i dugotrajan napor. U cilju snižavanja povišenog portnog pritiska primenjuju se beta blokatori, najčešće propranolol. Iz grupe vazodilatatora se daju nitrati.

 

stetoskop.info

nasetijelo @ 17:36 |Isključeno | Komentari: 0
Posjetioci